Δυόμισι χιλιάδες χρόνια στέκεται εκεί πάνω. Έχει επιζήσει από Πέρσες, από Βενετούς, από βομβαρδισμούς, από σεισμούς. Το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο του δυτικού πολιτισμού, το μνημείο που κάθε χρόνο έρχονται να δουν εκατομμύρια άνθρωποι από όλη τη γη.
Και φέτος το καλοκαίρι, «παραδόθηκε» στην Space Hellas για 12 έτη με τίμημα όσο ένα μεσαίο κατάστημα στο κέντρο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης.
Όλο αυτό το εγχείρημα σχεδιάστηκε με κάθε λεπτομέρεια και έχει όνομα, ημερομηνίες και υπογραφές. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι θα υπάρξουν και ευθύνες που θα αποδοθούν.
Ένας φάκελος για 27 μνημεία Στις 4 Ιουνίου 2026 ο Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων δημοσιεύει τη διακήρυξη για την εκμίσθωση 27 πωλητηρίων. Ακρόπολη, Κνωσός, Δελφοί, Αρχαία Ολυμπία, Μυκήνες, Επίδαυρος, Σούνιο, Αρχαία Αγορά, Ακρωτήρι Θήρας, Αιγές, Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. Η καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών είναι η 6η Ιουλίου.
Υπήρξε μία και μοναδική προσφορά. Αυτή της Space Hellas, σε ένωση με τη Radiant Technologies.
Πώς είναι δυνατόν να προσφέρεται το φιλέτο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, τα σπουδαιότερα και πιο αναγνωρίσιμα μνημεία στον κόσμο, και να μην υπάρχει ενδιαφέρον; Όταν μάλιστα η τιμή εκκίνησης για το σύνολο των 27 καταστημάτων ήταν μόλις 46.030 ευρώ τον μήνα; Για αυτό είχε φροντίσει ο ΟΔΑΠ, με τους όρους που έθεσε στη διακήρυξη με αριθμό πρωτοκόλλου ΟΔΑΠ/ΓΔ/ΑΤΠΑΠ/11120.
Όποιος διάβαζε αυτούς τους όρους πριν από τον διαγωνισμό, θα στοιχημάτιζε ότι θα απέβαινε άγονος. Η διάψευση ήρθε από την Space Hellas, τη μοναδική εταιρεία που πληρούσε όλα τα κριτήρια ανεξαιρέτως. Απίστευτο και όμως αληθινό. Μια εταιρεία πληροφορικής ήταν η μόνη που κατέθεσε προσφορά για τα 27 σημαντικότερα πωλητήρια αναμνηστικών, ενδεχομένως του πλανήτη.
Εκεί που θα περίμενε κανείς ο ανταγωνισμός να κορυφωθεί, περιορίστηκε σε έναν. Στην Space Hellas του Σπύρου Μανωλόπουλου. Πώς τα κατάφερε να είναι ο μοναδικός συμμετέχων και φυσικά ο ανάδοχος; Η απάντηση κρύβεται στους ίδιους τους όρους της διακήρυξης, που έθεσε ο ΟΔΑΠ.
Εννέα όροι κομμένοι και ραμμένοι για έναν παίκτη, την Space Hellas Ας τους πάρουμε έναν έναν. Γιατί μόνο όταν τους δεις μαζί καταλαβαίνεις τι ακριβώς στήθηκε.
Κύκλος εργασιών άνω των 5 εκατ. ευρώ Ο ΟΔΑΠ ζήτησε μέσο ετήσιο τζίρο πάνω από πέντε εκατομμύρια ευρώ για την τριετία 2023-
Με μια κίνηση, έξω έμεινε κάθε ελληνική επιχείρηση αναμνηστικών. Ο οικογενειακός έμπορος στην Πλάκα, ο παραγωγός αντιγράφων στη Θεσσαλονίκη, η εταιρεία που δουλεύει είκοσι χρόνια στον χώρο. Όλοι απέξω. Για τη Space Hellas, με τζίρο πάνω από 150 εκατομμύρια τον χρόνο, ο όρος δεν ήταν καν εμπόδιο. Ήταν υποσημείωση.
