Χθες υπογράφηκε επίσημα μετα παιάνων από την Ούρσουλα φον ντερ Λάϊεν η περίφημη Mercosur.
Εννοείται ότι η ελληνική κυβερνητική αντιπροσωπεία των επτα ευρωβουλευτών στις Βρυξέλλες η οποία μάλλον στο σύνολό της στερείται σφαιρικής αντίληψης των πραγμάτων ψήφισε σύσσωμη εντελώς άκριτα και ανόητα την συμφωνία πριν από μερικές ημέρες.
Έτσι λοιπόν, άναψε και επίσημα το πράσινο φως για να υλοποιηθεί μια από τις μεγαλύτερες εμπορικές συμφωνίες στον κόσμο μετά από 26 χρόνια διαπραγματεύσεων.
Η επίσημη επιχειρηματολογία της Κομισιόν μιλά για νέες αγορές και «προστασία γεωγραφικών ενδείξεων» όπως η φέτα και το ελαιόλαδο, ενώ παράλληλα προβλέπει περιορισμένα όρια εισαγωγών και μηχανισμούς διασφάλισης σε περίπτωση εισαγωγικών σοκ.
Ωστόσο, πέρα από τον ευρωπαϊκό καπνό ωραιοποίησης και τους καθρέφτες στους ιθαγενείς , η πραγματικότητα που βιώνει η ελληνική αγορά και οι παραγωγοί αποκαλύπτει μια πιο σκοτεινή εικόνα.
Το υπόβαθρο: φθηνό κρέας και φτηνά αγροτικά προϊόντα
Οι χώρες της Mercosur παράγουν γεωργικά προϊόντα και κρέας με πολύ χαμηλότερο κόστος από την Ευρώπη. Το χαμηλό κόστος παραγωγής στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις της Λατινικής Αμερικής, σε συνδυασμό με την κατάργηση δασμών. σημαίνει ότι ελληνικές αγορές μπορεί να δουν αύξηση στις εισαγωγές κρέατος, ρυζιού, ζάχαρης και άλλων βασικών προϊόντων.
Αυτό εύλογα τρομάζει τους Ελληνες αγρότες που ήδη αντιμετωπίζουν υψηλό κόστος παραγωγής και μειωμένες τιμές στην αγορά.
Παρά τις σχεδιαζόμενες «προστασίες», ο κίνδυνος να μετατραπεί η ελληνική αγορά σε αποθήκη φθηνών προϊόντων Mercosur δεν μπορεί να αποκλειστεί, ειδικά όταν οι μηχανισμοί ελέγχου αποδεικνύονται συχνά ανεπαρκείς στην καθημερινότητα.
Η ελληνική «ελληνοποίηση»: ένα υπαρκτό και διαρκές πρόβλημα
Το ανησυχητικό δεν είναι απλώς η πιθανότητα φθηνών εισαγωγών. Είναι το ιστορικό της παραπλάνησης των καταναλωτών με προϊόντα που πωλούνται ως «ελληνικά» ενώ δεν είναι. Ο όρος ελληνοποίηση δεν είναι φαντασίωση:
Παραδοσιακά εισαγόμενα προϊόντα πωλούνται ως ελληνικά, πλήττοντας τους πραγματικούς παραγωγούς. Αγρότες, κτηνοτρόφοι και μελισσοκόμοι έχουν διαμαρτυρηθεί για αυτό το φαινόμενο εδώ και χρόνια.
Οι αρχές έχουν επιβάλει πρόστιμα σε κρεοπωλεία για παραπλανητική επισήμανση προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων προϊόντων κρέατος.
Σε σχολαστικούς ελέγχους στην Αττική κατασχέθηκαν 12 τόνοι ακατάλληλων και αλλοιωμένων προϊόντων (κρέας και άλλα), ενδεικτικά της έλλειψης βασικών κανόνων υγιεινής και πιστής επισήμανσης.
Προγράμματα ελέγχου όπως ψυχρή αλυσίδα, συστήματα ανιχνευσιμότητας (traceability & barcode) προέλευσης προσπαθούν να βελτιώσουν την κατάσταση, αλλά είναι ακόμη σε αρχικά στάδια εφαρμογής και προβλέπουν μεγάλη επένδυση και αυστηρούς ελέγχους για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά.
