Αυτό που εκτυλίσσεται στην Κρήτη είναι ένα μέτωπο πολέμου, μια ανοιχτή σύγκρουση ανάμεσα σε έναν λαό που απαιτεί δικαιοσύνη και σε μια κυβέρνηση που επιλέγει, για ακόμη μία φορά, τον δρόμο της καταστολής. Ο Ιωάννης Ψαράκης, με φωνή σπασμένη από οργή και αγωνία, μετέφερε στον αέρα του Focus FM εικόνες που θυμίζουν πεδίο μάχης: χημικά, ξύλο, πετροπόλεμο, τραυματίες, ένα περιπολικό κατεστραμμένο και χιλιάδες ανθρώπους αποφασισμένους να μην κάνουν βήμα πίσω.
Στο Ηράκλειο, όπως περιέγραψε, «έχει κατέβει όλος ο κόσμος». Αγρότες, κτηνοτρόφοι, οικογένειες, νέοι άνθρωποι, όλοι ενωμένοι σε ένα κύμα αντίστασης απέναντι στις αποφάσεις μιας κυβέρνησης που, κατά τα λόγια του ίδιου, «πέρασε τους Κρητικούς για τριτοκοσμικούς». Η εικόνα είναι δραματική: το αεροδρόμιο σχεδόν υπό κατάληψη, οι δρόμοι αποκλεισμένοι, οι αστυνομικοί εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα μπλόκα, και ο λαός της Κρήτης να φωνάζει «ως εδώ».
Ο κ. Ψαράκης δεν μάσησε τα λόγια του. Μίλησε με τη γλώσσα του μέσου Κρητικού: ξεκάθαρα, χωρίς φόβο, χωρίς ωραιοποιήσεις. «Ο κατακτητής είναι ο Μητσοτάκης», είπε. «Πρέπει να φύγει, είναι επικίνδυνος για όλη την Ελλάδα». Λόγια βαριά, αλλά ειπωμένα μέσα από την απελπισία ενός κόσμου που βλέπει την καθημερινότητά του να διαλύεται και τον πρωτογενή τομέα να ξεψυχά.
Η κατάσταση, όπως περιέγραψε, ξέφυγε όταν, χωρίς λόγο, τα ΜΑΤ άρχισαν να εκτοξεύουν χημικά στους συγκεντρωμένους. «Δεν προλάβαμε να μπούμε στο αεροδρόμιο και μας έλουσαν», λέει. Άνθρωποι που κρατούσαν ελληνικές σημαίες, που είχαν πάει ειρηνικά, βρέθηκαν μέσα σε ένα νέφος ασφυξίας. «Δεν είμαστε ζώα ούτε υπόκοσμος», τόνισε. «Είμαστε λαός με ιστορία και αξιοπρέπεια».
Τα ίδια συνέβησαν και στα Χανιά: οργή, συγκρούσεις, σπασμένο περιπολικό, και τελικά τα ΜΑΤ να εγκαταλείπουν το σημείο για να μην υπάρξουν θύματα. Ο Ψαράκης περιέγραψε με τρόμο πως «αν συνεχιστεί έτσι, μπορεί το βράδυ να θρηνήσουμε νεκρούς». Δεν είναι λόγια υπερβολής· είναι προειδοποίηση από άνθρωπο που βρίσκεται στο πεδίο.
Και μέσα σε όλο αυτό, σκάει, όπως αποκάλυψε ο ίδιος, «νέο ντοκουμέντο»: απευθείας ανάθεση 252.000 ευρώ στον Κωστή Χατζηδάκη για αναδάσωση. Στο όνομά του. Την ώρα που ο αγρότης περιμένει 30 και 40 ευρώ, την ώρα που ο παραγωγός πληρώνεται στο 42% επειδή τα υπόλοιπα τα κρατά ο ΕΛΓΑ, η κυβέρνηση μοιράζει δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες σε «έργα» που δεν πείθουν κανέναν.
