Ο Πρωθυπουργός από το υπουργικό συμβούλιο ανακοίνωσε με τη γνωστή επικοινωνιακή μεγαλοστομία την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ μικτά, η οποία θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Απριλίου.
Μας μίλησαν για μια μηνιαία αύξηση 40 ευρώ σε σχέση με πέρυσι, η οποία παρουσιάζεται ως η έκτη κατά σειρά από το 2022. Το οικονομικό επιτελείο μάλιστα έχει το θράσος να διατείνεται ότι ο μισθός ανέβηκε σταδιακά από τα 650 ευρώ το 2019 στα 880 ευρώ, δηλαδή κατά 35,4%. Όμως, η επικοινωνιακή αυτή φούσκα σκάει με πάταγο όταν έρχεται αντιμέτωπη με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Η κυβερνητική πολιτική αποδεικνύεται αντεθνική στην πράξη, καθώς καταδικάζει τον Έλληνα σε ραγδαία φτωχοποίηση την ώρα που η ίδια μοιράζει καθρεφτάκια σε ιθαγενείς.
Τα επίσημα στοιχεία που ανακοίνωσε η Eurostat την Τετάρτη, καταρρίπτουν κάθε ίχνος κυβερνητικού πανηγυρισμού. Την ώρα που το Μαξίμου πουλάει επιτυχία, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας σε όρους αγοραστικής δύναμης βρίσκεται στον απόλυτο πάτο της Ευρώπης, καταγράφοντας ιστορική ισοπαλία με τη Βουλγαρία. Η στατιστική δείχνει ότι η Ελλάδα όχι μόνο δεν συγκλίνει με την ευρωπαϊκή ευημερία, αλλά αποκλίνει. Πέρυσι η χώρα μας ήταν προτελευταία στο 69% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, οριακά πάνω από τη Βουλγαρία που βρισκόταν στο 66%. Φέτος, η Ελλάδα κατρακύλησε στο 68%, την ώρα που η Βουλγαρία ανέβηκε στο 68%. Δηλαδή, τουλάχιστον οι γείτονές μας κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, συγκλίνοντας προοδευτικά με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ εμείς πηγαίνουμε διαρκώς προς τα πίσω, βουλιάζοντας στη λάθος κατεύθυνση.
Το VoiceNews παραθέτει τα δεδομένα που αποδομούν πλήρως την εικονική πραγματικότητα της Νέας Δημοκρατίας. Μόλις 10 από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περίπου το 34% του συνολικού πληθυσμού της, κατάφεραν να ξεπεράσουν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Πρόκειται για το Λουξεμβούργο, την Ιρλανδία, την Ολλανδία, τη Δανία, την Αυστρία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, τη Σουηδία, τη Μάλτα και τη Φινλανδία. Πιο πίσω, σε απόσταση 10% κάτω από τον μέσο όρο, βρίσκονται η Γαλλία, η Κύπρος, η Ιταλία, η Τσεχία, η Ισπανία και η Σλοβενία, ενώ η Λιθουανία, η Πορτογαλία και η Πολωνία ακολουθούν περίπου 10% με 20% πιο πίσω.
ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΓΡΑΜΜΗ ΚΑΙ Η ΓΣΕΕ
Ως μια περιορισμένη αύξηση που αδυνατεί να καλύψει την κατακρήμνιση της αγοραστικής δύναμης χαρακτηρίζει η ΓΣΕΕ τα 40 ευρώ του κατωτατου μισθού που ανακοινωσε σημερα ο πρωθυπουργός, τονίζοντας ότι οι εργαζόμενοι παραμένουν έρμαια των ανατιμήσεων σε ενέργεια, στέγαση και βασικά αγαθά. Με βάση τις μελέτες του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ), ο πήχης για μια αξιοπρεπή διαβίωση το 2026 τοποθετείται τουλαχιστον στα 1.052 ευρώ μεικτά, αναδεικνύοντας το τεράστιο χάσμα ανάμεσα στις κυβερνητικές εξαγγελίες και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Και πού βρίσκεται η δήθεν «ισχυρή» Ελλάδα; Στον πάτο της ηπείρου. Μαζί με τη Βουλγαρία καταγράφουμε το χαμηλότερο επίπεδο, ένα απογοητευτικό 32% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με τη Λετονία να μας ακολουθεί από κοντά όντας 29% κάτω. Όταν λοιπόν η πραγματική αγοραστική μας δύναμη είναι η χειρότερη στην Ευρώπη και η χώρα αποκλίνει αντί να αναπτύσσεται, κάθε κυβερνητική εξαγγελία για αυξήσεις 40 ευρώ δεν είναι τίποτα άλλο από «δώρον άδωρον…».
