Όσοι τολμούν να πουν ότι τα πράγματα ήταν λίγο… διαφορετικά, βαφτίζονται «χουντικοί», «αρνητές» και «συνομωσιολόγοι».
Τι λέει όμως η ίδια η Ιστορία, όταν την αφήσουμε να μιλήσει με τα δικά της ντοκουμέντα;
1.Το Πολυτεχνείο ΔΕΝ έριξε τη Χούντα, τη Χούντα την έριξε… ο Ιωαννίδης
Η Χούντα του Παπαδόπουλου είχε ήδη αυτοδιαλυθεί από τις 8 Οκτωβρίου 1973. Ορκίστηκε πολιτική κυβέρνηση Σπύρου Μαρκεζίνη, ανακοινώθηκε χρονοδιάγραμμα εκλογών για τις 10 Φεβρουαρίου 1974, ψηφίστηκε νέο προοδευτικό Σύνταγμα (με άμεση εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ασυμβίβαστο βουλευτή-υπουργού, απαγόρευση επαγγελματισμού πολιτικών κ.λπ.).
Το Πολυτεχνείο ξέσπασε ακριβώς για να ματαιώσει αυτή τη μετάβαση σε εκλογές.
Και το κατάφερε. Μία εβδομάδα μετά, στις 25 Νοεμβρίου 1973, ο Ιωαννίδης έκανε πραξικόπημα εναντίον του Παπαδόπουλου, ανέλαβε ο ίδιος και η Χούντα σκλήρυνε ακόμα περισσότερο.
2.Οι «ΜΗΔΕΝ νεκροί εντός του Πολυτεχνείου»
Το επίσημο πόρισμα του εισαγγελέα Δημητρίου Τσεβά (1975), που διενήργησε η ίδια η κυβέρνηση Καραμανλή για να δικάσει τη Χούντα, είναι κατηγορηματικό:
«Ουδείς κατευνάχθη δια πυροβόλου όπλου, ουδείς ετραυματίσθη ή συνεθλίβη υπό τεθωρακισμένων οχημάτων εντός του Πολυτεχνείου».
Η εκκένωση έγινε αναιμάκτως γύρω στις 3:30 τα ξημερώματα.
Οι 1.500-2.000 έγκλειστοι βγήκαν οργανωμένα, με διάδρομο ασφαλείας από τον στρατό, πολλοί με βοήθεια στρατιωτών που τους σήκωναν στους ώμους για να περάσουν τα κάγκελα.
3.Το περίφημο «τανκ που γκρέμισε την πύλη και σκότωσε φοιτητές»
Η πύλη δεν έπεσε για να μπει ο στρατός μέσα.
Έπεσε για να βγουν οι έγκλειστοι έξω!
Οι φοιτητές είχαν φράξει την κεντρική πύλη με τη Mercedes του πρύτανη Κωνοφάγου, σιδερόβεργες και υλικά.
Όταν δόθηκε η εντολή εκκένωσης, οι ίδιοι οι φοιτητές πανικοβλήθηκαν και δεν μπορούσαν να ανοίξουν.
Το άρμα μπήκε μόνο 8-10 μέτρα, με χαμηλή ταχύτητα, αφού πρώτα:
– Ο Λαλιώτης και ο Σταμέλος φώναζαν με τηλεβόα «Κάντε πίσω, θα ρίξουμε την πύλη!»
– Αξιωματικός έλεγξε ιδιοχείρως ότι δεν υπήρχε κανείς μπροστά
– Το πλήρωμα του άρματος (υπίλαρχος Μιχαήλ Γουνελάς) πήγε τόσο αργά που, κατά τον ίδιο τον Λαλιώτη στη δίκη του 1975: «το τανκ έκανε ό,τι μπορούσε για να μην δημιουργήσει θύματα».
Αποτέλεσμα; Τρεις ελαφρά τραυματίες από θραύσματα και κραδασμούς, κανένας νεκρός.
4.Ποιοι ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο;
Το πόρισμα Τσεβά είναι πάλι αποκαλυπτικό:
«Στοιχεία ξένα, άσχετα και εχθρικά προς τους σπουδαστές… πράκτορες της ΕΣΑ και άλλων μυστικών υπηρεσιών… άτομα με πολιτική περιβολή και μακρύκαννα όπλα… αναρχικά, χίπικα και ανθρωποφαγικά συνθήματα».
Μέχρι και το ΚΚΕ αποχώρησε στις 16 Νοεμβρίου, καταγγέλλοντας τα επεισόδια ως «προβοκάτσια της Χούντας» (δεν ήξερε ότι ήταν προβοκάτσια του… Ιωαννίδη).
5.Ποιοι ήθελαν αίμα;
Ο Παπαδόπουλος έδινε συνεχώς εντολές: «Αποφυγή πάσης χρήσεως όπλων… αποφυγή θυμάτων πάση θυσία».
Την ίδια ώρα ο Ιωαννίδης έστελνε προβοκάτορες με πολιτικά και μακρύκαννα όπλα να πυροβολούν και προς το πλήθος και προς την αστυνομία, για να προκληθεί αιματοκύλισμα που θα τον δικαιολογούσε να ανατρέψει τον Παπαδόπουλο.
6.Τελικός απολογισμός
– Νεκροί εντός του χώρου του Πολυτεχνείου: 0 (επίσημο πόρισμα Τσεβά)
– Νεκροί εκτός Πολυτεχνείου (σε συγκρούσεις σε διάφορα σημεία της Αθήνας): 24 (όχι εκατοντάδες, όχι χιλιάδες)
– Η «εξέγερση» δεν έφερε τη Δημοκρατία, έφερε τον Ιωαννίδη και την τραγωδία της Κύπρου.
– Η Δημοκρατία ήρθε 8 μήνες αργότερα, μετά την τουρκική εισβολή, όταν κατέρρευσε η Χούντα Ιωαννίδη.
Το Πολυτεχνείο δεν ήταν «αγγελικά πλασμένη» εξέγερση φοιτητών.
Ήταν ένα πολυσύνθετο γεγονός, όπου ανακατεύτηκαν:
– Παλαιοί πολιτικοί που δεν ήθελαν να χάσουν την εξουσία τους στις εκλογές
– Αριστεριστές που ήθελαν επανάσταση
– Πράκτορες του Ιωαννίδη που ήθελαν αίμα για να κάνουν πραξικόπημα
– Και μερικές εκατοντάδες πραγματικοί φοιτητές που πίστευαν ότι αγωνίζονται για τη Δημοκρατία… ενώ στην πραγματικότητα χρησιμοποιήθηκαν για να τη ματαιώσουν.
Η Ιστορία δεν έχει μόνο μία όψη.
Έχει όμως μόνο μία αλήθεια.
Και η αλήθεια δεν είναι ποτέ ακατάλληλη, εκτός αν κάποιος είναι αλλεργικός σε αυτήν.
Πηγή:Voicenews.gr
