Το ελληνικό βόλεϊ θρηνεί την απώλεια της Ελένης Ζέτου, μιας εμβληματικής μορφής του αθλήματος, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών.
Η είδηση του θανάτου της σκόρπισε βαθιά θλίψη στην οικογένεια της πετοσφαίρισης και σε όσους συνεργάστηκαν μαζί της κατά τη μακρά πορεία της στον χώρο.
Η ανακοίνωση της ΕΟΠΕ
«Η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης αποχαιρετά με βαθιά οδύνη μία από τις μεγαλύτερες μορφές της ιστορίας του αθλήματος. Η Ελένη Ζέτου “έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στην οικογένεια της πετοσφαίρισης.
Υπήρξε μία από τις κορυφαίες βολεϊμπολίστριες όλων των εποχών, αθλήτρια με σπάνιο ταλέντο, ήθος, προσωπικότητα και ψυχή. Το 1977, σε ηλικία μόλις 21 ετών, αναδείχθηκε από την ΕΟΠΕ ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς, επιβεβαιώνοντας από πολύ νωρίς τη μεγάλη της κλάση και τη ξεχωριστή θέση που θα κατείχε για πάντα στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ.
Με την παρουσία της τίμησε το άθλημα, ενέπνευσε συναθλήτριες, αθλήτριες και προπονητές, και πρόσφερε πολλά και από τη θέση της προπονήτριας, υπηρετώντας την πετοσφαίριση με την ίδια αγάπη, συνέπεια και αφοσίωση.
Η Ελένη Ζέτου αφήνει πίσω της τον γιο της και την κόρη της, Φερενίκη Μουντάκη, η οποία ακολούθησε και εκείνη τον δρόμο του βόλεϊ, αγωνιζόμενη ως ακραία και ολοκληρώνοντας την καριέρα της στον Α.Ο. Θήρας.
Η απώλειά της αφήνει ένα μεγάλο κενό, αλλά η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή μέσα από την ιστορία, τις αξίες και την προσφορά της στο ελληνικό βόλεϊ.
Η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης εκφράζει τα ειλικρινή και θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους οικείους της και σε όλους όσοι είχαν την τιμή να τη γνωρίσουν και να συμπορευθούν μαζί της».
Η συλλυπητήρια ανακοίνωση της ΕΠΕΣΘ
Η οικογένεια της ΕΠΕΣΘ αποχαιρετά με βαθιά θλίψη την Ελένη Ζέτου, μια σπουδαία προσωπικότητα του ελληνικού βόλεϊ, που αφιέρωσε τη ζωή της στην ανάπτυξη και την πρόοδο του αθλήματος που αγάπησε όσο λίγοι.
Ως αθλήτρια του Άρη, του ΠΑΟ Διοικητηρίου και της Εθνικής Ομάδας Γυναικών, ως προπονήτρια, πανεπιστημιακός δάσκαλος και ενεργό στέλεχος του αθλητισμού, υπηρέτησε με συνέπεια, γνώση και πάθος το βόλεϊ και ιδιαίτερα το βόλεϊ της Θεσσαλονίκης.
Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια, παρέμεινε πάντοτε κοντά στην ΕΠΕΣΘ, με ενδιαφέρον, ανιδιοτέλεια και διάθεση προσφοράς, προσπαθώντας να βοηθήσει όπου και όπως μπορούσε.
Πάνω απ’ όλα, όμως, ήταν ένας άνθρωπος που λάτρευε την οικογένειά της, τα παιδιά της, Λάμπρο και Νίκη, και τα αγαπημένα της εγγόνια, που αποτελούσαν τη μεγαλύτερη χαρά της ζωής της.
Η ΕΠΕΣΘ εκφράζει τα ειλικρινή και θερμά της συλλυπητήρια στους οικείους της.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα την σκεπάσει…
Η Ελένη Ζέτου γεννήθηκε το 1956 και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, αρχικά μέσω του στίβου και αργότερα της καλαθοσφαίρισης. Ωστόσο, ήταν το βόλεϊ που έμελλε να καθορίσει τη ζωή της.
Το 1972 εντάχθηκε στο κλιμάκιο Βορείου Ελλάδος και την ίδια χρονιά υπέγραψε δελτίο στον Άρη, του οποίου υπήρξε αρχηγός μέχρι το 1985. Με τη φανέλα των «κιτρίνων» συμμετείχε σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις και συνέβαλε στην καθιέρωση της ομάδας ανάμεσα στις κορυφαίες δυνάμεις του ελληνικού βόλεϊ.
Το 1973 φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας, ενώ το 1977 αναδείχθηκε κορυφαία αθλήτρια της χρονιάς από την ΕΟΠΕ.
Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής της καριέρας, αφιερώθηκε στην προπονητική και στην εκπαίδευση. Δίδαξε επί σειρά ετών πετοσφαίριση στο ΤΕΦΑΑ, υπήρξε μέλος ΔΕΠ και έφτασε στη βαθμίδα της τακτικής καθηγήτριας, ενώ εργάστηκε σε αναπτυξιακά κλιμάκια και συλλόγους της Θεσσαλονίκης, συμβάλλοντας στην ανάδειξη νέων αθλητών και αθλητριών.
Παράλληλα, είχε συγγραφικό έργο, με πιο γνωστό το βιβλίο «Ψυχολογική προετοιμασία στην πετοσφαίριση», που εκδόθηκε το 2011.