Προηγούμενη λειτουργία πωλητηρίου σε μουσείο ή αρχαιολογικό χώρο Έπρεπε να έχεις λειτουργήσει, την τελευταία πενταετία, πωλητήριο σε μουσείο, μνημείο ή χώρο πολιτισμού, για τουλάχιστον έναν χρόνο. Ποιος το είχε; Η Radiant Technologies, εταιρεία του ομίλου Space Hellas μέσω της SingularLogic, διαχειριζόταν τα πωλητήρια του Καλλιμάρμαρου ήδη από το 2010. Και πιο πρόσφατα, μέσω της «Ελληνικά Αναμνηστικά», το πωλητήριο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Ακριβώς η εμπειρία που ζητούσε η διακήρυξη. Σαν να γράφτηκε ο όρος διαβάζοντας το βιογραφικό της.
Αποκλειστική διανομή προϊόντων τρίτου κατόχου πνευματικών δικαιωμάτων Αυτός είναι ο όρος που τα λέει όλα. Δεν ζητά εμπειρία στο εμπόριο αναμνηστικών. Ζητά αποκλειστική σύμβαση διανομής με συγκεκριμένο κάτοχο πνευματικών δικαιωμάτων. Οι εταιρείες του χώρου δουλεύουν ακριβώς ανάποδα. Αγοράζουν από πολλούς προμηθευτές, χωρίς δεσμεύσεις, για να έχουν ποικιλία στο ράφι. Η αποκλειστικότητα είναι η εξαίρεση, όχι ο κανόνας. Και τι σχέση έχει με το αν μπορείς να λειτουργήσεις ένα πωλητήριο στην Ακρόπολη; Καμία. Ο όρος δεν εξυπηρετεί καμία ανάγκη του ΟΔΑΠ. Το μόνο αποτέλεσμά του ήταν να αποκλείσει όποιον είχε απομείνει.
Πληροφοριακό σύστημα άνω του 1 εκατ. ευρώ Εδώ η διακήρυξη ξεπερνά κάθε λογική. Για να πουλήσεις μπρελόκ, καρτ ποστάλ και μπλουζάκια με τον Παρθενώνα, έπρεπε να έχεις υλοποιήσει την τελευταία τριετία πληροφοριακό σύστημα αξίας πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ. Για μια εταιρεία πληροφορικής σαν τη Space Hellas, είναι ρουτίνα. Υπογράφει δεκάδες τέτοιες συμβάσεις με το Δημόσιο κάθε χρόνο. Για μια εταιρεία αναμνηστικών, είναι επιστημονική φαντασία. Πώς βρέθηκε άραγε αυτός ο όρος μέσα σε διαγωνισμό για πωλητήρια; Ποιος τον σκέφτηκε; Και για ποιον ακριβώς τον σκέφτηκε;
ISO με πεδίο «πώληση αναμνηστικών και μουσειακών αντιγράφων» Δεν αρκούσε ένα οποιοδήποτε πιστοποιητικό ποιότητας. Έπρεπε το ISO 9001 να έχει πεδίο εφαρμογής ειδικά την πώληση αναμνηστικών ειδών και μουσειακών αντιγράφων. Όποιος ήδη λειτουργούσε πωλητήριο μουσείου το είχε στο συρτάρι. Όποιος όχι, έπρεπε να ξεκινήσει από το μηδέν. Και μηδέν χρόνο είχε.
