Μία άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη εκτυλίχθηκε στον ραδιοφωνικό αέρα με καλεσμένο έναν άνθρωπο που ισχυρίζεται ότι έζησε εκ των έσω όσα διαδραματίζονται στην ΕΥΠ. Η συζήτηση που ακολούθησε ήταν γροθιά στο στομάχι, μία ευθεία επίθεση στο βαθύ κράτος, μια κραυγή αγανάκτησης για τη διολίσθηση των θεσμών και μια ανατομία του τρόπου με τον οποίο η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, μια υπηρεσία ταγμένη στην προάσπιση της εθνικής ασφάλειας μετατράπηκε, κατά τους συνομιλητές, σε ένα κλειστό, ιδιωτικό «μαγαζί» εξυπηρέτησης αλλότριων συμφερόντων, πλουτισμού και πολιτικού εκβιασμού
Η Μεταστοιχείωση της ΕΥΠ: Από Υπηρεσία Ασφαλείας σε Ιδιωτική Α.Ε.
Το κεντρικό ερώτημα που θέτει ο Γρηγόρης Σερέτης στην εισαγωγή του συμπυκνώνει την απορία κάθε ανήσυχου πολίτη: Πώς γίνεται μια εθνική υπηρεσία, η οποία υποτίθεται ότι λειτουργεί με αυστηρά πρωτόκολλα για την προστασία του ελληνικού λαού και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, να παρακολουθεί αμέτοχη την αποσύνθεσή της; Πώς επιτρέπεται σε πρώην διοικητές και υψηλόβαθμα στελέχη να διατηρούν ύποπτες σχέσεις με ξένους παράγοντες, να στήνουν συμβουλευτικές εταιρείες και να λειτουργούν ως «μπροστινοί» για αραβικά fund και αλλότρια κεφάλαια;
Ο Εμμανουήλ Χατζησάββας παίρνει το λόγο και η απάντησή του είναι αμείλικτη: Η ΕΥΠ έγινε «μαγαζί». Και μάλιστα, ένα εξαιρετικά κερδοφόρο «μαγαζί» για όσους κρατούν τα ηνία. Στο επίκεντρο της κριτικής του βρέθηκε ο πρώην διοικητής της Υπηρεσίας, Γιάννης Ρουμπάτης. Ο Χατζησάββας προβαίνει σε σοβαρότατες καταγγελίες, υποστηρίζοντας ότι ο συγκεκριμένος διοικητής υπήρξε ο υπεύθυνος για την ολοκληρωτική καταστροφή και το σκόπιμο κλείσιμο του δικτύου κατασκοπείας που ο ίδιος ο Χατζησάββας είχε οικοδομήσει για χρόνια εντός της Τουρκίας.
Γιατί όμως να διαλυθεί ένα πολύτιμο δίκτυο συλλογής πληροφοριών στην καρδιά μιας εχθρικής δύναμης; Η εξήγηση που δίνεται κατά τη διάρκεια της εκπομπής είναι σοκαριστική: Το δίκτυο έκλεισε «βρώμικα» διότι τα κρατικά μυστικά και οι πληροφορίες δεν χρησιμοποιούνταν πλέον για την εθνική άμυνα, αλλά ανταλλάσσονταν έναντι ιδιοτελών σκοπών. Πληροφορίες ύψιστης εθνικής σημασίας διοχετεύθηκαν σε Άραβες συνεργάτες, οι οποίοι στη συνέχεια τοποθέτησαν πρώην παράγοντες της Υπηρεσίας σε θέσεις-κλειδιά επιχειρηματικών δραστηριοτήτων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Το Αραβικό «Project» και το Ξεπούλημα της Ελληνικής Γης: Η εκπομπή εστιάζει με ιδιαίτερη ένταση στον τρόπο με τον οποίο το χρήμα από τη Μέση Ανατολή διείσδυσε στην ελληνική επικράτεια, αξιοποιώντας τις πλάτες του εγχώριου συστήματος πληροφοριών. Σύμφωνα με τα όσα ειπώθηκαν στον Focus FM 103,6:
Εκπροσώπηση Ισχυρών Σεΐχηδων: Πρώην διοικητικά στελέχη ανέλαβαν ρόλους εκπροσώπων και διεθνών συμβούλων για κρατικά και ιδιωτικά ταμεία του Άμπου Ντάμπι, του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας. Αναφέρθηκε χαρακτηριστικά η συνεργασία με τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγέντ Αλ Ναχιάν, πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών των ΗΑΕ, και η εμπλοκή σε εταιρείες όπως η Scarlet Beach ΑΕ, που τρέχει τουριστικές επενδύσεις ύψους 200 εκατομμυρίων ευρώ στο Πόρτο Χέλι, καθώς και σε άλλες περιοχές όπως η Ζάκυνθος.
Η Αγορά της Ελληνικής Γης: Η πλέον σοβαρή πτυχή αυτής της δραστηριότητας, όπως τονίστηκε, είναι η συστηματική εξαγορά ελληνικής γης. Ξένα funds αγοράζουν εκτάσεις με ελαιόδεντρα στην Πελοπόννησο, τα οποία εκμεταλλεύονται εμπορικά στέλνοντας την παραγωγή στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στον Περσικό Κόλπο.
