Στον ραδιοφωνικό «αέρα» εκτυλίχθηκε μία συζήτηση κραυγή, μία ωμή υπενθύμιση ότι η Ιστορία αυτού του τόπου δεν γράφτηκε με μελάνι, αλλά με αίμα, στάχτη και κραυγές ανθρώπων που ξεριζώθηκαν επειδή ήταν Έλληνες και Χριστιανοί.
Ο Νίκος Καραμπουρνιώτης παρουσίασε στοιχεία που, όπως είπε, βρίσκονται σε αρχεία του κράτους, σε προσωπικές συλλογές, σε ξεχασμένα έγγραφα και σε ιστορικές πηγές που ποτέ δεν διδάχθηκαν ουσιαστικά στα ελληνικά σχολεία. Με έντονο ύφος απάντησε σε όσους αμφισβητούν ή υποβαθμίζουν τον αγώνα των Μικρασιατών, τονίζοντας ότι οι Έλληνες της Ιωνίας, του Πόντου και της Καππαδοκίας όχι μόνο πολέμησαν, αλλά πλήρωσαν βαρύτερο φόρο αίματος από πολλούς άλλους.
«Δεν ήταν απλοί αιχμάλωτοι όταν τους συλλαμβάνανε οι Τούρκοι», τόνισε χαρακτηριστικά. «Θεωρούνταν προδότες του Οθωμανικού κράτους, επειδή ήταν Οθωμανοί υπήκοοι που πολεμούσαν για τον Ελληνισμό. Τους κρεμούσαν επιτόπου». Λόγια που προκαλούν ανατριχίλα, ειδικά όταν συνοδεύονται από ιστορικά τεκμήρια και αναφορές σε πρόσωπα που χάθηκαν χωρίς κανείς να μνημονεύσει ποτέ τη θυσία τους.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αποκάλυψη ότι μόνο από τα Βουρλά της Μικράς Ασίας επιστρατεύθηκαν περίπου πέντε χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες και επέστρεψαν ζωντανοί μόλις τρεις. Ένα στοιχείο που καταρρίπτει κάθε αφήγημα περί «αδιάφορων» ή «αμέτοχων» Μικρασιατών.
Ο Καραμπουρνιώτης μίλησε ακόμη για τις αιτήσεις που έκαναν Έλληνες της Μικράς Ασίας προς τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ζητώντας να πολεμήσουν στην Επανάσταση του 1821. Μάλιστα, αποκάλυψε ότι πολλοί άλλαζαν τα επίθετα τους και χρησιμοποιούσαν τοπωνύμια για να προστατεύσουν τις οικογένειές τους από αντίποινα των Οθωμανών σε περίπτωση αποτυχίας της Επανάστασης.
Η εκπομπή πήρε ακόμη πιο δραματική τροπή όταν η συζήτηση έφτασε στις θηριωδίες που υπέστησαν οι Έλληνες της Ανατολής, με συνταρακτικές περιγραφές για βιασμούς, σφαγές, ψυχικά τραύματα και ολόκληρες οικογένειες που διαλύθηκαν από τη βία των Τσετών και των κεμαλικών συμμοριών. Ο Καραμπουρνιώτης αναφέρθηκε σε έρευνες στο Δρομοκαΐτειο, όπου όπως είπε, δημιουργήθηκε ειδική πτέρυγα για γυναίκες πρόσφυγες οι οποίες κατέρρευσαν ψυχικά μετά τις φρικαλεότητες που έζησαν.
«Η μία νόμιζε ότι είναι σκούπα και καθάριζε στο πάτωμα. Η άλλη μιλούσε στον τοίχο. Άλλες κατέρρεαν όταν έβλεπαν την κοιλιά τους να φουσκώνει από τους βιασμούς», περιέγραψε με βαριά συναισθηματική φόρτιση.
