Στο τραπέζι της συζήτησης τίθεται ευθέως το ερώτημα για το πότε τελικά θα οδηγηθεί η χώρα στις κάλπες. Παρά τις φήμες και τα σενάρια που κυκλοφορούν ευρέως, η εκτίμηση του Γιώργου Βασιλειάδη τοποθετεί τις εκλογικές εξελίξεις την Άνοιξη του 2027. Υπάρχουν βέβαια ρεπορτάζ που υποστηρίζουν ότι ο κύριος Λιβάνιος βρήκε φθηνό χαρτί, το αγόρασε και συνεπώς πάμε για πρόωρες κάλπες από τον Σεπτέμβριο, σενάριο όμως που αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό.
Ο σχεδιασμός της κυβέρνησης, η ΔΕΘ και τα σκάνδαλα
Η τακτική που φαίνεται να ακολουθεί η κυβέρνηση συνδέεται άμεσα με την παρουσία του Πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Ενόψει της ΔΕΘ, αναμένεται να συγκεντρωθούν όλες οι παρατάξεις.
Στο πλαίσιο αυτό, ο σχεδιασμός περιλαμβάνει την ανακοίνωση πακέτων ύψους 5 δισεκατομμυρίων ευρώ, την κατανομή προγραμμάτων, καθώς και αυξήσεις προς τους Μητροπολίτες, τους Δημάρχους, τους Αντιδημάρχους και τους προέδρους Δ.Σ.. Παράλληλα, αναφέρονται παροχές και προγράμματα σε φωτογράφους, καθώς και η απόδοση των οφειλόμενων στους αγρότες, με σκοπό την ενίσχυση του κλίματος και την εξαγορά ψηφοφόρων.
Η στρατηγική των δημοσκοπήσεων
Εάν μετά τη ΔΕΘ οι δημοσκοπήσεις έδειχναν δυνατότητα επίτευξης αυτοδυναμίας, το ενδεχόμενο προσφυγής στις κάλπες θα ήταν υπαρκτό. Ωστόσο, τα δημοσκοπικά δεδομένα δεν αποτυπώνουν τέτοια προοπτική. Ένας πρωθυπουργός με 156 βουλευτές δύσκολα θα ρίσκαρε μια εκλογική αναμέτρηση που θα μπορούσε να περιορίσει τη κοινοβουλευτική του δύναμη στους 120 βουλευτές.
Η εξάντληση της τετραετίας προβάλλει ως η επικρατέστερη επιλογή βάσει των αριθμών. Παρά ταύτα, υφίστανται παράγοντες ανησυχίας για το κυβερνών κόμμα, όπως οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και οι δικογραφίες που συσσωρεύονται. Επιπλέον, θέματα όπως το σκάνδαλο των υποκλοπών και λοιπές υποθέσεις ενδέχεται να προκαλέσουν σταδιακή φθορά στα ποσοστά μέχρι την Άνοιξη του 2027.
Η αποχή, η υποχρεωτικότητα της ψήφου και οι αστικοί μύθοι
Στη συζήτηση θίγεται και το ζήτημα της συμμετοχής στις εκλογικές αναμετρήσεις. Αναφέρεται το παράδειγμα χωρών όπου η προσέλευση στις κάλπες είναι υποχρεωτική και η αποχή επιφέρει διοικητικό πρόστιμο, γεγονός που διατηρεί τη συμμετοχή σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Η άποψη υπέρ της υποχρεωτικότητας: Υποστηρίζεται ότι η ψήφος πρέπει να είναι υποχρεωτική για κάθε πολίτη.
Η ερμηνεία της αποχής: Η αποχή θεωρείται από πολλούς ως πολιτικό μήνυμα, θετικό ή αρνητικό.
Η αποτελεσματικότητα: Επισημαίνεται παράλληλα ότι η αποχή δεν παράγει ουσιαστικό πολιτικό αποτέλεσμα.
Ταυτόχρονα, καταρρίπτονται ευρέως διαδεδομένοι μύθοι. Συγκεκριμένα, αναφέρεται η λανθασμένη εντύπωση ότι αν η αποχή ξεπεράσει το 51%, όλα τα κόμματα τίθενται εκτός βουλής και απαγορεύεται να συμμετάσχουν εκ νέου σε εκλογές. Τέτοιοι ισχυρισμοί χαρακτηρίζονται ως ανυπόστατες αερολογίες.
Αποκλειστικό: Η ακτινογραφία των αναποφάσιστων
Ένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα της έρευνας αφορά την προέλευση των αναποφάσιστων ψηφοφόρων, τα στοιχεία της οποίας παρουσιάζονται αποκλειστικά από τον Γιώργο Βασιλειάδη.
Όπως προκύπτει από τα δεδομένα, σχεδόν ένας στους δύο αναποφάσιστους προέρχεται από τη Νέα Δημοκρατία. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι ένα μεγάλο τμήμα της εκλογικής βάσης του κυβερνώντος κόμματος δεν έχει πειστεί εκ νέου, ταλαντεύεται εξαιτίας της καθημερινής επικαιρότητας και αναμένει τις επόμενες κινήσεις και εξαγγελίες.
