Σε μια εκπομπή που δεν χαϊδεύει αυτιά και δεν υποκλίνεται σε «ιερές αγελάδες», ο διάλογος κινήθηκε σε επίπεδα που σπανίως αγγίζουν τα συστημικά μέσα. Από την τραγωδία με τους οπαδούς του ΠΑΟΚ και τον κανιβαλισμό πάνω στον ανθρώπινο πόνο, μέχρι το μεταναστευτικό, τις ΜΚΟ, τα κυκλώματα διακίνησης και τον ρόλο των διεθνών κέντρων εξουσίας, η συζήτηση αποκάλυψε μια ωμή αλήθεια: τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Ο Απόστολος Πετράκης στάθηκε ιδιαίτερα στο πώς η ανθρώπινη ζωή έχει μετατραπεί σε εργαλείο εκμετάλλευσης. Όχι μόνο από δουλέμπορους και κυκλώματα, αλλά και από ΜΚΟ που όπως τόνισε, λειτουργούν ως «πλυντήρια συνειδήσεων» και οικονομικών συμφερόντων. Την ώρα που το λιμενικό φυλάσσει τα σύνορα και στοχοποιείται, οι πραγματικοί ένοχοι παραμένουν στο απυρόβλητο.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον μηχανισμό ελέγχου της εξουσίας από τις μυστικές υπηρεσίες. Ο Πετράκης περιέγραψε με σκληρά λόγια το τρίπτυχο «αίμα, σπέρμα, χρήμα», ως τη βάση του παγκόσμιου εκβιασμού. Στο πλαίσιο αυτό, το σκάνδαλο Επστάιν παρουσιάστηκε όχι ως μια «θεωρία συνωμοσίας», αλλά ως αποδεδειγμένο εργαλείο χειραγώγησης πολιτικών, οικονομικών παραγόντων και σταρ παγκόσμιας εμβέλειας.
Ο Γρηγόρης Σερέτης έθεσε το κρίσιμο ερώτημα: γιατί ο κόσμος δεν ψάχνει; Γιατί απορρίπτει όποιον τολμά να μιλήσει, βαφτίζοντάς τον «ψεκασμένο»; Η απάντηση που δόθηκε ήταν αποκαλυπτική. Η υπερπληροφόρηση, η καθημερινή εξάντληση και η οικονομική πίεση δεν αφήνουν χώρο για ανώτερη σκέψη. Ένας λαός κουρασμένος είναι εύκολα χειραγωγήσιμος.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάχθηκε και η στάση των μεγάλων ΜΜΕ. Όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, τα κανάλια θυμούνται πρόσωπα και απόψεις μόνο όταν εξυπηρετούν το αφήγημά τους. Όταν οι αποκαλύψεις είναι πραγματικά επικίνδυνες για το σύστημα, τότε επικρατεί σιωπή. Μια σιωπή που δεν είναι τυχαία, αλλά επιβεβλημένη.
Η συζήτηση άγγιξε και τα εθνικά θέματα. Θράκη, Αιγαίο, Ίμια, συνεκμετάλλευση. Ο Απόστολος Πετράκης μίλησε για μια μακρόχρονη διαδικασία γκριζαρίσματος, που δεν ξεκίνησε χθες. Κατήγγειλε ευθέως πολιτικές ηγεσίες που δεν στάθηκαν ποτέ στο ύψος των περιστάσεων και προειδοποίησε ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει όχι μόνο εδάφη, αλλά και την ίδια της την ταυτότητα.
Ιδιαίτερα βαριά ήταν και η αναφορά στο δημογραφικό. Μια χώρα που γερνά, που διώχνει τα παιδιά της στο εξωτερικό και ερημώνει τα χωριά της, είναι μια χώρα έτοιμη να αντικατασταθεί πληθυσμιακά. Όχι από «ανθρωπισμό», αλλά από ψυχρούς γεωπολιτικούς σχεδιασμούς.
Και όμως, μέσα σε αυτό το ζοφερό τοπίο, αναδείχθηκε και μια χαραμάδα ελπίδας. Η εικόνα των οπαδών διαφορετικών ομάδων να ενώνονται στο πένθος, χωρίς χρώματα και αντιπαλότητες, παρουσιάστηκε ως παράδειγμα. Αν οι Έλληνες μπορούν να ενωθούν στον θάνατο, τότε μπορούν, και οφείλουν, να ενωθούν και στη ζωή.
Το μήνυμα της εκπομπής ήταν ξεκάθαρο και αδιαπραγμάτευτο: μόνο η ενότητα μπορεί να μας σώσει. Όχι η ενότητα των κομμάτων, ούτε των μηχανισμών, αλλά των συνειδητοποιημένων πολιτών. Εκείνων που δεν θέλουν να γίνουν δούλοι, ούτε να παραδώσουν στα παιδιά τους μια χώρα χωρίς πατρίδα.
Όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, οι λαοί δεν σώζονται από «ξένους προστάτες». Σώζονται μόνο όταν αποφασίσουν να σταθούν όρθιοι. Και η Ιστορία το έχει αποδείξει ξανά και ξανά: οι δύσκολες εποχές γεννούν σπουδαίους ηγέτες. Το ερώτημα δεν είναι αν η Ελλάδα περνά δύσκολη εποχή. Το ερώτημα είναι αν οι Έλληνες θα σταθούν στο ύψος τους.
