Πολιτικό σεισμό έχουν προκαλέσει στο παρασκήνιο οι “φάκελοι” Έπσταϊν που βγήκαν στην φόρα. Όμως ιδιαίτερη εντύπωση κάνουν οι αποκαλύψεις που γίνονται για την οικονομική κρίση της Ελλάδας μέσα από συζητήσεις που είχε ο Έπσταϊν.
Ένας χρήστης του Χ βρήκε μία συνομιλία μεταξύ του καθηγητή Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης, Noam Chomsky και του Έπσταϊν που ειπώθηκαν τα εξής:
“Σύμφωνα με οικονομολόγους που προσπαθούν να διερευνήσουν τις λεπτομέρειες, περίπου το 90% των πληρωμών προς την Ελλάδα στην πραγματικότητα πηγαίνει στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, οι οποίες έκαναν ριψοκίνδυνες επενδύσεις και θέλουν να αποπληρωθούν. Έτσι, ουσιαστικά οι Έλληνες πληρώνουν τις βόρειες τράπεζες για χρέη που ο λαός δεν δημιούργησε ποτέ. Αυτά θα έπρεπε, νομίζω, να θεωρηθούν «επαχθή χρέη» και να αναδιαρθρωθούν δραστικά ή να διαγραφούν.”
“Νόμιζα ότι αυτό το γράφημα ήταν ένα εξαιρετικό παράδειγμα αυτού που σου λέω. // από τη δεξιά τσέπη στην αριστερή. Η λογιστική καταγραφή του είναι ακόμα πιο παράξενη… επειδή είναι πληρωμή τόκων, το καταγράφουν ως έσοδο.; Αν το επιτόκιο είναι υψηλό, θα το έλεγες αρπακτικό δανεισμό. Αν ήταν χαμηλό, θα το έλεγες διάσωση (bailout). Όλα γελοία.”
Ο ίδιος ξαναγράφει στον Έπσταϊν σε διαφορετικό μέιλ:
“Το EFSF ήταν μια εταιρεία που έστησε η ΕΕ στο Λουξεμβούργο «για να διατηρήσει τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην οικονομική και νομισματική ένωση της Ευρώπης», εκδίδοντας ομόλογα συνολικού ύψους 440 δισ. ευρώ, τα οποία θα δημιουργούσαν δάνεια προς χώρες που βρίσκονταν σε δυσκολία. Τι έκαναν λοιπόν με αυτή τη χρηματοδότηση; Έβγαλαν ομόλογα για να διασώσουν τους πιστωτές της Ελλάδας, κυρίως τις τράπεζες της Γαλλίας και της Γερμανίας, μέσω δανείων προς την Ελλάδα. Έτσι, η Ελλάδα ήταν απλώς ένας αγωγός/ενδιάμεσος για μια διάσωση. Δεν ήταν ουσιαστικά αποδέκτης, παρά τα όσα επαναλαμβάνονται συνεχώς στα μέσα.
Από τα περίπου 230 δισ. ευρώ που εκταμιεύτηκαν προς την Ελλάδα, εκτιμάται ότι μόνο 27 δισ. πήγαν στη διατήρηση της λειτουργίας του ελληνικού κράτους. Πράγματι, μέχρι το 2013 η Ελλάδα είχε πλεόνασμα και δεν χρειαζόταν τέτοια χρηματοδότηση. Αντίστοιχα, το 65% των δανείων προς την Ελλάδα πέρασε κατευθείαν μέσα από την Ελλάδα προς τις «κεντρικές» τράπεζες για πληρωμές τόκων, χρέος που έληγε, και για ανακεφαλαιοποίηση των εγχώριων τραπεζών που απαιτούσαν οι δανειστές. Με μια άλλη λογιστική, το 90% των «δανείων προς την Ελλάδα» παράκαμψε την Ελλάδα εντελώς…
Άρα, αν θέλουμε να καταλάβουμε γιατί οι συνδυασμένες δυνάμεις της ευρωζώνης δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα στο μέγεθος μιας υπέρβασης κόστους σε αμερικανικό αμυντικό συμβόλαιο, μάλλον είναι σοφό να ξεκινήσουμε από εδώ και όχι από τους διεφθαρμένους Έλληνες ή τη «δημοσιονομική σοφία» των Σουαβικών νοικοκυρών. Όπως παραδέχτηκε ο πρώην επικεφαλής της Bundesbank Karl Otto Pöhl, όλο το πράγμα «αφορούσε την προστασία των γερμανικών τραπεζών, αλλά ιδίως των γαλλικών τραπεζών, από διαγραφές χρεών». …Για να διορθωθεί το πρόβλημα, κάποιος στον πυρήνα της Ευρώπης θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για όλα τα παραπάνω και να παραδεχτεί ότι τα χρήματά τους δεν δόθηκαν σε τεμπέληδες Έλληνες, αλλά σε ήδη διασωθέντες τραπεζίτες, οι οποίοι, παρά το “κούρεμα” στην ονομαστική αξία, κατέληξαν να βγάλουν κέρδος από τη συμφωνία.”
Επομένως τι αποδεικνύεται από τις παραπάνω συζητήσεις; Η Ελλάδα θυσιάστηκε για τα κέρδη των Γερμανικών και Γαλλικών τραπεζών; Τα συμπεράσματα δικά σας!
Πηγή: voicenews.gr – Διαβάστε ΕΔΩ