Προσωπικό με εμπειρία ειδικά σε πωλητήριο μνημείου Δεν αρκούσε να έχεις έμπειρους πωλητές. Ο υποψήφιος έπρεπε να διαθέτει στέλεχος με τριετή εμπειρία και υπεύθυνο λειτουργίας με τριετή προϋπηρεσία, ειδικά σε πωλητήριο μουσείου ή αρχαιολογικού χώρου. Το ίδιο φίλτρο, από άλλη πόρτα. Όποιος δεν είχε ήδη λειτουργήσει πωλητήριο μνημείου, δεν θα μπορούσε να διαθέτει το προσωπικό που απαιτούσε η διακήρυξη. Μόνο μία εταιρεία είχε δίκτυο ήδη στημένο. Καλλιμάρμαρο, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, και τα υπόλοιπα. Αυτή η εταιρεία ήταν η Space Hellas.
Όλα ή τίποτα Καμία τμηματική προσφορά. Όποιος ήθελε να διεκδικήσει το πωλητήριο των Δελφών ή της Κνωσού, έπρεπε να πάρει και τα 27, επί ποινή αποκλεισμού. Έτσι η τοπική επιχείρηση της Κρήτης ή της Πελοποννήσου, που θα μπορούσε άνετα να λειτουργήσει ένα ή δύο σημεία στον τόπο της, δεν είχε καν δικαίωμα να σταθεί στη γραμμή. Ο ΟΔΑΠ δεν νοίκιαζε πωλητήρια. Νοίκιαζε μονοπώλιο.
Απαγόρευση στήριξης σε τρίτους Κι αν μια μικρότερη εταιρεία ήθελε να συνεργαστεί με έναν έμπειρο εταίρο για να καλύψει τα κενά της; Ο ΟΔΑΠ το είχε προβλέψει κι αυτό. Η διακήρυξη απαγορεύει ρητά τη στήριξη στην ικανότητα τρίτων για τους όρους εμπειρίας και ποιότητας. Κάθε πιθανή συμμαχία που θα μπορούσε να φέρει δεύτερη προσφορά στο τραπέζι, κόπηκε πριν γεννηθεί.
Τριάντα δύο ημέρες προθεσμία για να ετοιμαστεί ο φάκελος Από τη δημοσίευση της διακήρυξης έως την κατάθεση προσφορών: 32 ημέρες. Σε αυτό το διάστημα έπρεπε να μελετήσεις την διακήρυξη και τους όρους της, να μαζέψεις οικονομικές καταστάσεις τριετίας, πιστοποιητικά ISO, συμβάσεις πληροφορικής εκατομμυρίων, συμβάσεις αποκλειστικότητας, βιογραφικά εργαζομένων, εγγυητική επιστολή 46.030 ευρώ. Αυτό δεν το κάνεις σε έναν μήνα. Το κάνεις μόνο αν τα έχεις ήδη όλα έτοιμα. Και ένας μόνο τα είχε.
Εννέα όροι. Ένας υποψήφιος. Έχουμε δει φωτογραφικές διακηρύξεις. Κάτι τέτοιο όμως, σπάνια. Εννέα όροι, ο καθένας κομμένος στα μέτρα ενός και μόνο παίκτη. Ακόμη και παγκόσμιος να ήταν ο διαγωνισμός, ανάδοχος πάλι η Space Hellas θα έβγαινε. Δεν ήταν διαγωνισμός. Ήταν πόρτα κλειδωμένη, με το κλειδί ήδη στην τσέπη ενός.
Ο νόμος έδινε διέξοδο. Ο ΟΔΑΠ την προσπέρασε Κι εδώ έρχεται το πιο εξοργιστικό. Ο ΟΔΑΠ δεν ήταν δέσμιος. Κανένας νόμος δεν τον υποχρέωνε να δεχτεί τη μοναδική προσφορά. Αντίθετα, είχε γράψει ο ίδιος, μέσα στη δική του διακήρυξη, το εργαλείο για να τη σταματήσει.
Η ίδια η διακήρυξη δίνει ρητά στο Διοικητικό Συμβούλιο το δικαίωμα να μην αποδεχτεί το αποτέλεσμα. Αν το κρίνει ασύμφορο. Αν δεν υπήρξε υγιής ανταγωνισμός. Αν το επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον.
