Συγκεκριμένα στο σχετικό αφιέρωμα γίνεται αναφορά στις επιτυχίες της Εθνικής μας στο Eurobasket το 1987 και το 2005 με τους διεθνείς καλαθοσφαιριστές να μιλούν για τις αναμνήσεις τους.
Αναλυτικά αναφέρει:
«Η νίκη μεταδίδεται από γενιά σε γενιά.
Γνωρίζοντας αυτό, και λαμβάνοντας υπόψη το ρόστερ της Ελλάδας στο FIBA EuroBasket 2025, δεν είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι τα άστρα έχουν ευθυγραμμιστεί για να επιστρέψει επιτέλους η Ελλάδα στην κορυφή της ηπείρου – 20 χρόνια αφότου η χώρα κυριάρχησε τελευταία φορά στην Ευρώπη.
Φτάνοντας στα προημιτελικά, η Ελλάδα απέχει μόλις τρεις νίκες από την κατάκτηση του τρίτου της Ευρωμπάσκετ, μετά το 1987 και το 2005. Ο σούπερ σταρ του NBA, Γιάννης Αντετοκούνμπο, υπήρξε η κινητήρια δύναμη για την ομάδα.
Υπάρχουν όμως παραλληλισμοί για αυτήν την ομάδα με την ελληνική ομάδα που ύψωσε τελευταία φορά το τρόπαιο εκείνη τη μοιραία νύχτα στις 25 Σεπτεμβρίου 2005 στο Βελιγράδι.
Η ελληνική γενιά πριν από 20 χρόνια περιλάμβανε τους Νίκο Ζήση, Θεό Παπαλουκά, Δημήτριο Διαμαντίδη, Βασίλειο Σπανούλη, Μιχάλη Κακιούζη, Λάζαρο Παπαδόπουλο, Αντώνη Φώτση, Δήμο Ντικούδη και Ιωάννη Μπουρούση. Πολλοί από αυτούς είχαν λαμπρή καριέρα τόσο σε επίπεδο εθνικής ομάδας όσο και σε επίπεδο συλλόγων.
Και, ο προπονητής της ομάδας του 2005 ήταν ο Παναγιώτης Γιαννάκης, ο οποίος έχει άμεση σχέση με τους πρωταθλητές της Ελλάδας το 1987 ως ο δεύτερος σκόρερ πίσω από τον σπουδαίο Νίκο Γκάλη.
Μεγαλώνοντας, το να έχεις είδωλο χαρακτήρες όπως ο Γκάλης, ο Γιαννάκης και άλλοι ήρωες του 1987, όπως ο Παναγιώτης Φασούλας, βοήθησε τη γενιά του 2005 να συνειδητοποιήσει ότι η νίκη είναι εφικτή στη μεγαλύτερη σκηνή.
«Ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ επειδή όταν ήμουν 4 ετών είδα την Ελλάδα να κερδίζει το Ευρωμπάσκετ. Και το να μπορώ να το κάνω αυτό ως 18χρονος παίκτης ήταν πάντα το μεγαλύτερο επίτευγμα της καριέρας μου», είπε ο Ζήσης.
«20 χρόνια πριν μου φαίνονται σαν πολύ, πολύ παλιά. Ήταν μια απίστευτη επιτυχία για εμάς. Κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσαμε να πάμε στο Βελιγράδι και να κερδίσουμε το παν. Αλλά είχαμε αυτοπεποίθηση – μια χρυσή ομάδα, μια γενιά ελληνικού μπάσκετ με σπουδαίους παίκτες.»
«Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα που ξεχωρίζει 20 χρόνια αργότερα είναι ότι ήταν μια ομάδα που έκανε τη θυσία για να βρίσκεται πάντα στο υψηλότερο επίπεδο σε κάθε παιχνίδι».
Όταν ρωτήθηκε για τις αναμνήσεις του από το 2005, ο Σπανούλης απάντησε με ένα πλατύ χαμόγελο: «Η πρώτη μου σκέψη είναι ότι είχα μαλλιά εκείνη την εποχή… Ήταν μια απίστευτη στιγμή. Φέραμε πολλούς Έλληνες στους δρόμους».
Μεταφερόμαστε στη Ρίγα και το 2025, όπου παίκτες όπως ο Κώστας Σλούκας και ο Κώστας Παπανικολάου μεγάλωσαν θαυμάζοντας τον Ζήση, τον Σπανούλη και τους συναδέλφους τους. Φυσικά, θυμούνται με αγάπη την πορεία προς το πρωτάθλημα το 2005.
«Θυμάμαι ότι έβγαινα στους δρόμους, ούρλιαζα και γιόρταζα με άλλους ανθρώπους. Ήταν κάτι ξεχωριστό και, φυσικά, όλοι έχουμε αυτές τις αναμνήσεις στο μυαλό μας», είπε ο Σλούκας.
