Στην εκπομπή του Γρηγόρη Σερέτη «Κόντρα στο Σύστημα» στον Focus FM 103,6 και ΜΑΧΗ FM 99,8 – τα μόνα πατριωτικά ραδιόφωνα – βρέθηκε σήμερα καλεσμένος ο Δημήτρης, τραπεζικός, και μίλησε για το αγροτικό ζήτημα, την ιστορική του ρίζα, και την σημερινή πολιτική προδοσία που οδηγεί ξανά τους αγρότες στην εξαθλίωση.
«Η κραυγή των αγροτών θα φέρει την ανατροπή», τόνισε χαρακτηριστικά.
Το αγροτικό ζήτημα δεν είναι σημερινό· είναι μια πληγή που άνοιξε πριν από αιώνες και ποτέ δεν έκλεισε. Ο τραπεζικός αναλύει, όπως ποτέ άλλοτε, πώς η αδικία απέναντι στον Έλληνα αγρότη παραμένει αναλλοίωτη από την εποχή του Τσιφλικά μέχρι τη σημερινή εποχή των καρτέλ, των πολυεθνικών και της πλήρους εξάρτησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια ιστορική συνέχεια εκμετάλλευσης, που –όπως αποδεικνύεται– μόνο οι κυβερνήσεις και οι δήθεν «προοδευτικές» ελίτ ωφελήθηκαν.
Η Ελλάδα, είπε ο Δημήτρης, υπήρξε πάντα πλούσια χώρα. Πλούσια σε υπέδαφος, πλούσια σε παραγωγή, πλούσια σε ανθρώπους που δούλευαν με τον ιδρώτα τους χωρίς ποτέ να ανταμείβονται. Από τη βυζαντινή φεουδαρχία, μέχρι την τουρκοκρατία, κι από εκεί στη σύγχρονη πολιτική τάξη, ο αγρότης παρέμεινε ο ίδιος: ραχοκοκαλιά της πατρίδας, αλλά σκλάβος του συστήματος. Κάποτε τον φόρτωναν με τα δοσήματα οι Τούρκοι και οι κοτσαμπάσηδες· σήμερα τον τσακίζουν οι φόροι, οι τράπεζες, τα καρτέλ, οι πολυεθνικές και οι κυβερνητικοί εντολοδόχοι των Βρυξελλών.
Ο ιστορικός παραλληλισμός ήταν συγκλονιστικός. Όπως τότε, έτσι και σήμερα, όποιος τολμά να αντισταθεί αντιμετωπίζεται ως «εχθρός». Κάποτε τον έλεγαν κλέφτη· σήμερα τον αποκαλούν «εγκληματική οργάνωση». Οι αγρότες που σηκώνουν το ανάστημά τους βλέπουν απέναντί τους ΜΑΤ, εισαγγελείς, φακέλωμα από τον Άρειο Πάγο, και ένα καθεστώς που θέλει να τους τρομοκρατήσει για να υποκύψουν.
Όμως δεν υποκύπτουν. Γιατί –όπως είπε ο τραπεζικός– δεν έχουν πλέον τίποτα να χάσουν. Ό,τι είχαν, τους το πήραν: τη γη, την παραγωγή, τα κοπάδια, το μέλλον των παιδιών τους.
Στο ιστορικό ταξίδι που παρουσίασε, από τα τσιφλίκια της Θεσσαλίας μέχρι την εξέγερση του Κιλελέρ, φάνηκε ξεκάθαρα ότι κάθε φορά που ο αγρότης σηκωνόταν, το σύστημα τον χτυπούσε. Τον χτυπούσαν τότε οι κοτσαμπάσηδες – τον χτυπούν σήμερα οι πολιτικές οικογένειες, οι τραπεζίτες, κι ένα κράτος πλήρως εχθρικό απέναντί του.
«Η ιστορία επαναλαμβάνεται», είπε ο Δημήτρης, «μόνο που σήμερα η εκμετάλλευση έχει αλλάξει πρόσωπο». Η Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτεί η αγροτική παραγωγή της Ελλάδας να πέσει στο 2% του ΑΕΠ. Κλείνουν μονάδες, κλείνουν ιχθυοτροφεία, κλείνουν τυροκομεία, ενώ η χώρα εισάγει το 70% των τροφίμων της. Από διατροφική επάρκεια 126% το 1979, φτάσαμε στην απόλυτη εξάρτηση. Αυτό, για τον Δημήτρη, δεν είναι ανικανότητα: είναι σχέδιο.
Η κατάρρευση της Αγροτικής Τράπεζας το 2012, η παράδοση του υγιούς τμήματος στην Πειραιώς και η μετατροπή των κόκκινων αγροτικών δανείων σε βραχνά 43 δισεκατομμυρίων ευρώ, αποτέλεσαν τη χαριστική βολή. Οι μικροί αγρότες πνίγηκαν στα χρέη, ενώ όσοι είχαν τη δύναμη –και τις πολιτικές διασυνδέσεις– συγκέντρωσαν τη γη στα χέρια τους. Το νέο τσιφλίκι δεν έχει πια μπέηδες και αγάδες· έχει golden boys τραπεζών, κομματικούς παράγοντες και πολυεθνικές.
