Σε Βρετανία και Γερμανία, μικρά παιδιά μαθαίνουν τις “αρετές” του Ισλάμ στα σχολεία.
Το να σέβεσαι το θρησκευτικό πιστεύω που είναι διαφορετικό από το δικό σου, το να γνωρίζεις πράγματα γι αυτό, διαφέρει από το να γίνεται το Ισλαμ κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό και πολιτισμικό όπλο.
Κάποιοι λαοί δείχνουν ότι στα πλαίσια ενός περίεργου “νεωτερισμού” δεν έχουν πρόβλημα με κάτι τέτοιο. Όσοι αντιδρούν θεωρούνται παρωχημένοι και αντιδραστικοί. Το νέο, το μοντέρνο είναι εδώ και είναι το Ισλάμ. Μπορεί η μαζική κουλτούρα να θέλει να το “περάσει” ως πρότυπο εκμοντερνισμού (αν είναι δυνατόν αλλά δυστυχώς συμβαίνει) αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
Και δεν επιδέχεται άλλη μετάφραση.
Αυτό που είναι αξιοθαύμαστο με την μεταστροφή της Ευρωπαϊκής πολιτικής σε αυτό το θέμα είναι ότι ακριβώς πριν 20 και κάτι χρόνια ο πόλεμος με την Aλ Κάϊντα παρουσιάστηε σαν μια νέα σταυροφορία.
Τα Ευρωπαϊκά Μ.Μ.Ε. πρίν από 15 χρόνια με φρίκη παρουσίαζαν τις ιστορίες ανήλικων κοριτσιών που ταξίδευαν από την Ευρώπη κρυφά για να φτάσουν μέχρι τη Ράκα και να γίνουν “νύφες του Ισλάμ”. Κάποιες δικάστηκαν όταν μετάνιωσαν αφού κατάλαβαν πού είχαν μπλέξει.
Οι αιτίες πολλές. Η αποσύνθεση της μέσης Ευρωπαϊκής οικογένειας από τη δεκαετία του ’70 και μετέπειτα, η ανασφάλεια των προτύπων έφερναν πολλούς νέους στο Ισλάμ, επειδή τους έπειθαν ότι εκεί θα βρουν τη “ζεστασιά” που έλειπε από τις οικογενειακές και κοινωνικές τους σχέσεις.
Μέχρι που φτάνουμε στο σήμερα όπου ένα τμήμα της Ευρώπης αποδέχεται αυτή τη συνύπαρξη άλλοτε με ενθουσιασμό και άλλοτε με φόβο ξεχνώντας ότι η πολιτιστική αξία της Ευρώπης αναπτυσσόταν χάρη στις χριστιανικές της πεποιθήσεις…
Εκτός και αν ο Διαφωτισμός ήταν Ισλαμική επινόηση και δεν το ξέραμε ..
Θα ήταν αδύνατο όμως οι Χριστιανοί της Ευρώπης να μην αντιδράσουν. Δύο λαοί από δύο διαφορετικά δόγματα εκφράζουν την αντίθεσή τους
Στις 10 Οκτωβρίου στο Βελιγράδι οι Σέρβοι κατεβαίνουν στο δρόμο και δηλώνουν ότι η χώρα τους είναι Χριστιανική και Ορθόδοξη
Προχθές οι ιρλανδοί Καθολικοί προσεύχονται δημοσίως και απευθύνουν κάλεσμα στους Γάλλους να κάνουν το ίδιο και να δηλώσουν δημόσια την πίστη τους.
Αυτοί οι δύο λαοί έχουν πολλές ομοιότητες , δηλώνοντας με τον τρόπο αυτό την πίστη τους και τη Θρησκεία τους.
Έχουν και οι δύο την αίσθηση της Θυσίας και του Μαρτυρίου
Οι Σέρβοι έχουν ως σημείο αναφοράς τη μάχη του Κοσσυφοπεδίου ( 1389) και οι Ιρλανδοί τη μνήμη του μεγάλου Λιμού και των εξεγέρσεων. Η ιστορική εμπειρία της ήττας που μετατρέπεται σε πνευματική/ηθική νίκη και δικαιώνει τον συνεχιζόμενο αγώνα είναι κοινή και στους δύο.
Και οι δύο λαοί χαρακτηρίζονται από ισχυρή διασπορά λόγω πολέμων και οικονομικής μετανάστευσης. Αυτές οι ακραίες ιστορικές συνθήκες διατηρούν την εθνική τους συνείδηση ζωντανή στο εξωτερικό.
Ο ρόλος της Εκκλησίας είναι σημαντικός και για τους δύο λαούς. Η Σέρβικη Ορθόδοξη Εκκλησία διατήρησε την εθνική ταυτότητα κατά την Οθωμανική αυτοκρατορία, ενώ για τους Ιρλανδούς έγινε το αντίστοιχο κατά τη βρετανική κυριαρχία. Μέσω της εκκλησίας διατηρήθηκε η εθνική τους γλώσσα και συνείδηση.
Και οι δύο λαοί στηρίζονται στην προφορική παράδοση για τη διατήρηση της ιστορίας και της κοινωνικής έκφρασης. Αγαπούν την ιστορία, τα επικά τραγούδια, τις παθιασμένες συζητήσιες και διαθέτουν οξύ χιούμορ.
Χαρακτηρίζονται από πείσμα και αντιστασιακό πνεύμα. Σε ζητήματα τιμής αρνούνται να υποχωρήσουν ακόμα και αν χρειαστεί να πληρώσουν υψηλό κόστος.
Ως αντίδοτο στις δυσκολίες και τα τραύματα της ιστορία εκφράζονται με εξωστρέφεια. Έτσι η θερμή φιλοξενία, η κοινωνική ζωή και η παρέα είναι στοιχεία της καθημερινότητάς τους.
Ηταν φυσικό επόμενο λοιπόν να εξεγερθεί αυτή η βαθιά ρίζα. Και οφείλει η Ευρώπη να δει αυτό το μήνυμα που στέλνουν η Σερβία και η Ιρλανδία.
Και μην ξεχνάμε ότι η Σερβία πέρασε από την ισορροπημένη συνύπαρξη με το Ισλάμ σε εμφύλιο με κεντρικό θέμα την θρησκεία άρα κάτι ξέρει περισσότερο από όλους εμάς.
ΠΗΓΗ: https://voicenews.gr/i-antepithesi-tou-christianismou-vinteo/
