Πενήντα ένα χρόνια μετά την υποτιθέμενη αποκατάσταση της Δημοκρατίας, σήμερα, 24 Ιουλίου 2025, η Ελλάδα γιορτάζει μια επέτειο που μοιάζει περισσότερο με πικρό σαρκασμό παρά με θρίαμβο. Η Δημοκρατία, που κάποτε υμνήθηκε ως το ύψιστο αγαθό, κείτεται σπασμένη, με τον γύψο της να κρύβει τις πληγές που της προκάλεσαν οι προδοσίες, η ανικανότητα και η διαφθορά. Πενήντα ένα χρόνια μετά, η Δημοκρατία μας δεν είναι παρά ένα κέλυφος, μια ψευδαίσθηση που εξυπηρετεί την εξουσία και όχι τον λαό.
Η προδοσία της Κύπρου: Το 1974, η τουρκική εισβολή έκοψε το νησί στα δύο, και σήμερα, μισό αιώνα μετά, η Κύπρος παραμένει υπό κατοχή. Η ελληνική Δημοκρατία παρακολουθεί απαθής, ενώ η διεθνής κοινότητα σιωπά. Οι πολιτικοί μας, αντί να διεκδικήσουν δικαιοσύνη, αποδέχτηκαν τη διχοτόμηση ως τετελεσμένο, αφήνοντας τους Κύπριους αδελφούς μας να ζουν με το διαρκές τραύμα της κατοχής.
Το γκριζάρισμα του Αιγαίου: Πρωθυπουργοί, που ορκίστηκαν να υπερασπιστούν την εθνική κυριαρχία, επέτρεψαν το γκριζάρισμα του Αιγαίου. Οι τουρκικές παραβιάσεις, οι προκλήσεις και οι διεκδικήσεις στο Αιγαίο έγιναν καθημερινότητα, ενώ οι κυβερνήσεις μας απαντούσαν με διπλωματικές κορώνες και υποχωρήσεις. Το Αιγαίο, κάποτε ελληνική θάλασσα, έγινε πεδίο διαπραγμάτευσης, με την εθνική μας αξιοπρέπεια να θυσιάζεται στον βωμό της «καλής γειτονίας».
Η προδοσία της Μακεδονίας: Η Συμφωνία των Πρεσπών υπήρξε ένα ακόμη μαχαίρι στην καρδιά της ιστορίας μας. Η Μακεδονία, σύμβολο ελληνικό, παραχωρήθηκε με υπογραφές πολιτικών που αγνόησαν τη λαϊκή βούληση. Το όνομα, η ταυτότητα, η κληρονομιά μας δόθηκαν σε μια γειτονική χώρα, με την κυβέρνηση να κωφεύει στις διαμαρτυρίες και να ποδοπατά την ιστορική αλήθεια.
Η ξεχασμένη Βόρεια Ήπειρος: Η Βόρεια Ήπειρος, με τον ελληνισμό της να μαραζώνει, έχει εγκαταλειφθεί στη λήθη. Οι Έλληνες της περιοχής αντιμετωπίζουν διώξεις, αδικίες και περιθωριοποίηση, ενώ η ελληνική Δημοκρατία σιωπά. Πού είναι η φωνή της Ελλάδας για τους αδελφούς μας που ζουν υπό καθεστώς καταπίεσης;
Οι νεκροί πιλότοι μας: Οι ήρωες της Πολεμικής Αεροπορίας, που πέφτουν υπερασπιζόμενοι τον ελληνικό ουρανό, τιμώνται μόνο με λόγια. Οι θυσίες τους, αντί να εμπνέουν την υπεράσπιση της πατρίδας, καλύπτονται από την αδιαφορία και την υποκρισία των πολιτικών που δεν τολμούν να αντιμετωπίσουν τις εξωτερικές απειλές.
Το δημοψήφισμα του 2015: Η λαϊκή ετυμηγορία του 2015, όπου ο ελληνικός λαός είπε ένα βροντερό «Όχι» στα μνημόνια και την εξαθλίωση, ποδοπατήθηκε από την κυβέρνηση. Η Δημοκρατία, που υποτίθεται ότι σέβεται τη φωνή του λαού, έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο: μια μαριονέτα στα χέρια ξένων συμφερόντων.
