Κάθε Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη συμβαίνει σχεδόν το ίδιο πολιτικό «θαύμα». Ξαφνικά βρίσκονται λεφτά. Πολλά λεφτά. Δισεκατομμύρια. Οι μισθοί μπορούν να αυξηθούν, οι φόροι να μειωθούν, οι οικογένειες να ενισχυθούν και η περίφημη μεσαία τάξη να ξαναμπεί στο επίκεντρο. Λες και όλο τον υπόλοιπο χρόνο δεν υπάρχει ακρίβεια, δεν υπάρχουν ενοίκια που έχουν πάρει φωτιά και δεν υπάρχουν νοικοκυριά που μετρούν τα ευρώ μέχρι το τέλος του μήνα.
Αυτή τη φορά τον χορό άνοιξε ο Τσίπρας από τη Θεσσαλονίκη, παρουσιάζοντας ένα βαρύ οικονομικό πακέτο. Κατώτατος μισθός στα 1.000 ευρώ, αυξήσεις από 300 έως 500 ευρώ για εκπαιδευτικούς, γιατρούς και νοσηλευτές, ενίσχυση 500 ευρώ τον μήνα για συγκεκριμένους φοιτητές περιφερειακών πανεπιστημίων και ΦΠΑ 6% σε βασικά προϊόντα.
Και κάπου εκεί στο Μέγαρο Μαξίμου άρχισαν να χτυπούν τα καμπανάκια. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έσπευσε να βγάλει κομπιουτεράκια και να παρουσιάσει έναν πολύ διαφορετικό λογαριασμό. Η πλευρά Τσίπρα μιλά για καθαρό κόστος περίπου 5,5 δισ. ευρώ, ενώ η κυβερνητική πλευρά ανεβάζει τον πήχη περίπου στα 13 δισ. ευρώ. Ο Μαρινάκης επιτέθηκε στις εξαγγελίες, υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι ο Τσίπρας «τίναξε την μπάνκα στον αέρα».
Ωραία λοιπόν. Να βγουν όλα τα κομπιουτεράκια στο τραπέζι. Αλλά για όλους.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε αυστηρό λογιστή όταν μιλά ο πολιτικός της αντίπαλος και λίγες ημέρες αργότερα να ανεβαίνει η ίδια στη ΔΕΘ με το δικό της πακέτο παροχών, ζητώντας από τους πολίτες να χειροκροτήσουν. Δεν γίνεται τα λεφτά του αντιπάλου να βαφτίζονται «δημοσιονομική βόμβα» και τα κυβερνητικά λεφτά «κοινωνική πολιτική». Κάπου εδώ η πολιτική επικοινωνία αρχίζει να προκαλεί.
Και υπάρχει ένα ερώτημα που το Μαξίμου δύσκολα μπορεί να αποφύγει: τώρα θυμήθηκε τον κόσμο;
Μετά από τόσα χρόνια διακυβέρνησης, τώρα ανακάλυψε ο Μητσοτάκης ότι η μεσαία τάξη πιέζεται; Τώρα έμαθε ότι μια οικογένεια αφήνει ένα μικρό μισθό στο σούπερ μάρκετ; Τώρα κατάλαβε ότι τα ενοίκια έχουν μετατραπεί σε εφιάλτη για χιλιάδες νοικοκυριά; Τώρα είδε τον συνταξιούχο που μετράει τα κέρματα, τον μισθωτό που περιμένει να μπει ο επόμενος μισθός και τον επαγγελματία που παλεύει με υποχρεώσεις και φόρους;
Αν η κυβέρνηση θεωρεί ότι η οικονομία πηγαίνει τόσο καλά όσο επαναλαμβάνει, τότε οφείλει να εξηγήσει γιατί τόσο μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας εξακολουθεί να αισθάνεται ασφυκτική πίεση στην καθημερινότητά του. Γιατί οι αριθμοί μπορεί να παρουσιάζονται όμορφα στις κυβερνητικές ανακοινώσεις, αλλά στο ταμείο του σούπερ μάρκετ δεν πληρώνεις με ποσοστά ανάπτυξης. Πληρώνεις με ευρώ.
Αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει σοβαρό πολιτικό πρόβλημα, γιατί δεν είναι κυβέρνηση που ανέλαβε χθες. Δεν μπορεί πλέον να δείχνει συνεχώς προς τα πίσω ή να παρουσιάζει κάθε νέο μέτρο σαν να έρχεται να διορθώσει μια κατάσταση για την οποία δεν είχε χρόνο να παρέμβει. Ο χρόνος υπήρξε, η εξουσία υπήρξε και οι αποφάσεις ήταν δικές της. Άρα και ο απολογισμός πρέπει να είναι δικός της.
Φυσικά και ο Τσίπρας πρέπει να εξηγήσει πού θα βρει τα δισεκατομμύρια που υπόσχεται. Ούτε εκεί υπάρχουν λευκές επιταγές. Ο πολίτης έχει πληρώσει ακριβά στο παρελθόν μεγάλες πολιτικές υποσχέσεις και δικαιούται να είναι καχύποπτος απέναντι σε όλους. Αλλά ακριβώς το ίδιο μέτρο πρέπει να εφαρμοστεί και στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Να κοστολογηθούν όλα. Μέχρι τελευταίου ευρώ. Και οι εξαγγελίες Τσίπρα και το πακέτο Μητσοτάκη. Με την ίδια μεθοδολογία, τους ίδιους κανόνες και χωρίς κομματικές αλχημείες. Για να ξέρει επιτέλους ο κόσμος τι είναι πραγματική οικονομική δυνατότητα και τι είναι ωραίο περιτύλιγμα για τη ΔΕΘ.
Γιατί αυτό το έργο οι Έλληνες το έχουν δει πολλές φορές. Πριν από τη ΔΕΘ ο πολίτης γίνεται ξαφνικά το κέντρο του πολιτικού σύμπαντος. Μετά τη ΔΕΘ επιστρέφει στους λογαριασμούς του.
Ειδικά, η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα πρέπει αυτή τη φορά να απαντήσει σε κάτι πολύ πιο δύσκολο από το πόσο κοστίζει το πρόγραμμα Τσίπρα. Θα πρέπει να απαντήσει για τη δική της διακυβέρνηση. Αν σήμερα υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για ελαφρύνσεις και ενισχύσεις, γιατί η ουσιαστική ανακούφιση της καθημερινότητας δεν ήρθε νωρίτερα; Γιατί έπρεπε να φτάσουμε ξανά στη ΔΕΘ για να γίνει η τσέπη του πολίτη πρώτη είδηση;
Ο κόσμος δεν χρειάζεται άλλη μία κυβερνητική παρουσίαση για το πόσο καλά πηγαίνει η χώρα. Θέλει να βλέπει τον μισθό του να φτάνει. Θέλει να μπορεί να πληρώνει το σπίτι του χωρίς να τρέμει. Θέλει να γεμίζει το καρότσι στο σούπερ μάρκετ χωρίς να κάνει μαθηματικά μπροστά στο ράφι.
Η βροχή των δισεκατομμυρίων στη Θεσσαλονίκη μόλις άρχισε. Ο Τσίπρας έβαλε τα δικά του στο τραπέζι και ο Μητσοτάκης ετοιμάζει τη δική του απάντηση.
Μόνο που υπάρχει μια τεράστια διαφορά: ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Κυβερνά. Και όταν κυβερνάς επί χρόνια, δεν αρκεί να λες τι θα κάνεις από εδώ και πέρα. Πρέπει κάποια στιγμή να απαντήσεις και γιατί δεν το έκανες μέχρι τώρα.
Γιατί ο Έλληνας μπορεί να αντέξει άλλη μία βροχή στη Θεσσαλονίκη.
Αυτό που δύσκολα αντέχει πλέον είναι άλλη μία βροχή υποσχέσεων από εκείνους που είχαν ήδη στα χέρια τους την εξουσία να τις κάνουν πράξη.
ΠΗΓΗ:https://voicenews.gr/deth-archise-i-vrochi-ton-dis-tora-oloi-thymithikan-ton-lao/
