Οι περισσότεροι άνθρωποι συνήθως μετρούν την αρτηριακή πίεση, αγνοούν όμως την πίεση των ματιών, ο έλεγχος της οποίας είναι σημαντικός για μια υγιή όραση.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι φυσιολογικές τιμές της πίεσης των ματιών διαφέρουν από άτομο σε άτομο, αλλά κυμαίνονται μέσα σε κάποια όρια.
Η αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης είναι συνήθως αποτέλεσμα της γήρανσης. Η αποχετευτική οδός γίνεται λιγότερο επαρκής με το πέρασμα του χρόνου και η πίεση στο εσωτερικό του ματιού αυξάνει σταδιακά. Εκτός όμως από την ηλικία, άλλοι παράγοντες που συνδυάζονται με αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης είναι:
-Το οικογενειακό ιστορικό, η υπερμετρωπία, παλιοί τραυματισμοί στο μάτι,η χρήση κολλυρίων ή άλλων φαρμάκων με κορτιζόνη, ιστορικό σοβαρής αναιμίας
Η αύξηση της πίεσης δεν έχει συμπτώματα. Δεν πονάει και δεν προκαλεί αλλαγές στην όραση. Αυξάνεται αργά και σταδιακά ελαττώνοντας την όραση με αργό ρυθμό και χωρίς εμφανή συμπτώματα. Η ζημιά που προκαλεί ωστόσο είναι μη αναστρέψιμη. Η αυξημένη πίεση μπορεί να οδηγήσει σε γλαύκωμα και σταδιακά σε καταστροφή του οπτικού νεύρου. Αν έχετε γλαύκωμα και δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα μπορεί να οδηγήσει σταδιακά σε τύφλωση.
Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις που η ενδοφθάλμια πίεση αυξάνεται γρήγορα και απότομα και τότε προκαλείται οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας. Πρόκειται σχετικά για ένα σπάνιο τύπο γλαυκώματος ο οποίος όμως έχει έντονα συμπτώματα: θολή όραση, έντονο πόνο στα μάτια, πονοκέφαλο και ναυτία.
Η υψηλή πίεση καθ’ αυτή δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχετε γλαύκωμα. Υπάρχουν άτομα που έχουν υψηλή ενδοφθάλμια πίεση, αλλά δεν έχουν γλαύκωμα. Για τη διάγνωση του γλαυκώματος υπάρχουν τρεις απλές και ανώδυνες εξετάσεις: Μέτρηση ενδοφθάλμιας πίεσης, εξέταση οπτικού νεύρου με βυθοσκόπηση, εξέταση οπτικού πεδίου.
Ωστόσο, η επιβεβαίωση της διάγνωσης μπορεί να απαιτήσει εκτός από συχνή παρακολούθηση της ενδοφθάλμιας πίεσης και του οπτικού πεδίου και πιο εξειδικευμένες μεθόδους εξέτασης των νευρικών ινών που βοηθούν στην αποκάλυψη μιας πρώιμης βλάβης.