Γιατί η Mercosur μπορεί να γίνει η νέα «μαύρη τρύπα» της ελληνικής παραγωγής
- Έλλειψη ουσιαστικών ελέγχων προέλευσης σε επίπεδο λιανικής. Η Ελλάδα, όπως και άλλες χώρες της ΕΕ, αντιμετωπίζει χρόνια προβλήματα στην ακριβή και αξιόπιστη σήμανση προέλευσης των τροφίμων, ειδικά όταν πρόκειται για κρέας και μίγματα προϊόντων. Οι κανονισμοί προέλευσης είναι σύνθετοι και δύσκολα εφαρμόσιμοι στην πράξη χωρίς επαρκή υποδομή ελέγχου.
- Εμπειρία από τρέχουσες απάτες και παραβάσεις. Από παραπλανητική επισήμανση προέλευσης σε κρεοπωλεία μέχρι ψευδείς βιολογικές πιστοποιήσεις και ελληνοποιήσεις προϊόντων, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι έλεγχοι στην ελληνική αγορά δεν επαρκούν για να σταθούν εμπόδιο σε επιχειρηματικά και καταναλωτικά εγκλήματα.
- Ανεπαρκής εφαρμογή της νομοθεσίας και έλεγχος στην αγορά. Ακόμη και όταν εντοπίζονται παραβάσεις, η επιβολή κυρώσεων και η επακόλουθη συνέπεια στην αγορά είναι συχνά ανεπαρκής, με αποτέλεσμα οι παραβάτες να απαλλάσσονται είτε με μικρά πρόστιμα είτε με καθυστερήσεις στην εφαρμογή. Αυτό ανοίγει την πόρτα σε ευρύτερα φαινόμενα παραποίησης προϊόντων και «προέλευσης».
Η συμφωνία Mercosur ως πρόσχημα για περαιτέρω «ελληνοποιήσεις»
Όσο η συμφωνία παγιώνει φτηνές εισαγωγές με χαμηλούς δασμούς ή χωρίς δασμούς, οι οικονομικές δυνάμεις που επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν αυτές τις ροές έχουν ισχυρό κίνητρο να μεταμφιέσουν προϊόντα Mercosur ως ελληνικά ή ευρωπαϊκά:
Ένα φτηνό κομμάτι μοσχαρίσιου κρέατος από τη Βραζιλία μπορεί να εμφανιστεί ως «ελληνικό τοπικό προϊόν» εφόσον οι ετικέτες και οι έλεγχοι δεν είναι αυστηροί και αδιάβλητοι.
Φτηνά αγροτικά προϊόντα (όπως ρύζι ή σόγια) μπορεί να κυκλοφορούν ως «τοπικά» ή «παραδοσιακά» χωρίς πραγματική σύνδεση με τον τόπο παραγωγής.
Αυτή ακριβώς η πρακτική δηλαδή ταυτόγχρονη παραπλάνηση του καταναλωτή και πτώση της ελληνικής πρωτογενούς παραγωγής , είναι η απειλή που φοβούνται αρκετοί παραγωγοί και καταναλωτές.
Η συμφωνία γίνεται κάλυμμα για απάτη
Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur δεν είναι απλώς μια τεχνική εμπορική αλλαγή. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου η ιστορία με την ελληνοποίηση προϊόντων, οι συχνές παραβάσεις επισήμανσης και η περιορισμένη εφαρμογή των ελέγχων έχουν αποδειχθεί υπαρκτά φαινόμενα, η εισαγωγή μαζικών φθηνών προϊόντων χωρίς ενίσχυση των μηχανισμών επιτήρησης θα δημιουργήσει:
Αθέμιτο ανταγωνισμό για τους παραγωγούς.
Καταναλωτική παραπλάνηση σε σχέση με την πραγματική προέλευση.
Απώλεια ταυτότητας και αξίας των ελληνικών αγροτικών προϊόντων.
Αν οι ελληνικές αρχές και οι ευρωπαϊκοί ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν ακολουθήσουν τη συμφωνία με εξίσου σκληρούς και αδιάβλητους ελέγχους προέλευσης, η Mercosur θα γίνει όχι απλώς μια συμφωνία, αλλά μια «νόμιμη» πόρτα για εισαγωγή προϊόντων Mercosur με ετικέτες ελληνικές, σε βάρος της ποιότητας, του παραγωγού και του καταναλωτή.
ΠΗΓΗ: https://voicenews.gr/
