Η Άγκυρα συνεχίζει να προκαλεί με ενέργειες που καταπατούν κάθε έννοια διεθνούς δικαίου. Με μονομερείς ανακοινώσεις περί δημιουργίας «θαλάσσιων πάρκων» σε διεθνή ύδατα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και σε μη οριοθετημένες περιοχές, η Τουρκία επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Οι εξαγγελίες αυτές συνοδεύονται από προκλητική ρητορική περί «αντιπεριβαλλοντικής στάσης» της Ελλάδας, αλλά και από απροκάλυπτη προσπάθεια καταπάτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και παραχάραξης του ευρωπαϊκού και διεθνούς νομικού κεκτημένου.
Η ενέργεια αυτή δεν έχει καμία νομιμότητα. Αντιθέτως, συνιστά κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υιοθετήσει ως αναπόσπαστο κομμάτι του κεκτημένου της. Η Τουρκία, αν και δεν έχει προσχωρήσει στη Σύμβαση, προσπαθεί να εργαλειοποιήσει τη ρητορική περί «προστασίας του περιβάλλοντος» για να νομιμοποιήσει αναθεωρητικές επιδιώξεις. Ουσιαστικά, η Άγκυρα δεν προστατεύει τίποτα· αντιθέτως, υπονομεύει τη σταθερότητα, δημιουργεί σύγχυση και βάζει βόμβα στα θεμέλια της ειρήνης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Η παρέμβαση του ευρωβουλευτή Εμμανουήλ Φράγκου (ECR), που κατέθεσε επίσημη ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναδεικνύει τη σοβαρότητα του ζητήματος. Ο κ. Φράγκος ζητά από την Κομισιόν να τοποθετηθεί ξεκάθαρα, πώς αξιολογεί τη νομιμότητα της τουρκικής ενέργειας, ποια μέτρα σκοπεύει να λάβει για την αποτροπή δημιουργίας τέτοιων παράνομων «θαλάσσιων χαρτών» και πώς θα υπερασπιστεί το ευρωπαϊκό κεκτημένο έναντι της τουρκικής αυθαιρεσίας.
Η Αθήνα, αλλά και συνολικά η ΕΕ, δεν μπορούν να παραμένουν σε θέση άμυνας. Οι παράνομες «πρωτοβουλίες» της Τουρκίας, όπως αυτή με τα θαλάσσια πάρκα, είναι κομμάτι ενός μακρόπνοου σχεδίου που αποσκοπεί στην αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και στην επιβολή της λογικής των «γκρίζων ζωνών». Δεν πρόκειται για μεμονωμένες κινήσεις, αλλά για στρατηγική που αξιοποιεί το περιβαλλοντικό προσωπείο για να προωθήσει επεκτατικούς στόχους.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η Ελλάδα δεν αρκεί να «αντιδρά». Ήρθε η στιγμή να περάσει από την άμυνα στη διεκδίκηση. Να απαιτήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση να υψώσει ασπίδα απέναντι στην τουρκική αυθαιρεσία. Να ενεργοποιήσει όλα τα διπλωματικά και νομικά μέσα για να αποτρέψει την κατοχύρωση τετελεσμένων. Να σταματήσει να αφήνει την πρωτοβουλία κινήσεων στην Άγκυρα.
Η Ελληνική Λύση έχει εδώ και καιρό αναδείξει την ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που δεν θα περιορίζεται σε παθητική παρακολούθηση, αλλά θα περνά στην ενεργή υπεράσπιση και διεκδίκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Σήμερα, που η Τουρκία επιχειρεί να βαφτίσει ως «περιβαλλοντικά πάρκα» τα σχέδιά της για τον έλεγχο του Αιγαίου, η ανάγκη αυτή γίνεται ακόμη πιο επιτακτική.
Η εθνική ασφάλεια και η προστασία του διεθνούς δικαίου δεν είναι πεδίο για «οικολογικά παιχνίδια» της Άγκυρας. Είναι θεμελιώδες καθήκον της Ελλάδας και της Ευρώπης να βάλουν φραγμό στην τουρκική αναθεωρητική πολιτική. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με αποφασιστικότητα, ενότητα και ξεκάθαρη πολιτική βούληση.
Η ΕΡΩΤΗΣΗ
Πηγή: voicenews.gr
