Σε μια εκπομπή που θύμιζε περισσότερο πολιτικό σεισμό παρά συνέντευξη, ο Κωνσταντίνος Πλεύρης ξεγύμνωσε αλήθειες που επί δεκαετίες θάβονται κάτω από τόνους πολιτικής υποκρισίας. Με τον Γρηγόρη Σερέτη να δίνει τον παλμό των δρόμων, των μπλόκων και της οργής του λαού, η συζήτηση εξελίχθηκε σε μια σκληρή αλλά αναγκαία αναμέτρηση με την πραγματικότητα: η Ελλάδα, όπως είπε ο Πλεύρης, δεν κυβερνάται πια από δημοκρατία, αλλά από μια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία που καθορίζει τα πάντα—από τα κόμματα μέχρι τα ΜΜΕ.
Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι άνθρωποι του μόχθου που βρίσκονται στα μπλόκα, αποτελούν για τον Πλεύρη το τελευταίο σινιάλο αφύπνισης ενός λαού που επί δεκαετίες “ανέχεται τα πάντα”. «Ο Έλληνας είναι ο μακάκας της ιστορίας», δηλώνει αφοπλιστικά, όχι για να προσβάλλει, αλλά για να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου: όσο ο λαός υπομένει χωρίς να απαιτεί αλλαγή πολιτεύματος, το έθνος οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην εξαφάνιση.
Το σάπιο καράβι του πολιτικού συστήματος
Ο Πλεύρης ήταν ξεκάθαρος στην τοποθέτησή του: το πολιτικό σύστημα είναι ένα «σαπιοκάραβο» που δεν σώζεται με κανέναν τρόπο. Ούτε με εξωραϊσμούς, ούτε με κομματικές «εξεταστικές επιτροπές» – θέατρο, ούτε με πρόσωπα που ανακυκλώνονται και παριστάνουν την αντιπολίτευση.
Ο λαός, είπε, έχει στραφεί στα οικονομικά γιατί εκεί τον ανάγκασαν να στρέψει τη σκέψη του. Το κατεστημένο πέτυχε να αποσπάσει την προσοχή από τα τρία θεμελιώδη ζητήματα που καθορίζουν την ιστορική επιβίωση του ελληνικού έθνους:
- Το δημογραφικό – ο αφανισμός των Ελλήνων.
- Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση και η αλλοίωση της ταυτότητας.
- Η γεωπολιτική περικύκλωση από κράτη χτισμένα πάνω σε ελληνικά εδάφη.
Σε αυτά, κανένα κόμμα δεν δίνει απαντήσεις. Κανένα δεν τολμά να μιλήσει. Κανένα δεν παρουσιάζει λύσεις. Μόνο κούφιες υποσχέσεις, όπως τόνισε, για να κερδηθούν «ψηφαλάκια».
Η οικονομική εξάρτηση και η πολιτική υποδούλωση
Με χρέος 400 δισεκατομμύρια και πλήρη παράδοση των εθνικών υποδομών στους ξένους, η Ελλάδα έχει μετατραπεί, σύμφωνα με τον κ. Πλεύρη, σε «αποικία». Τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, οι σιδηρόδρομοι, η δημόσια περιουσία έχουν εκχωρηθεί, ενώ το κράτος λειτουργεί πλέον εις βάρος του έθνους.
Ακόμη και το δικαίωμα ίδρυσης κόμματος, που θεωρητικά ανήκει σε όλους, είναι στην πράξη προνόμιο μόνο όσων διαθέτουν τεράστια οικονομικά μέσα. Πολιτική σήμερα κάνουν μόνο όσοι έχουν λεφτά: αυτοί που κατέχουν τηλεοράσεις, εφημερίδες, ομάδες, κανάλια. Οι υπόλοιποι… «έχουν το Focus FM», όπως εύστοχα σχολίασε ο κ. Πλεύρης, αναγνωρίζοντας ότι ο μόνος πραγματικός χώρος ελεύθερης φωνής είναι τα πατριωτικά ραδιόφωνα.
Η βαθύτερη ρίζα του προβλήματος: το ίδιο το πολίτευμα
Όσο η δημοκρατία λειτουργεί ως μηχανισμός εξουσίας της ολιγαρχίας, κανείς δεν μπορεί να περιμένει ουσιαστική αλλαγή. Ο Πλεύρης ήταν ξεκάθαρος:
«Πρέπει να αλλάξουμε καράβι. Η Ελλάδα δεν σώζεται με αυτό το πολίτευμα. Το ερώτημα είναι: θέλουμε Ελλάδα χωρίς δημοκρατία ή δημοκρατία χωρίς Ελλάδα;»
Και εδώ ανοίγει η μεγάλη συζήτηση για το ποιο πολίτευμα μπορεί πράγματι να λειτουργήσει.