Και όμως, παρά αυτή τη φρίκη, η Ελλάδα εξακολουθεί να συμπεριφέρεται σαν να φοβάται να μιλήσει ξεκάθαρα για τη Γενοκτονία. Ο ίδιος υποστήριξε ότι η χώρα δεν έχει δημιουργήσει ούτε ένα εθνικό μουσείο Γενοκτονίας, ούτε ένα μεγαλοπρεπές μνημείο αντάξιο της τραγωδίας του Ελληνισμού της Ανατολής.
Πρότεινε μάλιστα να δημιουργηθεί ένα εθνικό μνημείο δίπλα στη Βουλή, ώστε κάθε ξένος ηγέτης που επισκέπτεται την Ελλάδα να καταθέτει στεφάνι, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες που σέβονται τη μνήμη των θυμάτων τους. «Έτσι επικοινωνείται διεθνώς μια γενοκτονία», επισήμανε με νόημα.
Δεν έλειψαν οι αιχμές προς το πολιτικό σύστημα. Ο Γρηγόρης Σερέτης εξέφρασε αγανάκτηση για πολιτικούς και διανοούμενους που, όπως ειπώθηκε, υποβαθμίζουν ή αρνούνται τα εγκλήματα σε βάρος των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Ο Καραμπουρνιώτης υποστήριξε ότι η άρνηση της γενοκτονίας θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ακόμη και νομικά, κατά το πρότυπο άλλων χωρών.
Συγκλονιστική ήταν και η αναφορά στα προσκοπάκια της Ιωνίας που σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους, αλλά και στο έγγραφο της «Μικρασιατικής Άμυνας» που καλούσε χιλιάδες μαθητές ηλικίας 16 έως 18 ετών να οργανωθούν σε προσκοπικές ομάδες και να μπουν στον αγώνα.
«Έβαλαν μέχρι και παιδιά να πολεμήσουν και μας λένε ότι οι Μικρασιάτες δεν πολέμησαν;» αναρωτήθηκε οργισμένος.
Στην κουβέντα ήρθε και η σημερινή κατάσταση στη Θράκη και η τουρκική επιρροή. Ο Καραμπουρνιώτης εξέφρασε φόβους για τη δράση του τουρκικού προξενείου και για οργανωμένες προσπάθειες επιρροής, λέγοντας ότι η Ελλάδα συχνά αδιαφορεί απέναντι σε σοβαρές εξελίξεις.
Ο Γρηγόρης Σερέτης στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη να ξυπνήσει επιτέλους η ιστορική συνείδηση του Ελληνισμού. «Δεν μπορεί άλλοι λαοί να προστατεύουν τη μνήμη τους και εμείς να ξεχνάμε τους δικούς μας νεκρούς», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η εκπομπή ολοκληρώθηκε με μια βαριά αλλά αληθινή διαπίστωση: Η Γενοκτονία των Μικρασιατών δεν ήταν ένα «ατυχές γεγονός» της Ιστορίας. Ήταν οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης. Ένα σχέδιο που περιλάμβανε σφαγές, βιασμούς, εξευτελισμούς, εκτοπίσεις, ψυχική καταστροφή και αφανισμό της ηγεσίας του Ελληνισμού της Ανατολής.
Και ίσως το πιο τραγικό απ’ όλα είναι ότι έναν αιώνα μετά, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που προσπαθούν να μειώσουν ή να σβήσουν αυτή τη μνήμη.
Όμως η Ιστορία δεν σβήνεται. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσα πολιτικά παιχνίδια κι αν παιχτούν, όσες «διπλωματικές ισορροπίες» κι αν επικαλεστούν κάποιοι, η αλήθεια μένει εκεί. Στις στάχτες της Σμύρνης. Στα αίματα του Πόντου. Στα καμένα χωριά της Ιωνίας. Στα μάτια των προσφύγων που έφτασαν στην Ελλάδα με μια εικόνα κομμένη στα δύο και μια πατρίδα χαμένη για πάντα.