«Ήταν η στιγμή που με καθόρισε, με έκανε να πιστέψω, με έκανε να θέλω να ασχοληθώ με αυτό το άθλημα, με έκανε να το ερωτευτώ», πρόσθεσε ο Παπανικολάου.
Ο Ημιτελικός
Ωστόσο, ο τίτλος σχεδόν ποτέ δεν κατακτήθηκε λόγω των ημιτελικών εναντίον της Γαλλίας. Η μετάβαση από την αμφιβολία στην απόλυτη χαρά ήταν σαφώς η καθοριστική στιγμή που θυμάται όλη η Ελλάδα από το 2005.
Οι Γάλλοι ηγήθηκαν μιας σπουδαίας γενιάς, συμπεριλαμβανομένων των Τόνι Πάρκερ και Μπορίς Ντιάου – και οι δύο μόλις 23 ετών τότε – καθώς και του βετεράνου Αντουάν Ριγκοντό, των αδελφών Φλοράν και Μικάελ Πιέτρου, του Μικάελ Γκελαμπάλε και του νυν προπονητή της Γαλλίας Φρεντερίκ Φοτού.
Ο προπονητής Κλοντ Μπεργκό είχε τη Γαλλία μπροστά με επτά πόντους διαφορά στα 43 δευτερόλεπτα. Αλλά η Ελλάδα δεν τα παράτησε και επέστρεψε στο παιχνίδι. Προηγήθηκε με 65-64 11 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη, ο Ριγόντο μοίρασε μόνο δύο βολές, δίνοντας στην Ελλάδα μια τελευταία ευκαιρία.
Ο Ζήσης έστειλε με το γκάζι προς το καλάθι και έστειλε με κλωτσιά στον Διαμαντίδη στην κορυφή της εστίας, ο οποίος ευστόχησε σε τρίποντο 3 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη, δίνοντας στην Ελλάδα τη νίκη με 67-66.
«Η μεγαλύτερη ανάμνησή μου ήταν εναντίον της Γαλλίας, ο αγώνας, το σουτ του Διαμαντίδη και γενικά η ανατροπή που κάναμε τα τελευταία δύο λεπτά», θυμήθηκε ο Σλούκας.
«Όλοι θυμούνται τον Ημιτελικό με τη Γαλλία – την εκπληκτική επιστροφή που κάναμε. Αυτό είναι το πνεύμα που ακολουθεί την ελληνική ομάδα – να μην τα παρατάει ποτέ και να προσπαθεί πάντα για το καλύτερο», δήλωσε ο Βασίλειος Τολιόπουλος.
«Πιθανότατα έχω παρακολουθήσει αυτό το παιχνίδι πάνω από 50 φορές ήδη», είπε ο Παναγιώτης Καλατζάκης.
Η εμπειρία του Παπανικολάου με τον Ημιτελικό ήταν διαφορετική από πολλές άλλες.
Ήταν σε μια οικογενειακή συγκέντρωση την ημέρα του ημιτελικού και δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει τον αγώνα επειδή ήταν στην εκκλησία. Μετά τη λειτουργία και πριν από το δείπνο, ο νεαρός Κώστας μπόρεσε να πάει σπίτι.
«Μπήκα στο σπίτι και άνοιξα την τηλεόραση ακριβώς τη στιγμή που ξεκίνησε η τελική φάση για την Ελλάδα. Ο Νίκος (Ζήσης) έστειλε την μπάλα με το αυτοκίνητο και την πάσαρε πίσω στον Διαμαντίδη. Αυτή είναι λοιπόν η μόνη εικόνα που έχω από τον Ημιτελικό και ήταν η καλύτερη εικόνα που θα μπορούσα να έχω», θυμήθηκε.
«Θυμάμαι ότι ήμουν εκστασιασμένος. Έμπαινα στο σπίτι και ήταν μια πραγματικά ξεχωριστή στιγμή για μένα. Το κρατάω στην καρδιά μου και αυτό με έκανε να ερωτευτώ το άθλημα».
Η Ελλάδα συνέχισε την ορμή από την ανατροπή εναντίον της Γαλλίας και κατάφερε να νικήσει τη Γερμανία με 78-62 στον τελικό, κατακτώντας το δεύτερο τρόπαιο του Ευρωμπάσκετ.
Η κύρια σύνδεση από την ομάδα του 1987 με την ομάδα του 2005 ήταν ο Γιαννάκης ως προπονητής. Αλλά η Ελληνική Ομοσπονδία αναγνώρισε τη σημασία αυτών των ηρώων του 2005 και το πόσο πολύ χρειαζόταν να μεταδοθεί η γνώση τους στις επόμενες γενιές.