Σήμερα ο αγρότης δεν μπορεί ούτε να σπείρει χωρίς να πληρώσει πανάκριβα σπόρους από ξένες εταιρείες, ούτε να λιπάνει το χωράφι του χωρίς να εξαρτάται από πολυεθνικά προϊόντα, ούτε να ποτίσει χωρίς να πληρώσει ακριβότερη ενέργεια στην Ευρώπη. Οι μεσάζοντες αγοράζουν την παραγωγή «για ένα κομμάτι ψωμί», ενώ στα ράφια οι τιμές εκτοξεύονται.
Και όταν ο αγρότης βγαίνει στο δρόμο;
Τον χτυπούν. Τον συκοφαντούν. Τον κατηγορούν ότι «μπλοκάρει ασθενοφόρα», ενώ –όπως καταγγέλθηκε στην εκπομπή– η αστυνομία είναι αυτή που εμποδίζει τα ασθενοφόρα, όχι οι αγρότες.
Θα θυσίαζε η κυβέρνηση ακόμη κι έναν άνθρωπο μόνο και μόνο για να σπάσει ο αγώνας;
«Ναι», είπε ο Δημήτρης χωρίς δισταγμό. «Είναι πολλά τα λεφτά. Και η εξουσία».
Συγκλονιστική ήταν και η παρατήρηση για τη δικαιοσύνη. Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έγινε ούτε μία δίκη. Για τα funds που πήραν τα σπίτια των Ελλήνων, ο Άρειος Πάγος έβγαλε απόφαση σε μία εβδομάδα. Για τους αγρότες; Φάκελοι, διώξεις, λάσπη. «Γυρίσαμε 70 χρόνια πίσω», είπε, «στην εποχή των φακέλων».
Και μέσα σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, το φετινό χριστουγεννιάτικο τραπέζι θα «μιλάει Ολλανδικά, Γερμανικά και Βελγικά». Γιατί; Γιατί η Ελλάδα δεν έχει πλέον ελληνικό κρέας. Τα κοπάδια θανατώνονται «για το καλό της δημόσιας υγείας», όπως λένε, χωρίς εμβολιασμό, χωρίς μέριμνα. Το αποτέλεσμα: ο κτηνοτρόφος χάνει το βιός του, η χώρα χάνει την αυτάρκεια, και τα καρτέλ τρίβουν τα χέρια τους.
Ο Δημήτρης έστειλε σαφές μήνυμα:
Οι αγρότες πρέπει να πάρουν τον σχεδιασμό στα χέρια τους.
Όχι άλλες υποσχέσεις. Όχι άλλα χαρτζιλίκια. Όχι άλλες επιτροπές συγκάλυψης.
Μια ομάδα επιστημόνων πρέπει να εκπονήσει ολοκληρωμένο σχέδιο για Γεωργία, Κτηνοτροφία, Μελισσοκομία και Αλιεία, και οι ίδιοι οι αγρότες να το επιβάλουν στο κράτος.
Και κάτι ακόμη πιο σημαντικό:
Να απομονώσουν την πέμπτη φάλαγγα των κομματικών αγροτοσυνδικαλιστών, που κάθε φορά μοιράζουν το κίνημα και οδηγούν τους αγώνες στην ήττα.
Συζητήθηκε επίσης ο ρόλος της αστυνομίας και των φορτηγατζήδων. Γιατί κάποιοι δεν κατέβηκαν; Γιατί ο πρόεδρος τους «δεν το επέτρεψε». Ο φόβος, είπε ο Δημήτρης, είναι το απόλυτο εργαλείο εξουσίας. Οι κυβερνήσεις επειδή είναι ανίκανες και διεφθαρμένες, φοβίζουν για να κυβερνούν.
Όμως αυτή τη φορά, η σπίθα δεν σβήνει.
«Ο λαός έχει αφυπνιστεί», είπε ο Γρηγόρης.
«Ναι», απάντησε ο Δημήτρης, «αλλά χρειάζεται σχέδιο και οργάνωση. Για να ξεριζώσεις μια εξουσία τόσο βαθιά ριζωμένη, θέλει κόπο και χρόνο».
Και όμως, η ελπίδα είναι εκεί.
Στα μπλόκα.
Στους αγρότες που στέκονται στα χιόνια.
Στο ότι οι Έλληνες –ίσως για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες– βλέπουν ξεκάθαρα ποιος τους πολεμά και ποιος τους στηρίζει.
Το μήνυμα της εκπομπής ήταν ξεκάθαρο:
Η κραυγή των αγροτών δεν θα πνιγεί αυτή τη φορά. Θα φέρει την ανατροπή.
Όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά για ολόκληρη την Ελλάδα που ζει υπό το βάρος ενός διεφθαρμένου, ανίκανου και αντιλαϊκού συστήματος.
Η ιστορία το έχει αποδείξει:
Όταν ο αγρότης σηκώνεται, σηκώνεται ολόκληρο το Έθνος.
