Για μία ακόμη Κυριακή, ο Πρωθυπουργός επέλεξε να μας παρουσιάσει μέσα από την καθιερωμένη του ανασκόπηση μια εικονική πραγματικότητα, «ντυμένη» με το θελκτικό αφήγημα της «Ελλάδας του 2030». Μιας χώρας που, κατά το Μαξίμου, αφήνει πίσω της τις εκκρεμότητες του παρελθόντος, εκσυγχρονίζεται και καλπάζει. Όμως, πίσω από τις βιτρίνες των ψηφιακών πλατφορμών και τις πανηγυρικές ανακοινώσεις των Βρυξελλών, η καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών εκπέμπει σήμα κινδύνου, με την κυβέρνηση να επιδίδεται σε μια προσπάθεια να βαφτίσει το κρέας… ψάρι.
Η μεγάλη ομολογία για την ακρίβεια και η «θεωρία» των αριθμών
Ο Πρωθυπουργός πανηγυρίζει γιατί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έβγαλε την Ελλάδα από τη λίστα των κρατών με «μακροοικονομικές ανισορροπίες». Για το Μαξίμου, αυτό είναι «παράδειγμα προόδου», αντίθετα για τον μέσο οικογενειάρχη, όμως, που δεν μπορεί να βγάλει το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα, είναι απλά άλλος ένας δείκτης που δεν τρώγεται.
Μάλιστα, στο ίδιο το κείμενο κρύβεται η μεγαλύτερη κυβερνητική ομολογία αποτυχίας: «Η έξοδος από αυτήν τη λίστα δεν σημαίνει ότι η ακρίβεια εξαφανίστηκε ή ότι τα εισοδήματα βρίσκονται εκεί που θέλουμε», αναφέρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός παραδέχεται ότι τα εισοδήματα είναι καθηλωμένα και η ακρίβεια καλπάζει, πώς περιμένει από τους πολίτες να γιορτάσουν τις «επιτυχίες» στα χαρτιά; Η ανάπτυξη για την οποία υπερηφανεύεται η κυβέρνηση αφορά τους λίγους, ενώ το «μέρισμα της προόδου» επιστρέφει στην κοινωνία με τη μορφή επιδομάτων-ψιχίων.
Η αύξηση του ακατάσχετου: Μια «ανάσα» που αποδεικνύει τη φτώχεια
Στα αξιοσημείωτα της ανασκόπησης ανήκει και η αύξηση του ορίου προστασίας στους ακατάσχετους λογαριασμούς από τα 1.250 στα 1.600 ευρώ. Η κυβέρνηση το παρουσιάζει ως κοινωνικό μέτρο και προσαρμογή στα σημερινά δεδομένα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για την πιο έμμεση αλλά ξεκάθαρη παραδοχή ότι το κόστος ζωής έχει εκτιναχθεί σε τέτοιο βαθμό, που τα 1.250 ευρώ δεν φτάνουν πλέον ούτε για τα στοιχειώδη. Αντί να καταπολεμηθεί η ρίζα του προβλήματος, που είναι η αισχροκέρδεια, η Πολιτεία απλώς μεγαλώνει τον «κουμπαρά» που προστατεύεται από τους κατασχέτες, αναγνωρίζοντας ότι οι πολίτες είναι πνιγμένοι στα χρέη.
Επικοινωνιακά «πυροτεχνήματα» στο ΕΣΥ και την Πολιτική Προστασία
Την ώρα που οι νοσοκομειακοί γιατροί βρίσκονται στα όρια της εξάντλησης και οι ελλείψεις σε βασικό προσωπικό στα δημόσια νοσοκομεία προκαλούν καθημερινά τραγωδίες, ο Πρωθυπουργός επιμένει στην τακτική των «εγκαινίων». Μας παρουσιάζει τρία ανακαινισμένα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών στην επαρχία και δύο νέες κλινικές στη Θεσσαλονίκη ως τη «μεγάλη μεταρρύθμιση». Όμως οι τοίχοι και τα ντουβάρια, όσο κι αν βαφτούν, δεν γιατρεύουν ασθενείς όταν δεν υπάρχουν γιατροί και νοσηλευτές να τα στελεχώσουν.
Ανάλογη είναι και η εικόνα στην Πολιτική Προστασία. Μπαίνοντας στον Ιούνιο, στην πιο επικίνδυνη ζώνη της αντιπυρικής περιόδου, η κυβέρνηση απαντά στις εύλογες ανησυχίες των πολιτών με την παραλαβή 10 νέων τρακτόρων (ελκυστήρων) για τη μεταφορά πυροσβεστικών οχημάτων. Μετά το φιάσκο των προηγούμενων ετών, τις ακυρώσεις μεγάλων εξοπλιστικών προγραμμάτων (όπως των εναέριων μέσων) και τα κενά στην πρόληψη, οι 10 ελκυστήρες επιστρατεύονται ως επικοινωνιακή ασπίδα. Η πραγματική ετοιμότητα, όμως, κρίνεται στο πεδίο και όχι στις φωτογραφίες των παραλαβών.
Το 2030 αργεί, η επιβίωση πιέζει τώρα
Το να σχεδιάζεις με ορίζοντα τη συμπλήρωση 200 ετών από την ίδρυση του ελληνικού κράτους το 2030 είναι θεμιτό για έναν πολιτικό. Το να αγνοείς όμως ότι η κοινωνία δοκιμάζεται σκληρά το 2026 είναι επικίνδυνο. Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλες ψηφιακές πλατφόρμες για να βλέπουν την καθυστέρηση των αιτήσεών τους, ούτε «νταντάδες» με το σταγονόμετρο. Χρειάζονται πραγματική ενίσχυση της αγοραστικής τους δύναμης, ασφάλεια και ένα κράτος που λειτουργεί στην πράξη και όχι στα λόγια.
Η Ελλάδα του 2030 που οραματίζεται το Μαξίμου κινδυνεύει να είναι μια χώρα σύγχρονη στους τύπους, αλλά άδεια και εξουθενωμένη στην ουσία.
Υ.Γ. Κύριε Μητσοτάκη όταν γράφετε νούμερα, να ρωτάτε και τον Δένδια… μας τελείωσε το 72 γυναίκες, έχουν πλέον 51!