Μία προσφορά για 27 μνημεία παγκόσμιας εμβέλειας. Ο μοναδικός συμμετέχων να ανεβάζει την τιμή εκκίνησης κατά μόλις 4.570 ευρώ τον μήνα, αφού δεν είχε κανέναν απέναντί του. Τελικό τίμημα 50.600 ευρώ τον μήνα, πλέον 2% επί των εσόδων. Αν αυτό δεν είναι ένδειξη ότι ο ανταγωνισμός δεν λειτούργησε, τότε τι είναι;
Κι όμως, στις 29 Ιουλίου 2026, στην 35η συνεδρίασή του, το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΔΑΠ κατακύρωσε ομόφωνα. Χωρίς αντίρρηση. Χωρίς να ζητήσει εξηγήσεις. Χωρίς να αναρωτηθεί γιατί στον διαγωνισμό για την Ακρόπολη εμφανίστηκε ένας και μόνο φάκελος.
Υπογράφουν η Πρόεδρος Νικολέττα Διβάρη-Βαλάκου, ο Αντιπρόεδρος Παναγιώτης Μπαρλαμπάς και τα μέλη Αλεξάνδρα Χαριτάτου, Μαρία Βέργου και Αγγελική Παπανδρέου.
Το εργαλείο υπήρχε. Το είχαν στα χέρια τους. Δεν το άγγιξαν. Όχι από άγνοια. Το είχαν γράψει οι ίδιοι. Ένα Δ.Σ. που ψηφίζει ομόφωνα μία και μοναδική προσφορά για την Ακρόπολη, χωρίς ούτε μία ερώτηση, δεν αιφνιδιάστηκε από το αποτέλεσμα. Το περίμενε.
Στις 14 Αυγούστου, παραμονή Δεκαπενταύγουστου, όταν η χώρα είχε ήδη αδειάσει, υπογράφηκε η σύμβαση.
Η κληρονομιά δεν είναι κυλικείο Η Ακρόπολη δεν είναι ακίνητο. Δεν είναι εμπόρευμα. Είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, ιδιοκτησία κάθε Έλληνα και κάθε γενιάς που θα έρθει. Το κράτος δεν την εκμεταλλεύεται. Τη φυλάσσει.
Άλλο πράγμα να διαχειρίζεται το Δημόσιο τα πωλητήρια των μνημείων του και να κρατά τα έσοδα για τη φροντίδα τους. Και άλλο να παραδίδει την ίδια την ακτινοβολία του Παρθενώνα σε ιδιώτη, για 607.200 ευρώ τον χρόνο, για 27 σημεία μαζί. Για το πωλητήριο της Ακρόπολης, 15.700 ευρώ τον μήνα μόνο. Όσο πληρώνει ένα κατάστημα ρούχων στην Ερμού. Μόνο που η Ερμού δεν έχει στην πόρτα της εκατομμύρια επισκέπτες τον χρόνο, που έχουν έρθει από την άλλη άκρη του κόσμου για να δουν ένα μνημείο δυόμισι χιλιάδων ετών.
Κι ακόμη πιο προκλητικό: πολλά από αυτά τα πωλητήρια χτίστηκαν ή ανακαινίστηκαν πρόσφατα με δημόσιο χρήμα και πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης. Το Δημόσιο πλήρωσε τα κτίρια. Τα μνημεία φέρνουν τους πελάτες. Και τα κέρδη πάνε σε ιδιώτη.
Ο ίδιος άνθρωπος και στα δύο τιμόνια Η Space Hellas ιδρύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 από τον Δημήτρη Μανωλόπουλο. Το 2013 τα ηνία πέρασαν στον γιο του, Σπύρο. Νομικός, με μεταπτυχιακό στο King’s College του Λονδίνου, πρώην νομικός σύμβουλος της ίδιας της εταιρείας με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, τις δημόσιες συμβάσεις.
