Σε καθεστώς πρωτοφανούς φορολογικής αφαίμαξης συνεχίζουν να ζουν οι Έλληνες εργαζόμενοι, με την κυβέρνηση να διατηρεί στο ακέραιο έναν εξοντωτικό μηχανισμό που απομυζά το εισόδημά τους. Σύμφωνα με την επίσημη ετήσια μελέτη του Κέντρου Φιλελευθέρων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), η 29η Ιουνίου 2026 ορίστηκε ως η «Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας». Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οι πολίτες υποχρεώνονται να εργάζονται 179 ημέρες τον χρόνο, δηλαδή σχεδόν το μισό έτος, αποκλειστικά και μόνο για να πληρώνουν φόρους και εισφορές στο κράτος.
Η υποτιθέμενη φορολογική ελάφρυνση για την οποία επαίρεται το οικονομικό επιτελείο αποτελεί εμπαιγμό, καθώς η βελτίωση σε σχέση με πέρυσι περιορίζεται σε μία μόλις ημέρα. Ακόμα πιο αποκαλυπτική είναι η σύγκριση σε βάθος χρόνου: από το 2019 έως το 2026, μέσα σε επτά ολόκληρα χρόνια διακυβέρνησης, το φορολογικό βάρος μειώθηκε κατά το οριακό και ανεπαίσθητο ποσοστό των δύο ημερών (από 181 σε 179 ημέρες). Η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη στην 9η χειρότερη θέση ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ξεπερνώντας κατά δύο ολόκληρες ημέρες τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (177 ημέρες).
Αφαίμαξη μέσω της καθημερινής κατανάλωσης και του ΦΠΑ
Το πιο σκοτεινό σημείο της κυβερνητικής πολιτικής είναι η συνειδητή και συστηματική στήριξη των κρατικών εσόδων στους έμμεσους φόρους, οι οποίοι πλήττουν δυσανάλογα τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, την ώρα που ο πληθωρισμός καλπάζει.
Τα έσοδα από τους έμμεσους φόρους το 2026 προβλέπεται να είναι 1,6 φορές υψηλότερα από τα έσοδα των άμεσων φόρων.
Ο ΦΠΑ αποτελεί το απόλυτο εισπρακτικό όπλο, καθώς αναμένεται να πνίξει τους καταναλωτές, αντιπροσωπεύοντας το 71,5% του συνόλου των έμμεσων φόρων (έναντι 70,4% το 2025).
Παράλληλα, η μελέτη αποκαλύπτει μια άγρια υπεραπόδοση των εισπράξεων. Το 2025, τα έσοδα από φόρους σε αγαθά και υπηρεσίες ξεπέρασαν τον αρχικό κυβερνητικό στόχο κατά 3,9%, ενώ οι φόροι εισοδήματος εκτινάχθηκαν κατά 5,3% πάνω από τις προβλέψεις, με τη μεγαλύτερη ζημιά να εντοπίζεται στα φυσικά πρόσωπα (+5%).
Άρνηση για πραγματικές μειώσεις συντελεστών παρά τα πλεονάσματα
Όπως επισημαίνει στην παρέμβασή του ο πρόεδρος του ΚΕΦΙΜ, Νίκος Ρώμπαπας, τα επιπλέον έσοδα που προκύπτουν από τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και την πάταξη της φοροδιαφυγής θα έπρεπε να επιστρέφουν στους συνεπείς φορολογούμενους. Αντί όμως η κυβέρνηση να δημιουργήσει δημοσιονομικό χώρο για τη μείωση των συντελεστών, επιλέγει να κρατά τους πολίτες ομήρους.
Η χώρα στερείται ενός απλού, σταθερού και ανταγωνιστικού φορολογικού συστήματος. Η εμμονική εξάρτηση από τους φόρους της καθημερινής κατανάλωσης, σε συνδυασμό με την άρνηση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε τιμαριθμοποίηση των φορολογικών κλιμάκων, έχει ως αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να αλλάζουν φορολογική κλίμακα και να επιβαρύνονται υπέρογκα, απλώς και μόνο επειδή οι ονομαστικοί τους μισθοί αναπροσαρμόζονται λόγω του πληθωρισμού.