Η παγίδα του Δικαιώματος στη Στέγαση
Ωραία, τώρα που έχουμε δει το πως οι φίλοι μας στο Νταβός ετοιμάζουν να στήσουν τη φάκα με τα ψηφιακά νομίσματα για την επερχόμενη ψηφιακή δικτατορία (λινκ εδώ https://focusfm.gr/i-tyrannia-ton-psifiakon-nomismaton-eleytherioy-konstantinos/) ας δούμε και τι ετοιμάζουν όσον αφορά το τεράστιο πρόβλημα στέγασης που μαστίζει πλέον τον δυτικό κόσμο.
Το Δικαίωμα στη Στέγαση
Για να το δούμε αυτό θα μεταφερθούμε στην Ιρλανδία, το “εργαστήρι” της Ατζέντας 2030. Εδώ και και τρία χρόνια οι Ιρλανδοί πολιτικοί προσπαθούν να τροποποιήσουν το Σύνταγμα της χώρας προκειμένου να θεσμοθετήσουν ένα νέο δικαίωμα, το δικαίωμα στη στέγαση. Σύμφωνα με το δικαίωμα αυτό, το κράτος, αποβλέποντας στο κοινό καλό, θα πρέπει να εξασφαλίσει σε όλους τους κατοίκους της χώρας στέγη η οποία αντιστοιχεί στις ανάγκες τους.
“Ωραία”, θα πουν τώρα μερικοί. “Αρχικά πού είναι το κακό στο να θεσπιστεί το δικαίωμα της στέγασης; Δεύτερον, τι με νοιάζει εμένα στη Ψωροκώσταινα το τι γίνεται στην Ιρλανδία;” Η απάντησή μου είναι πως μας νοιάζει και μας κόφτει καθώς η Ιρλανδοί πολιτικοί έχουν αποδειχθεί ως οι καλύτεροι μαθητές του Νταβός, που πάει να πει πως η χώρα τους δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα πειραματόζωο πάνω στο οποίο δοκιμάζουν τις πολιτικές που θα επιβάλουν στη συνέχεια και σε όλους τους υπόλοιπους.
Η τυραννία του “Κοινού Καλού”
Για να δούμε που έγκειται το πρόβλημα στο δικαίωμα της στέγασης θα πρέπει να διαβάσουμε ανάμεσα στις γραμμές καθώς, όπως σε κάθε φαουστιανή συμφωνία, εκεί βρίσκεται η αλήθεια του τι μας περιμένει. Αρχικά, αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι πως η στέγη την οποία σκοπεύει να παραχωρήσει το κράτος θα οφείλει απλώς να καλύπτει οριακά τις άμεσες ανάγκες επιβίωσης του κάθε πολίτη. Τούτων δοθέντων, η στέγη αυτή μάλλον θα μοιάζει πολύ περισσότερο με τα διαμερίσματα φέρετρα της Κίνας όπου οι πολίτες ζουν σε κοινόβιους χώρους και κοιμούνται μέσα σε ντουλάπες (λινκ εδώ για να φρίξετε https://www.youtube.com/watch?v=jr9XRmWNpfw) παρά με τις επαύλεις εκατοντάδων στρεμμάτων όπου μένουν οι πολιτικές ελίτ.
Πού θα βρεθεί τώρα αυτή η στέγη; Μα φυσικά θα απαλλοτριωθεί από τον γηγενή πληθυσμό. Η Ιρλανδία ήδη προσπαθεί να βγάλει του γηραιότερο τμήμα του πληθυσμού από τα σπίτια τους χρησιμοποιώντας φορολογικά κίνητρα, με το πρόσχημα πως αυτά τα σπίτια είναι πολύ μεγάλα για 1-2 άτομα και θα πρέπει να παραχωρηθούν στο κράτος προκειμένου να τα αξιοποιήσει για το κοινό καλό. Αν συνδυάσουμε τέτοιες πολιτικές με τα όσα είδαμε στην περίπτωση της eco-δικτατορίας (λινκ εδώ https://focusfm.gr/ayti-einai-i-eco-diktatoria/) η οποία θέτει το ζήτημα της αρπαγής των παλαιών και “ενεργοβόρων” κατοικιών από το κράτος με στόχο την “αναβάθμισή” τους και το “καλό του περιβάλλοντος”, μπορούμε να καταλάβουμε πως σκοπός είναι η κατάσχεση ή αγορά μπιρ παρά των ιδιωτικών ακινήτων προκειμένου να αξιοποιηθούν κατά τας βουλάς του κράτους. Όλα αυτά θα γίνουν στο όνομα του “Κοινού Καλού” το οποίο θα είναι το όχημα προπαγάνδας το οποίο θα σπρώχνει αυτές τις πολιτικές με το επιχείρημα πως όποιος αντίκειται σε αυτό δε θέλει το καλό της χώρας και της κοινωνίας.
Τέλος, κάτι που επίσης πρέπει να αναφερθεί είναι ο τρόπος που όλα αυτά δένουν με το μεταναστευτικό. Η τροποποίηση που θέλουν να εισάγουν οι Ιρλανδοί πολιτικοί δεν αναφέρεται μόνο στους νόμιμους υπηκόους της χώρας αλλά σε κάθε άτομο που τυγχάνει να κατοικεί σε αυτή ασχέτως του πως βρέθηκε εκεί. Αυτό αποδεικνύεται και από το παράδειγμα των κατοικιών των ηλικιωμένων που προανέφερα τις οποίες το ιρλανδικό κράτος σκοπεύει να παραχωρήσει σε οικογένειες λαθρομεταναστών. Σε μια Ευρώπη άρρηκτα δεμένη στο άρμα της ατζέντας Καλέργκι η οποία οραματίζεται την αντικατάση του γηγενή ευρωπαϊκού πληθυσμού, ποιοί νομίζετε πως θα επιτραπεί να ζουν σε αξιοπρεπή σπίτια και ποιοί θα αναγκαστούν να ζουν σα τα χάμστερ στο κλουβί;
Στο δια ταύτα
Καθώς η οικονομική και πολιτική κρίση βαθαίνει και τα funds δίνουν και παίρνουν, είναι ζήτημα χρόνου να έρθουμε μούρη με μούρη με αντίστοιχα καλέσματα για τροποποίηση του Συντάγματος και στην Ελλάδα προκειμένου να περιλαμβάνει το δικαίωμα στη στέγαση. Με τους περισσότερους Έλληνες να αδυνατούν να ανταποκριθούν στις φορολογικές ανάγκες της οικίας τους ή να αδυνατούν να καλύψουν το κόστος του ενοικίου, δε χρειάζεται πολύ φαντασία για να καταλάβουμε το γόνιμο έδαφος πάνω στο οποίο θα σπαρθεί η προπαγάνδα του Νταβός. Όντας ενήμεροι πλέον, στόχος είναι να δούμε πέρα από τα παλάτια που θα μας τάξουν και να διακρίνουμε τις μπάρες του κλουβιού μέσα στο οποίο θέλουν να μας παγιδεύσουν.
Ελευθερίου Κωνσταντίνος
Πολιτικός Επιστήμονας, Διαπραγματευτής, Ερευνητής
