Συγκεκριμένα οι οργανώσεις Αμερικανικός Συνασπισμός για τη Δημοκρατία στη Μέση Ανατολή, Αμερικανοί Φίλοι του Κουρδιστάν, Αμερικανική Συριακή Ένωση, Αρμενική Εθνική Επιτροπή της Αμερικής (ANCA), Ελληνοαμερικανικό Συμβούλιο Ηγεσίας (HALC), οργάνωση για την Προστασία των Χριστιανών (In Defense of Christians), Ισραηλινό Αμερικανικό Δίκτυο Πολιτικής Δράσης και το Φόρουμ Μέσης Ανατολής, υπογράφουν μια ανοιχτή επιστολή προς τον πρόεδρο τον ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν εκφράζοντας την ανησυχία τους σχετικά με τα Τουρκικά στρατεύματα που συγκεντρώθηκαν απέναντι από εδάφη πού ελέγχει η αυτόνομη διοίκηση της Συρίας (DAANES) φοβούμενοι ότι θα επιτεθούν μεταγενέστερα σε αυτά, καλώντας τον πρόεδρο των ΗΠΑ να λάβει μέτρα κατά της Τουρκίας.
Ειδικότερα οι εν λόγω οργανώσεις προτείνουν στην κυβέρνηση των ΗΠΑ : Την εξασφάλιση μιας κατάπαυσης του πυρός που θα αναγνωρίζει το αυτόνομο καθεστώς και την εδαφική ακεραιότητα της DAANES, τερματίζοντας ταυτόχρονα τη στρατιωτική συσσώρευση της Τουρκίας γύρω από το Κομπάνι και τα άλλα προπύργια του Συριακού Εθνικού Στρατού. Την ενίσχυση των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων μέσω της ανταλλαγής πληροφορίων και της παροχής στρατιωτικής και συμβουλευτικής βοήθειας με στόχο την διατήρηση της μακροπρόθεσμης σταθερότητας και ασφάλειας στη βορειοανατολική Συρία και την αποτροπή της επανεμφάνισης του ISIS.
Την επιβολή επιθετικών κυρώσεων κατά της Τουρκίας εάν επιμείνει να επιτίθεται στο Κομπάνι και σε άλλες περιοχές που ελέγχονται από τους Κούρδους αλλά και για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττονται από πολιτοφυλακές του Συριακού Εθνικού Στρατού και άλλες πληρεξούσιες δυνάμεις. Την προστασία των εθνικών και θρησκευτικών μειονότητων στη Συρία μέσω της απόσπασης συγκεκριμένων δεσμεύσεων από την Τουρκία και το HTS αλλά και την άσκηση πιέσεων στην ‘Αγκυρα για τη δημιουργία ενός διαδρόμου ασφαλείας για τους Κούρδους και άλλους εκτοπισμένους Σύριους ώστε να μετεγκατασταθούν στη DAANES.
Την παραμονή της HTS στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων έως ότου αποδείξει ότι η δέσμευσή της στα δικαιώματα των γυναικών και των μειονοτήτων δεν είναι απλώς μια στρατηγική δημοσίων σχέσεων για να κερδίσει διεθνή αναγνώριση και νομιμότητα.
