Ένας χρόνος συμπληρώνεται σήμερα από την πολύνεκρη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη, ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία.
Οι καμπάνες θα ηχήσουν πένθιμα 57 φορές, όσα και τα θύματα στην πλειοψηφία τους νέα παιδιά, φοιτητές, φοιτήτριες.
Οι πληγές, για όσους επέβαιναν στο μοιραίο Intercity και κατάφεραν να σωθούν (κάποιοι από τους οποίους ακόμη δεν έχουν αναρρώσει) αλλά και για τους συγγενείς των θυμάτων, δεν έχουν κλείσει. Και δεν θα κλείσουν αν δεν αποδοθεί δικαιοσύνη.
Μαύρη επέτειος η σημερινή, όχι μόνο για τους συγγενείς των νεκρών, όχι μόνο για τους επιζώντες αλλά για ολόκληρη την κοινωνία που ξεχειλίζει από οργή.
Ένα χρόνο μετά την τραγωδία των Τεμπών, οι συγγενείς των 57 θυμάτων είναι πεπεισμένοι ότι Δικαιοσύνη και Κυβέρνηση κινούνται σε ρότα συγκάλυψης του εγκλήματος με συγκεκριμένες ενέργειες («μπάζωμα» της περιοχής του δυστυχήματος, «εξαφάνιση» βαγονιών κ.α.). Το βασικότερο αίτημα όλων, είναι να αποδοθεί επιτέλους δικαιοσύνη, με τις καταγγελίες για λάθη, παραλείψεις και δόλο με στόχο τη συγκάλυψη των ευθυνών να πολλαπλασιάζονται κάθε μέρα.
Το υπουργείο Μεταφορών, η Hellenic Train, ο ΟΣΕ και η ΡΑΣ γνώριζαν ότι ο σιδηρόδρομος δεν ήταν ασφαλής αλλά επέτρεπαν να κινείται. Έργα, όπως αυτό της αναβάθμισης των σιδηροδρόμων, που κατέληγαν μια μαύρη τρύπα εξόδων και χρέους.
Οι συνδικαλιστές είχαν προειδοποιήσει: «Δεν θα περιμένουμε το δυστύχημα που έρχεται»
Ένα χρόνο μετά δεν άλλαξε τίποτα στον σιδηρόδρομο. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τον Δομοκό μέχρι τη Λάρισα για 90 χλμ. η γραμμή είναι μονή, αφού η δεύτερη επισκευάζεται.
Έναν χρόνο μετά και η τηλεδιοίκηση συνεχίζει να μη λειτουργεί από το Λιανοκλαδι μέχρι τη Λάρισα, από το 218ο χλμ. μέχρι το 345ο.
Αυτό που έχει αλλάξει είναι οι ταχύτητες.
Ένα χρόνο μετά 57 ψυχές απαιτούν οι ένοχοι να λογοδοτήσουν.