Ξεσηκωμός στην Θάσο για το project αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην υποθαλάσσια περιοχή του Πρίνου Θάσου.
«Δεν θέλουμε να γίνουμε η ενεργειακή χαβούζα της Ευρώπης. Δεν πρόκειται για αναπτυξιακό έργο, αλλά για έργο μεταφοράς και διαχείρισης βιομηχανικών αποβλήτων, το οποίο θα καταστήσει την περιοχή χωματερή της Ευρώπης» τονίζουν κάτοικοι του νησιού που αντιδρούν έντονα στο ενδεχόμενο υλοποίησης του έργου που σχεδιάζεται και αφορά την επιχειρούμενη αποθήκευση βιομηχανικών ρύπων διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης στο εξαντλημένο από πετρέλαιο κοίτασμα του Πρίνου.
Σε ανακοίνωση της η Πανθασιακή Συντονιστική επιτροπή θέτει τα εξής ερωτήματα:
«Aλήθεια πόση ασφάλεια μπορεί να παρέχει ένα τέτοιο έργο όταν:
-Αναπτύσσεται σε απόσταση αναπνοής από πυκνοκατοικημένες, παραθαλλάσιες περιοχές με έντονο τουριστικό παραγωγικό αποτύπωμα. Στην περίπτωσή της Θάσου μιλάμε για την «αυλή» μας και όχι για ένα έργο 250km μακριά από παραλίες όπως στο Sleipner της Νορβηγίας. Γιατί πρέπει να γίνουμε πειραματόζωα;
-Καμιά μελέτη δεν μπορεί να προβλέψει τις συνέπειες από ένα απροσδόκητο ατύχημα στο διάβα των αιώνων. Γιατί πρέπει να ζούμε σε μόνιμη ανασφάλεια από πιθανή εκδήλωση σοβαρού ατυχήματος που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο και τη ζωή μας ακόμα;
-Η περιοχή μας είναι τεκτονικά ενεργή. Η γειτνίασή μας με το μεγάλο ρήγμα της Ανατολίας μας κάνει μάρτυρες συχνών σεισμικών δονήσεων. Ως εκ τούτου παραμονεύει πάντα ο κίνδυνος απελευθέρωσης του αποθηκευμένου αερίου σε περίπτωση ενός μεγάλου σεισμού με αχαρτογράφητους κινδύνους για την ασφάλεια και την υγεία των κατοίκων. Γιατί πρέπει να ζούμε πάνω σε μια ωρολογιακή βόμβα συντροφιά με έναν εφιάλτη για πάντα;»
«Η ποιότητα του «γλυκού νερού» στους υπόγειους υδροφορείς , από όπου αντλείται σε μεγάλο βαθμό το πόσιμο νερό, μπορεί να αλλοιωθεί λόγω της εισπίεσης του CO2 στα πηγάδια. Το CO2 μπορεί να διαφύγει μέσω αδύναμων σημείων των πετρωμάτων. Η υψηλή περιεκτικότητα των θαλασσίων υδάτων σε CO2 θα οδηγήσει σε φτωχοποίηση της βιοποικιλότητας, οι βιότοποι αναπαραγωγής ψαριών και οι τροφικές αλυσίδες θα καταστραφούν με ανεπανόρθωτη ζημιά στην αλιεία. Σε περιβάλλον αυξημένης πίεσης του αερίου μέσα στους ταμιευτήρες μπορεί να συμβούν ξαφνικές εκρήξεις (blow outs) με κίνδυνο διαφυγής. Ο έλεγχος της σύνθεσης του μίγματος των καυσαερίων που αποθηκεύονται, ενδεχομένως και ραδιενεργών, είναι δύσκολος έως αδύνατος». σημειώνεται χαρακτηριστικά.
