Οι περίπου 20.000 λιγότερες αιτήσεις ενδέχεται να αποτελούν την πιο ηχηρή προειδοποίηση που έχει δεχθεί η εκπαιδευτική πολιτική τα τελευταία χρόνια.
Η φετινή διαδικασία υποβολής αιτήσεων στις προκηρύξεις του ΑΣΕΠ για την κατάταξη εκπαιδευτικών στους πίνακες διορισμών και προσλήψεων ανέδειξε ένα στοιχείο που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητο: περίπου 20.000 λιγότεροι υποψήφιοι εκπαιδευτικοί κατέθεσαν αίτηση σε σχέση με την αντίστοιχη διαδικασία του 2023.
Η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς οι συγκεκριμένοι πίνακες ανανεώνονται κάθε τρία χρόνια και αποτελούν τη βασική «δεξαμενή» από την οποία προκύπτουν τόσο οι προσλήψεις αναπληρωτών όσο και οι μόνιμοι διορισμοί στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Οι μισθοί που δεν επιτρέπουν αξιοπρεπή διαβίωση
Το ερώτημα επομένως είναι αναπόφευκτο: γιατί δεκάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες, που μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούσαν την εκπαίδευση μια ασφαλή και αξιοπρεπή επαγγελματική επιλογή, σήμερα επιλέγουν να μείνουν εκτός της διαδικασίας;
Η απάντηση δεν βρίσκεται σε έναν μόνο λόγο. Ως βασικές αιτίες καταγράφονται οι εξαιρετικά χαμηλές αμοιβές, οι συνεχείς και εξαντλητικές μετακινήσεις, η σταδιακή “βιομηχανοποίηση” της διδασκαλίας, καθώς και το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί συχνά αντιμετωπίζονται ως αποδέκτες της κοινωνικής δυσαρέσκειας και στοχοποιούνται για τις αδυναμίες του συστήματος.»
Προειδοποιητικό καμπανάκι
Η μείωση κατά περίπου 20.000 αιτήσεις δεν αποτελεί απλώς ένα στατιστικό εύρημα, αλλά ένα σαφές κοινωνικό και εκπαιδευτικό μήνυμα.
Όταν όλο και λιγότεροι νέοι επιλέγουν να ενταχθούν σε έναν κλάδο που παραδοσιακά αποτελούσε σημείο αναφοράς για την ελληνική κοινωνία, το ζήτημα δεν περιορίζεται στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Αφορά ευρύτερα το μέλλον του δημόσιου σχολείου.