Ανακύκλωση Πρώην Πρακτόρων: Καταγγέλθηκε ότι από την υπηρεσία «ξηλώθηκαν» ικανά στελέχη, τα οποία στη συνέχεια προσλήφθηκαν στις ιδιωτικές εταιρείες των αραβικών συμφερόντων, δημιουργώντας ουσιαστικά μια παράλληλη, «ιδιωτική ΕΥΠ».
Οικογενειακοί Θύλακες: Στις διοικήσεις αυτών των εταιρειών τοποθετήθηκαν σύζυγοι, συγγενείς και έμπιστα πρόσωπα, εξασφαλίζοντας πλουσιοπάροχη διαβίωση με αντάλλαγμα την παραχώρηση κρατικών μυστικών.
Εταιρείες – Φαντάσματα, Λογισμικά και το Σκάνδαλο των Υποκλοπών
Η συζήτηση Σερέτη – Χατζησάββα προχωρά ακόμα βαθύτερα στο βούρκο των μυστικών κονδυλίων και των τεχνολογικών παιχνιδιών. Ο Γρηγόρης Σερέτης φέρνει στο τραπέζι στοιχεία για ανώνυμες εταιρείες πληροφορικής που ιδρύθηκαν από πρώην στελέχη της ΕΥΠ (όπως η Παρασκευή Ευσταθίου, που παραιτήθηκε αμέσως μετά την απομάκρυνση Ρουμπάτη).
Αυτές οι εταιρείες, με αντικείμενο την «παραγωγή πρωτότυπου λογισμικού», λειτούργησαν ως οχήματα εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων. Αφού έκαναν τη «δουλειά» τους, διαγράφηκαν από τα μητρώα και εξαφανίστηκαν χωρίς να αφήσουν κανένα ίχνος πίσω τους. Παράλληλα, το σκάνδαλο των υποκλοπών λαμβάνει μια εντελώς νέα διάσταση.
Ολική Παρακολούθηση: Επιβεβαιώνεται ότι η παρακολούθηση τηλεφώνων, αλλά και κρυπτογραφημένων εφαρμογών (όπως Viber και WhatsApp), αποτελεί καθημερινή πρακτική.
Το «Κέντρο» του Μαξίμου: Οι καταγγελίες στρέφονται ευθέως κατά της πολιτικής ηγεσίας και του Μεγάρου Μαξίμου. Αναφέρεται ότι είχε στηθεί ειδικό κέντρο υποκλοπών που παρακολουθούσε ακόμη και την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων (τον Αρχηγό ΓΕΣ), υπουργούς, βουλευτές και δημοσιογράφους (όπως ο δολοφονημένος Γιώργος Καραϊβάζ).
Η εμπλοκή ιδιωτικών εταιρειών: Αποκαλύπτονται ονόματα όπως αυτό της εταιρείας «Rafnar» (που κατασκευάζει σκάφη για το Λιμενικό και το Στρατό), εμπλεκόμενοι της οποίας φέρονται να νοίκιαζαν διαμερίσματα για τη στέγαση και απόκρυψη Ισραηλινών που διαχειρίζονταν τα παράνομα λογισμικά στην Ελλάδα.
Εκβιασμοί για τη «Μοιρασιά»: Ο λόγος που παρακολουθούνταν ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί και στρατιωτικοί δεν ήταν η εθνική ασφάλεια, αλλά η συλλογή επιβαρυντικών στοιχείων ώστε «να τους έχουν του χεριού τους» και να μη χαλάσει η μοιρασιά των εκατομμυρίων από τα κρατικά και ευρωπαϊκά ταμεία.
Τα Μαύρα Ταμεία και οι «Ρουφιάνοι» Δημοσιογράφοι
Ένα από τα πιο επιθετικά τμήματα της συνέντευξης αφορά το ρόλο των μέσων μαζικής ενημέρωσης και τη χρηματοδότησή τους από την ΕΥΠ. Σύμφωνα με τον Εμμανουήλ Χατζησάββα, εντός της Υπηρεσίας λειτουργεί «μαύρο ταμείο» χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο, το οποίο διανέμει ρευστό χρήμα με συγκεκριμένες «ταρίφες»:
Χαρτζιλίκια Πληροφοριοδοτών: Υπάρχουν καθορισμένες αμοιβές για πληροφορίες που καταφθάνουν στα τοπικά κλιμάκια (π.χ. στο Κλιμάκιο Ρόδου).
Συναλλαγή με Δημοσιογράφους: Στο ταμείο αυτό καταφεύγουν επίορκοι δημοσιογράφοι –οι οποίοι στην εκπομπή χαρακτηρίζονται ανοιχτά ως «ρουφιάνοι». Αυτοί οι δημοσιογράφοι είτε πουλούν πληροφορίες στην ΕΥΠ έναντι μαύρου χρήματος, είτε λαμβάνουν «διοχετευμένες» πληροφορίες από την Υπηρεσία.