Τα ποσοστά των κομμάτων στην πρόθεση ψήφου
Στην πρόθεση ψήφου τα ευρήματα της δημοσκόπησης καταγράφουν τις εξής δυναμικές:
1. Νέα Δημοκρατία (26,8%)
Η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει 26,8% στην πρόθεση ψήφου. Η εκτίμηση του Γρηγόρη Σερέτη είναι ότι το πραγματικό ποσοστό ενδέχεται να είναι χαμηλότερο, κάτω από το 25%, δεδομένης της συσσώρευσης των πολιτικών σκανδάλων. Από την πλευρά του δημοσκόπου τονίζεται ότι το 26,8% αποτυπώνει τις αδιάβλητες δηλώσεις των ίδιων των πολιτών.
2. Αλέξης Τσίπρας / «ΕΛ.Α.Σ.» (15,8%)
Το νέο εγχείρημα υπό τον Αλέξη Τσίπρα καταγράφεται στο 15,8%. Στη συζήτηση ασκείται οξεία κριτική για την πολιτική διαδρομή του πρώην πρωθυπουργού, τις παλαιότερες εξαγγελίες του, τη στάση του απέναντι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, καθώς και την επανεμφάνισή του με νέο λογότυπο μετά από μακρά περίοδο απουσίας.
3. ΠΑΣΟΚ (10,1%)
Το ΠΑΣΟΚ καταγράφεται στο 10,1%. Επισημαίνεται ότι το συνέδριο του κόμματος έχει ψηφίσει απόφαση κατά της συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία. Ωστόσο, εκφράζεται αμφιβολία για το κατά πόσο η απόφαση αυτή θα διατηρηθεί σε ενδεχόμενο μετεκλογικών πιέσεων.
Παράλληλα, συζητείται το νομικό και πολιτικό ζήτημα της ονομασίας και του ΑΦΜ (συγκρίνοντας την κατάσταση με αθλητικά σωματεία όπως ο Ηρακλής με την Τρίγλια), καθώς και το ενδεχόμενο μελλοντικών εξελίξεων στην ηγεσία του χώρου με πρόσωπα όπως ο Παύλος Γερουλάνος ή ο Χάρης Δούκας.
4. Ελληνική Λύση (8,9%)
Η Ελληνική Λύση συγκεντρώνει 8,9% παρουσιάζοντας ανoδικές τάσεις στις τελευταίες μετρήσεις. Η άνοδος αυτή αποδίδεται στη μετακίνηση ψηφοφόρων που αποστασιοποιούνται από την Μαρία Καρυστιανού λόγω της αύξησης της καχυποψίας απέναντί της.
5. ΚΚΕ (5,9%)
Το ΚΚΕ καταγράφεται στο 5,9% (σχεδόν 6%). Στη συζήτηση εκφράζονται ερωτήματα σχετικά με την οικονομική αυτοδυναμία και τους πόρους του κόμματος και της ΚΝΕ, ενώ αναφέρονται και παλαιότερες αιτιάσεις περί οικονομικών ενισχύσεων από τη Ρωσία.
6. Μαρία Καρυστιανού (5,3%)
Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού καταγράφει υποχώρηση στο 5,3%. Η πτώση αυτή συνδέεται με τη δημοσιοποίηση υποθέσεων, όπως η αγορά ακινήτου από fund/εισπρακτική εταιρεία, καθώς και με ζητήματα διαφάνειας που έθεσε ο Νίκος Πλακιάς σχετικά με τη διαχείριση και την κατανομή των εσόδων από συναυλία και δωρεές. Παράλληλα, σημειώνεται η απουσία ολοκληρωμένου κυβερνητικού προγράμματος και στελεχιακού δυναμικού.
7. ΜέΡΑ25 (3,0%)
Το ΜέΡΑ25 του Γιάννη Βαρουφάκη καταγράφεται στο 3,0%, οριακά εντός του κατωφλίου εισόδου στη Βουλή. Αναφέρεται ότι το κόμμα διατηρεί ένα συσπειρωμένο και ειδικό κοινό, ιδιαίτερα ανάμεσα στη νεολαία και τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, το οποίο επηρεάστηκε από τις θέσεις του για τα ατομικά δικαιώματα και τις αποποινικοποιήσεις.
Πρόβλεψη για τη δεύτερη κάλπη: Ο Γιώργος Βασιλειάδης εκτιμά ότι το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα μπορεί να φτάσει έως και το 20%, απορροφώντας δυνάμεις από τη Νέα Αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα Κασσελάκη και την Πλεύση Ελευθερίας. Αντίθετα, ο επικεφαλής αναλυτής της εταιρείας βλέπει ως ανώτατο όριο (ταβάνι) το 17%.
Εν κατακλείδι, η ακτινογραφία των δημοσκοπήσεων αποτυπώνει ένα ρευστό πολιτικό σκηνικό, στο οποίο η αυτοδυναμία φαντάζει εξαιρετικά δύσκολη. Η μεγάλη δεξαμενή των αναποφάσιστων, η φθορά των παραδοσιακών σχηματισμών και οι διεργασίες στον χώρο της αριστεράς συνθέτουν ένα περιβάλλον εντεινόμενου ανταγωνισμού ενόψει των επόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.