Το 2021 απέκτησε, μαζί με την Epsilon Net, τη SingularLogic, την εταιρεία που υποστηρίζει τη μετάδοση των εκλογικών αποτελεσμάτων της χώρας από το 1981. Τον Νοέμβριο του 2025, η SingularLogic αγόρασε επιπλέον μετοχές της Radiant Technologies και ανέβηκε στο 51%. Ο όμιλος πήρε τον έλεγχο.
Και τότε έγινε κάτι που δείχνει ξεκάθαρα ποιος κινεί τα νήματα. Στις 26 Νοεμβρίου 2025, σύμφωνα με το Γενικό Εμπορικό Μητρώο, συγκροτείται το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της Radiant. Πρόεδρος: Σπυρίδων Μανωλόπουλος. Θητεία έως το 2031.
Δηλαδή η «ένωση» Space Hellas και Radiant που κατέθεσε τη μοναδική προσφορά δεν ήταν δύο εταιρείες που βρέθηκαν να συνεργαστούν. Ήταν ένας όμιλος, με τον ίδιο άνθρωπο πρόεδρο και στις δύο εταιρείες. Ο ίδιος άνθρωπος και στα δύο τιμόνια.
Τρία χρόνια μέσα στις πύλες των μνημείων Και φτάνουμε στο πιο βαρύ εύρημα αυτής της υπόθεσης. Αυτό που δείχνει ότι ο ανταγωνισμός δεν χάθηκε απλώς στους όρους της διακήρυξης. Χάθηκε πολύ νωρίτερα.
Η Radiant Technologies δεν ήρθε στον διαγωνισμό των πωλητηρίων από το πουθενά. Ήρθε αφού είχε περάσει τρία χρόνια μελετώντας, με χρήματα του ΟΔΑΠ, ποιος μπαίνει στα μνημεία, πόσοι και πότε. Στις 20 Μαρτίου 2023 υπέγραψε με τον ΟΔΑΠ σύμβαση 29.884 ευρώ με ΦΠΑ, για μελέτη ροής επισκεπτών στην είσοδο της Ακρόπολης. Στις 14 Φεβρουαρίου 2024 ακολούθησε δεύτερη σύμβαση, 36.580 ευρώ με ΦΠΑ, για μελέτη ροής στους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία όπου εφαρμόζεται ηλεκτρονικό εισιτήριο. Και τις δύο φορές υπέγραψε για τη Radiant ο τότε Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, Νικόλαος Παπαθανάσης.
Και το 2026, τρίτη. Στις 7 Απριλίου, δύο μήνες πριν βγει η διακήρυξη των πωλητηρίων, ο ΟΔΑΠ ζητά προσφορές για νέα μελέτη ροής επισκεπτών. Ανώτατη τιμή 30.000 ευρώ, ακριβώς το όριο κάτω από το οποίο ο νόμος επιτρέπει την απευθείας ανάθεση. Η Radiant προσφέρει 29.900. Εκατό ευρώ κάτω από το όριο. Στις 17 Απριλίου η δουλειά είναι δική της. Η σύμβαση υπογράφεται στις 15 Μαΐου, με 37.076 ευρώ μαζί με τον ΦΠΑ. Για τη Radiant υπογράφει ο Πρόεδρός της, Σπυρίδων Μανωλόπουλος.
Αντικείμενο: μελέτη ζωνών εισόδου για 78 αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, ανάμεσά τους το Σούνιο, οι Αιγές, το Παλαιό Φρούριο της Κέρκυρας, ο Μυστράς και το Παλαμήδι, που βρίσκονται και στο πακέτο των πωλητηρίων. Και κάτι ακόμη, που η σύμβαση το γράφει ρητά: «επικαιροποίηση της μελέτης των 30 χώρων». Δηλαδή η Radiant δεν ξεκινούσε από το μηδέν. Ανανέωνε τα δικά της στοιχεία.