Το 2021, η ομοσπονδία διόρισε τον Ζήση ως γενικό διευθυντή της εθνικής ομάδας και τον Ντικούδη ως διοικητικό διευθυντή. Και, τον Οκτώβριο του 2023, τα ηνία της προπονητικής ομάδας παραδόθηκαν στον Σπανούλη.
«Είναι πολύ σημαντικό γιατί διατηρούν αυτή τη νοοτροπία που είχαν και προσπαθούν να μας δώσουν αυτή τη νοοτροπία για να την βάλουμε στο παρκέ. Έχουν πολλή εμπειρία και τους σέβομαι πολύ», είπε ο Σλούκας, ο οποίος έπαιξε με τον Ζήση και τον Σπανούλη στην εθνική ομάδα.
Ο Παπανικολάου πιστεύει επίσης ότι η μεταγραφή αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα, λέγοντας: «Τα νεαρά παιδιά έχουν την ευκαιρία να βρίσκονται κοντά σε παιδιά που έχουν πετύχει στο παρελθόν και μπορούν να μεταδώσουν τη νοοτροπία και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προσεγγίζουν τα πάντα. Είναι πολύ σημαντικό, ειδικά για τα νεαρά παιδιά».
Ο Ντίνος Μήτογλου πρόσθεσε: «Η εμπειρία τους και ο χαρακτήρας τους, ειδικά ο προπονητής Σπανούλης με τον νικηφόρο χαρακτήρα του, σημαίνουν πολλά. Οπότε ίσως είναι οι μόνοι που ξέρουν πώς να μας οδηγήσουν σε κάτι μοναδικό, να κάνουμε κάτι ξεχωριστό με την εθνική ομάδα όπως έκαναν αυτοί».
Η επόμενη γενιά
Η Ελλάδα έχει έναν προημιτελικό αγώνα με τη Λιθουανία και μια νίκη θα την έβαζε σε μια ημερομηνία για τα ημιτελικά είτε με την Τουρκία είτε με την Πολωνία.
Οι πιστοί οπαδοί στην πατρίδα τους λαχταρούν τουλάχιστον μια θέση στο βάθρο. Τα τελευταία μετάλλια που έχουν κρεμαστεί στο λαιμό των Ελλήνων παικτών χρονολογούνται από την τρίτη θέση στο Ευρωμπάσκετ του 2009. Και οι μεγαλύτεροι πολιτικοί αυτής της γενιάς, οι Σλούκας και Παπανικολάου, έχουν λίγο χρόνο να διανύσουν – και οι δύο γίνονται ήδη 35 φέτος.
Η τωρινή ομάδα περιλαμβάνει τον σούπερ σταρ του NBA Γιάννη Αντετοκούνμπο, καθώς και τους αδελφούς του Θανάση και Κώστα, τους Τάιλερ Ντόρσεϊ, Μήτογλου, Καλαϊτζάκη, Τολιόπουλο και τον 20χρονο σταρ Αλέξανδρο Σαμοντούροφ.
Και ο Καλαϊτζάκης, ο οποίος είναι στην ανδρική ομάδα από το 2023, γνωρίζει την καταγωγή της οποίας αποτελεί μέρος αυτή τη στιγμή.
«Αν δεν υπήρχαν παίκτες όπως ο Ζήσης, ο Διαμαντίδης, ο Σπανούλης, ο Παπαλουκάς, δεν θα ήμουν εδώ τώρα. Ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ εξαιτίας τους, εξαιτίας αυτής της εθνικής ομάδας. Και αυτοί άρχισαν να παίζουν μπάσκετ επίσης εξαιτίας του Γκάλη και του Γιαννάκη», είπε ο 26χρονος Καλαϊτζάκης.
Γνωρίζει επίσης ότι τα παιδιά στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και παντού περιμένουν απεγνωσμένα να δουν την ίδια επιτυχία.
«Ας ελπίσουμε ότι μπορούμε να αφήσουμε κάτι και για την επόμενη γενιά. Ας ελπίσουμε ότι κάποια παιδιά που μεγαλώνουν τώρα και είναι 5, 6, 7 ετών και μας παρακολουθούν στην τηλεόραση και αρχίζουν να παίζουν μπάσκετ χάρη σε εμάς, μπορούμε να αφήσουμε το στίγμα μας για την επόμενη γενιά. Αυτό θα ήταν καταπληκτικό.»
Πηγαίνοντας από γενιά σε γενιά, σε γενιά και σε γενιά.
Σύντομα θα μπορούσε να υπάρξει μια νέα ημερομηνία που θα έχει κλειδωθεί στην ελληνική μπασκετική παράδοση».
Πηγή: FIBA Basketball
