Στον ραδιοφωνικό αέρα του Focus, ο Απόστολος Πετράκης καταθέτει τη δίκη του προσωπική εμπειρία, αναφέροντας: «Είχα μπει από μικρός στο χώρο της νύχτας, έγιναν πράγματα που δεν θα έπρεπε να γίνουν, όταν μπαίνεις στα σοβαρά σε όλο αυτό το κομμάτι η κατάληξη θα είναι ή φυλακή ή ο θάνατος και σε κάποιες περιπτώσεις μπορούν να συμβούν και τα δύο. Εγώ μέχρι στιγμής ευτυχώς απέφυγα το ένα, έχω κατηγορηθεί για πολλά σοβαρά πράγματα, μπήκα εννιά χρόνια στη φυλακή και από το 2017 είμαι ελεύθερος. Δεν αξίζει να στερηθείς την ελευθερία σου για όλα τα εκατομμύρια του κόσμου, η ελευθερία είναι ανεκτίμητο αγαθό. Είναι ψεύτικο αυτό που προβάλεται από τα μέσα ενημέρωσης, είναι πολλές οι φορές που παρουσιάζουν τους ανθρώπους της νύχτας και της μαφίας ως κάτι παρά πολύ μεγάλο, ενώ δεν είναι έτσι και με αυτό τον τρόπο στρατολογούν και προσελκύουν κόσμο και τους κάνουν να τους θαυμάζουν, έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης άσχετα που δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Ο τρόπος που τους παρουσιάζουν και που μιλάνε γι’ αυτούς εξιτάρει το νεανικό κοινό και έτσι επηρεάζονται. Εγώ προσωπικά δεν έχω απαρνηθεί ποτέ το παρελθόν μου, όχι γιατί νιώθω περήφανος γι’ αυτό, απλά γιατί τα λάθη μου τα έχω πληρώσει. Όταν παρουσιάστηκα στο δικαστήριο είχα τεθεί ελεύθερος με δεκαοκτάμηνο, το πρωτόδικο δικαστήριο κράτησε δυόμιση χρόνια και το εφετείο τρία χρόνια. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ήμουν ελεύθερος και πήγαινα στο δικαστήριο σαν ελεύθερος άνθρωπος. Όταν βγήκε η απόφαση την γνώριζα, ήμουν προετοιμασμένος, για το νομικό μας σύστημα τα εννέα χρόνια χωρίς να σκοτώσω, χωρίς να βιάσω ή να είμαι παιδεραστής είναι πάρα πολλά χρόνια. Το ίδιο το θύμα είχε πει πως δεν επιθυμεί την ποινική μου δίωξη, είχε ζητήσει μόνο να αφήσω την παράνομη δραστηριότητα και να σταθώ σε ποιο δημιουργικούς τομείς στην κοινωνία. Την πρώτη φορά που μπήκα στην φυλακή κοίταξα τον χώρο γύρω μου και σκέφτηκα τώρα θα πρέπει να ζήσω εδώ μέσα; Μετέπειτα σκέφτηκα αν εγώ πεθαίνω σοκ, εμάς απλός άνθρωπος που μπαίνει στη φύλαξη χωρίς να έχει κάποιες άκρες, γνωριμίες ή και το όνομα ακόμα, γιατί εγώ είχα το όνομα, πως άραγε θα νιώθει εδώ μέσα. Γι αυτόν τον λόγο πολύ δεν αντέχουν και είτε αυτοκτονούν είτε πέφτουν στα ναρκωτικά». Τονίζει.