Διάρκεια της σύμβασης: από τις 17 Απριλίου έως τις 17 Αυγούστου 2026. Ακριβώς οι μήνες που η επισκεψιμότητα χτυπάει κόκκινο.
Τώρα βάλτε τις ημερομηνίες τη μία δίπλα στην άλλη. Στις 17 Απριλίου η Radiant ξεκινά τη μελέτη. Στις 4 Ιουνίου βγαίνει η διακήρυξη των πωλητηρίων. Στις 6 Ιουλίου, ενώ η μελέτη τρέχει, η Radiant καταθέτει μαζί με τη Space Hellas τη μοναδική προσφορά. Στις 14 Αυγούστου υπογράφεται η μίσθωση. Τρεις μέρες αργότερα λήγει η μελέτη.
Κάθε άλλος ενδιαφερόμενος έπρεπε να μαντέψει πόσο κόσμο θα δει η βιτρίνα του, ποια ώρα θα χρειαστεί περισσότερους πωλητές, ποιο πωλητήριο αξίζει και ποιο όχι. Η Radiant είχε τρία χρόνια να το μάθει, πληρωμένη από τον ίδιο φορέα που θα την ανακήρυσσε ανάδοχο. Μπορεί κανείς να πιστέψει ότι όσα έμαθε για τους επισκέπτες, τις ώρες και τις ημέρες αιχμής, έμειναν σε άλλο συρτάρι όταν υπολόγιζε πόσα θα προσφέρει για τα πωλητήρια; Ο ΟΔΑΠ φαίνεται να το πίστεψε. Δεν ρώτησε ποτέ.
Ήξεραν και τι αγοράζουν Η ροή δεν ήταν το μόνο ζήτημα. Στις 5 Ιουλίου 2024 ο ΟΔΑΠ υπογράφει με την ένωση «SPACE – RADIANT» σύμβαση για την καθημερινή λειτουργία του ηλεκτρονικού του καταστήματος. Τίμημα 520.800 ευρώ χωρίς ΦΠΑ, 21.700 ευρώ τον μήνα, από το Ταμείο Ανάκαμψης. Τροποποιείται τον Ιανουάριο του 2026, με νέο ποσό γύρω στις 455.700 ευρώ χωρίς ΦΠΑ.
Η σύμβαση δεν ήταν τεχνική υποστήριξη μιας ιστοσελίδας. Ο ανάδοχος παρακολουθούσε τα αποθέματα, ενημέρωνε το ERP του ΟΔΑΠ, τηρούσε καθημερινά στατιστικά πωλήσεων, πρότεινε «συνδυασμό προϊόντων». Και ανάμεσα στα παραδοτέα, μία γραμμή που αξίζει να τη διαβάσεις δύο φορές: «επικαιροποίηση ηλεκτρονικού pdf καταλόγου παρουσίασης όλων των προϊόντων των πωλητηρίων του ΟΔΑΠ».
Όλων των προϊόντων. Των πωλητηρίων. Του ΟΔΑΠ. Τα ίδια ακριβή αντίγραφα, τα ίδια αντικείμενα Hellenic Heritage, οι ίδιες εκδόσεις που η διακήρυξη των 27 πωλητηρίων υποχρεώνει τον ανάδοχο να πουλά. Το ίδιο ERP με το οποίο η ίδια διακήρυξη τον υποχρέωνει να διασυνδέσει τα ταμεία του.
Διάρκεια της σύμβασης: 24 μήνες από την υπογραφή, έως τις 5 Ιουλίου 2026. Οι προσφορές για τα πωλητήρια κατατέθηκαν στις 6. Την επόμενη μέρα.
Δεν ήξερε λοιπόν μόνο ποιος μπαίνει στα μνημεία. Ήξερε και τι αγοράζει, σε ποια τιμή, ποιον μήνα. Δύο νούμερα, ροή και πωλήσεις, τα κρατούσε και τα δύο ο ίδιος όμιλος, πληρωμένος και τις δύο φορές από τον ΟΔΑΠ.