Η αγανάκτηση των Κρητικών δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα μιας δεκαετίας πολιτικών επιλογών που διέλυσαν την αγροτιά. «Μας κλέψανε τα ταμεία», είπε. «Βάφτισαν την Κρήτη μπλε με το χρήμα. Προδώσανε τον αγώνα μας». Όμως τώρα, όπως τόνισε, κανείς δεν κάνει πίσω. Στα μπλόκα, κατά την εκτίμησή του, βρίσκεται το «95% των δεξιών ψηφοφόρων». Ακόμη και όσοι στήριζαν Νέα Δημοκρατία, σήμερα «βλέπουν την αλήθεια».
Αλλά υπάρχουν κι άλλοι, λίγοι, αλλά υπάρχουν, που εξακολουθούν να λένε «εμείς είμαστε μέλη της ΝΔ». Εδώ ο κ. Ψαράκης ήταν ξεκάθαρος: «Φτάσαμε εδώ γιατί κάποιοι δεν αλλάζουν τρόπο σκέψης». Μια σκληρή, αλλά αληθινή διαπίστωση.
Στο ερώτημα του Γρηγόρη Σερέτη για το ποια είναι η λύση, η απάντηση ήταν κοφτή: «Πρέπει να πέσει η κυβέρνηση». Όχι με ευχολόγια, αλλά με καθαρά λόγια. «Ο Μητσοτάκης πρέπει να πάρει την ευθύνη και να πει “απέτυχα, παραιτούμαι”». Μία παραίτηση που, όπως είπε, «θα έπρεπε να έχει γίνει από το πρώτο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ». Γιατί τα λάθη δεν είναι απλές αστοχίες, είναι λάθη που κόστισαν ζωές, περιουσίες και ολόκληρο το μέλλον του πρωτογενούς τομέα.
Ο Ιωάννης Ψαράκης δεν σταμάτησε εκεί. Ζήτησε μια μεταβατική κυβέρνηση με πρόσωπο εκτός κομματικού συστήματος, επιλεγμένο από όλα τα κόμματα, μέχρι να γίνουν εκλογές. Και ξεκαθάρισε πως τα συστημικά κόμματα «Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ» δεν πρέπει να συμμετέχουν στις επόμενες εκλογές, επειδή, όπως είπε χαρακτηριστικά, «χρωστάνε μισό δισεκατομμύριο και κατέστρεψαν την Ελλάδα».
Ο αγώνας των Κρητικών συνεχίζεται. Τα μπλόκα πολλαπλασιάζονται, ο κόσμος συρρέει, η οργή μεγαλώνει. Η Κρήτη, όπως τόνισε ο κ. Ψαράκης, «ξεκινά την επανάσταση για όλη την Ελλάδα». Και όσο η κυβέρνηση απαντά με χημικά, τόσο δυναμώνει το πείσμα ενός λαού που δεν έχει άλλο δρόμο από την αντίσταση.
Το μήνυμά του προς τους αστυνομικούς ήταν ανθρώπινο: «Τα θεωρούμε αδέρφια μας. Δεν μπορεί να σκοτώσω εγώ το παιδί του γείτονα». Η οργή δεν στρέφεται στους ανθρώπους των ΜΑΤ, αλλά σε εκείνους που δίνουν τις εντολές. «Η αστυνομία παίρνει εντολές από την κυβέρνηση», είπε. «Άλλοι πατάνε τα κουμπιά».
Το κλείσιμό του συγκλονιστικό:
«Ας βγει ο Μητσοτάκης στο γυαλί και ας πει: απέτυχα. Θέλω να φύγω. Γιατί εγκλημάτησα. Γιατί κατέστρεψα την Ελλάδα».
Και αφού ζητήσει συγγνώμη, να παραδώσει την εξουσία εκεί που πραγματικά ανήκει: στον λαό.
Ο αγώνας συνεχίζεται. Τα χημικά δεν σταματούν. Οι Κρητικοί δεν λυγίζουν.
Και όσο υπάρχει έστω ένας αγρότης που φωνάζει «ως εδώ», η κυβέρνηση θα τρέμει.