Ο Μεταξάς και η 4η Αυγούστου ως μοντέλο λειτουργικού πολιτεύματος
Ο κ. Πλεύρης υπογράμμισε ότι το πολίτευμα του Ιωάννη Μεταξά, ήταν το μόνο πολίτευμα που:
- λειτούργησε σε ειρήνη,
- δόξασε την Ελλάδα σε πόλεμο,
- προστάτεψε την κοινωνία,
- δημιούργησε κοινωνικό κράτος,
- στήριξε την εργατική και αγροτική τάξη,
- και οικοδόμησε εθνική συνείδηση
Ένα σύστημα που βασιζόταν στον απόλυτο εθνικισμό και στον κοινωνισμό (όχι με την έννοια της αριστεράς, αλλά της κοινωνικής μέριμνας). Ένα πολίτευμα που δημιούργησε:
- το ΙΚΑ
- την Κυριακή αργία
- το οκτάωρο
- τις συλλογικές συμβάσεις
- την άδεια μετ’ αποδοχών
- την προστασία εργατριών
- τη νεολαία της ΕΟΝ
Και όμως, όλα αυτά αποσιωπήθηκαν, αποκρύφτηκαν, διαστρεβλώθηκαν. Οι «αλητήριοι», όπως είπε, δεν τολμούσαν ούτε καν να αναφέρουν το όνομα Μεταξά στις παρελάσεις και τις εθνικές επετείους.
Η τεχνοκρατία και η συλλογική ηγεσία ως λύση
Όπως εξήγησε ο κ. Πλεύρης, είναι παραλογισμός να εκλέγονται πολιτικοί χωρίς κανένα προσόν. «Για να γίνει κάποιος στρατηγός περνάει δοκιμασίες, εξετάσεις, σχολές. Για να γίνει κάποιος βουλευτής… πρέπει απλώς να είναι 25 χρονών.»
Το μοντέλο που προτείνει:
- όχι καθολική ψηφοφορία στα πάντα,
- όχι επαγγελματίες πολιτικούς,
- αλλά συλλογική ηγεσία,
- σωματειακή βουλή,
- εκπροσώπηση από ειδικούς κάθε κλάδου,
- τεχνοκρατική διοίκηση,
- και αυστηρή ιεραρχία παρόμοια με του στρατεύματος.
Διότι, όπως είπε, «ο πολιτικός που κάνει λάθος δεν ζημιώνει απλώς – καταστρέφει το έθνος».
Η υποβάθμιση της Παιδείας και η καταστροφή της συνείδησης
Ο κ. Πλεύρης κατήγγειλε ότι το κράτος δεν εκδίδει πλέον ούτε τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, ούτε τιμά τους κοσμοκράτορες της ελληνικής ιστορίας. Αντίθετα, οι Τούρκοι εκδίδουν ελληνικά κλασικά κείμενα για να μορφώνουν τη νεολαία τους.
Εδώ, η Ελλάδα έχει παραδοθεί σε ένα σύστημα πλήρους πνευματικής αποχαύνωσης. Τα σχολεία δεν διδάσκουν αλήθειες, η νεολαία παραμένει ακέφαλη, κανένα κόμμα δεν μορφώνει τους νέους για το τι σημαίνει έθνος, ιστορία, πολιτισμός.
Οι εξελίξεις στα Βαλκάνια και ο κίνδυνος διάλυσης
Καθώς η κυβέρνηση της Βουλγαρίας έπεσε εν μέσω διαδηλώσεων, ο καλεσμένος σχολίασε ότι ο ελληνικός λαός ακόμη δεν έχει ξυπνήσει στο βαθμό που πρέπει. Όταν όμως ξυπνήσει, «είτε θα έρθει Χάος είτε Χούντα».
Για τον ίδιο, η κρίσιμη επιλογή είναι μία: η αυτοσυντήρηση του έθνους προηγείται κάθε ιδεολογικής εμμονής.
Το μήνυμα στα μπλόκα
Στο τέλος της συζήτησης ο κ. Πλεύρης έστειλε ένα καθαρό μήνυμα προς τους αγρότες, τους διανομείς, τους ταξιτζήδες, τους εργαζόμενους που βρίσκονται στους δρόμους:
«Μην χτυπάτε την αστυνομία. Πηγαίνετε στη Βουλή. Εκεί είναι ο εχθρός, όχι στους δρόμους.»
Γιατί, όπως τόνισε, οι απλοί άνθρωποι των σωμάτων ασφαλείας είναι παιδιά του λαού. Το πολιτικό σύστημα είναι αυτό που ξεπουλά την Ελλάδα, όχι η αστυνομία.