Οι οικογενειακές σχέσεις Μανωλόπουλου-Μητσοτάκη Η ιστορία της Space Hellas με το ελληνικό Δημόσιο δεν ξεκίνησε φέτος, και σίγουρα δεν τελειώνει στα πωλητήρια. Δημοσιεύματα έχουν γράψει στο παρελθόν για σχέσεις δεκαετιών ανάμεσα στις οικογένειες Μητσοτάκη και Μανωλόπουλου, με ρίζες που φτάνουν ως τους πατεράδες τους, την εποχή ενός γνωστού εξοπλιστικού σκανδάλου των αρχών της δεκαετίας του ’90. Η εκτόξευση της Space Hellas μετά το 2020 είναι εντυπωσιακή.
Ο όμιλος έχει αναλάβει τα τελευταία χρόνια δημόσιες συμβάσεις με νούμερα που προκαλούν ίλιγγο, σε δεκάδες φορείς του Δημοσίου. Ένα θέμα με το οποίο το Voice News θα ασχοληθεί προσεχώς.
Τα ερωτήματα που ο ΟΔΑΠ και η Μενδώνη οφείλουν να απαντήσουν Ο ΟΔΑΠ είναι εποπτευόμενος φορέας του Υπουργείου Πολιτισμού, διαχειρίζεται εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και λειτουργεί σε στενή συνεργασία με αυτό. Μια σύμβαση αυτού του μεγέθους, για τα πλέον αναγνωρίσιμα μνημεία της χώρας, δύσκολα μπορεί να πιστέψει κανείς ότι έμεινε εκτός της γνώσης της πολιτικής ηγεσίας. Τα ερωτήματα που ακολουθούν βαραίνουν τόσο τον ΟΔΑΠ όσο και την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, ως την πολιτικά υπεύθυνη για την εποπτεία του.
Με ποια κριτήρια έκρινε ο ΟΔΑΠ ότι μία και μοναδική προσφορά για 27 μνημεία ήταν συμφέρουσα, όταν η ίδια του η διακήρυξη του έδινε το δικαίωμα να ματαιώσει τον διαγωνισμό; Ενημερώθηκε η Υπουργός για το αποτέλεσμα πριν από την κατακύρωση;
Ποιος σχεδίασε τους όρους της διακήρυξης; Ποιος αποφάσισε ότι για να πουλάς αναμνηστικά χρειάζεσαι πληροφοριακό σύστημα ενός εκατομμυρίου ευρώ και αποκλειστική σύμβαση διανομής;
Γιατί τα 27 πωλητήρια ήταν δεμένα σε ένα πακέτο και όχι σε τμήματα, ώστε να μπορούν να διεκδικήσουν και οι τοπικές επιχειρήσεις;
Πόσα ήταν τα έσοδα κάθε πωλητηρίου τα τελευταία χρόνια; Αν ο ΟΔΑΠ τα γνωρίζει, γιατί δεν τα έχει δημοσιοποιήσει ώστε να κρίνει κάθε πολίτης αν το τίμημα ήταν δίκαιο;
Γιατί ο ΟΔΑΠ, γνωρίζοντας ότι η Radiant κατείχε στοιχεία τριών μελετών ροής επισκεπτών και δύο χρόνων λειτουργίας του ηλεκτρονικού καταστήματος, δεν τα έδωσε στη δημοσιότητα πριν τον διαγωνισμό, ώστε να διασφαλιστεί η ισότιμη πρόσβαση και η ακεραιότητα της διαδικασίας;
Η Ακρόπολη άντεξε τους Πέρσες και τους Βενετούς. Το ερώτημα είναι αν θα αντέξει και τον ΟΔΑΠ.
Δείτε το σχετικό βίντεο στο TikTok
ΠΗΓΗ: https://voicenews.gr/o-diagonismos-me-enan-fakelo-pos-i-space-hellas-pire-tin-akropoli/