«Το CCS δεν είναι η αποτελεσματική απάντηση στην κλιματική κρίση γιατί δεν είναι ούτε «πράσινη» ούτε βιώσιμη», αναφέρεται σε ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής και συνεχίζει λέγοντας πως: « 1. Η μέχρι σήμερα εμπειρία δείχνει ότι τα έργα CCS σε όλο τον κόσμο έχουν σε μεγάλο βαθμό αποτύχει (σε ποσοστό 88%) και έχουν διακοπεί όπως στην Αλγερία (SALAH), την Αυστραλία (GORDEN) κ.ά. 2. Δίνει το «φιλί της ζωής» στην παράταση χρήσης των ορυκτών καυσίμων που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου από την μια και από την άλλη βάζει φρένο στην ενεργειακή μετάβαση σε καθαρές, ανανεώσιμες μορφές ενέργειας.
Παραμελούνται εναλλακτικές επιλογές αειφορίας όπως η φύση γνωρίζει. Για παράδειγμα το πρασίνισμα μεγάλων καμένων εκτάσεων με δένδρα θα καθάριζε την ατμόσφαιρα καθώς αυτά λειτουργούν σαν τεράστιοι απορροφητήρες διοξειδίου. 3.Το CCS είναι το «πράσινο» ξέπλυμα της ρύπανσης με μια μεγάλη «μπίζνα» στο βάθος».
«Η κρίση γεννά Κροίσους», τονίζεται γλαφυρά, τη στιγμή που «η κλιματική κρίση δεν αντιμετωπίζεται. Οι μεγάλοι κερδισμένοι θα είναι η βαριά βιομηχανία καθώς το τεράστιο κόστος δέσμευσης, μεταφοράς και αποθήκευσης θα το επωμιστούν οι φορολογούμενοι πολίτες».
«Οι εταιρείες απαλλάσσονται από την ευθύνη φύλαξης με την πάροδο 30-40 χρόνων. Μετά, για πάντα την ευθύνη εποπτείας και ελέγχου της εγκατάστασης θα την έχει η όποια κυβέρνηση. Αυτή είναι μια κοστοβόρα διαδικασία και προϋποθέτει υψηλή τεχνογνωσία που δεν διαθέτουμε σαν χώρα.
Για την Θάσο αλλά και την ευρύτερη περιοχή του κόλπου της Καβάλας η αποθήκευση του CO2 στον Πρίνο αποτελεί έναν βαθιά αντιαναπτυξιακό σχεδιασμό που καταστρατηγεί το χωροταξικά κατοχυρωμένο χαρακτήρα τους ως εξαιρετικού τουριστικού προορισμού. Δεν είναι μια βιώσιμη ανάπτυξη, είναι ο θάνατος της τουριστικής βιομηχανίας από την οποία έχουν εισοδήματα χιλιάδες άνθρωποι με σημαντική εισφορά στην Εθνική μας οικονομία και σίγουρα ασυγκρίτως πολλαπλάσια από εκείνη της Energean που έδωσε στο δημόσιο το εξευτελιστικό ποσό των 65000 ευρώ!!! το 2023 από την εκμετάλλευση του κοιτάσματος. Το έργο αυτό τραυματίζει ανεπανόρθωτα το γόητρο και τη φήμη της Θάσου ως ναυαρχίδα του τουρισμού στην περιοχή της Αν. Μακεδονίας & Θράκης. Καταδικάζει έναν μοναδικό σε φυσικό περιβάλλον τόπο που τον επισκέπτονται 1 εκατομ. τουρίστες τον χρόνο μουτζουρώνοντάς τον με ασύλληπτες ποσότητες ξένων βιομηχανικών αποβλήτων. Δίπλα σε όμορφες ακτές και καταπράσινα τοπία θα αναπτυχθούν βαριές βιομηχανικές υποδομές στην πιο ρυπογόνα εκδοχή τους με αγωγούς και φορτηγά πλοία να αλωνίζουν δίπλα στις παραλίες μας, διώχνοντας κρουαζιερόπλοια και σκάφη αναψυχής από τις θάλασσές μας», καταλήγει η ανακοίνωση.