Τα μνημόνια και η εξαθλίωση: Τα μνημόνια γονάτισαν την Ελλάδα, όχι μόνο οικονομικά αλλά και πνευματικά. Οι Έλληνες είδαν τις ζωές τους να διαλύονται, τις δουλειές τους να χάνονται, την αξιοπρέπειά τους να συνθλίβεται. Οι κυβερνήσεις, αντί να αντισταθούν, υπέκυψαν, μετατρέποντας τη χώρα σε αποικία χρέους.
Η συρρίκνωση του πληθυσμού: Η Ελλάδα αιμορραγεί. Η υπογεννητικότητα, η μετανάστευση των νέων, η φτώχεια και η αβεβαιότητα συρρικνώνουν τον πληθυσμό μας. Η Δημοκρατία, που θα έπρεπε να προστατεύει το μέλλον του έθνους, αδιαφορεί για την δημογραφική καταστροφή που απειλεί την ίδια μας την ύπαρξη.
Το λαθρομεταναστευτικό: Η ανεξέλεγκτη εισροή μεταναστών, χωρίς σχέδιο και χωρίς σεβασμό στην εθνική μας ταυτότητα, έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε πέρασμα και αποθήκη ψυχών. Οι κυβερνήσεις, αντί να προστατεύσουν τα σύνορα και την κοινωνική συνοχή, αφήνουν τις τοπικές κοινωνίες να επωμιστούν το βάρος μιας κρίσης που δεν δημιούργησαν.
Τέμπη, Μάτι, Μάνδρα: Οι τραγωδίες των Τεμπών, του Ματιού και της Μάνδρας αποκάλυψαν το μέγεθος της κρατικής ανικανότητας και αδιαφορίας. Δεκάδες νεκροί, οικογένειες διαλυμένες, και κανείς δεν λογοδότησε. Η Δημοκρατία μας δεν προστατεύει τους πολίτες της – τους αφήνει να καίγονται, να πνίγονται, να συνθλίβονται.
Υποχρεωτικότητες και περιορισμοί: Η επιβολή υποχρεωτικών εμβολίων, μασκών και lockdown, μέτρα που ούτε η Χούντα δεν θα τολμούσε, έδειξε πόσο εύκολα η Δημοκρατία μπορεί να μετατραπεί σε ολοκληρωτισμό. Η ελευθερία του πολίτη καταπατήθηκε στο όνομα της «δημόσιας υγείας», ενώ η διαφάνεια και η λογοδοσία έμειναν στα χαρτιά.
Σκάνδαλα και διαφθορά: Τα ατελείωτα σκάνδαλα, από τις υποκλοπές μέχρι τις μίζες, αποδεικνύουν ότι η Δημοκρατία μας είναι όμηρος μιας διεφθαρμένης ελίτ. Οι πολιτικοί, αντί να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον, εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα, αφήνοντας τον λαό να πληρώνει το τίμημα.
Ελεγχόμενα ΜΜΕ και λογοκρισία: Η ελευθεροτυπία είναι πλέον μια μακρινή ανάμνηση. Τα ΜΜΕ, εξαγορασμένα ή ελεγχόμενα, λειτουργούν ως φερέφωνα της εξουσίας, πνίγοντας κάθε αντίθετη φωνή. Η αλήθεια θυσιάζεται στον βωμό της προπαγάνδας, και ο πολίτης μένει στο σκοτάδι.
Ανασφάλεια: Η εγκληματικότητα καλπάζει, οι γειτονιές μας γίνονται επικίνδυνες, και η αστυνομία είτε αδυνατεί είτε αδιαφορεί. Η Δημοκρατία, που θα έπρεπε να εγγυάται την ασφάλεια των πολιτών, τους αφήνει εκτεθειμένους σε κάθε είδους απειλή.
Η Δημοκρατία που δεν απολαμβάνουμε: Πού είναι η Δημοκρατία που μας υποσχέθηκαν; Πού είναι η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η ευημερία; Αντί για αυτά, έχουμε προδοσίες, υποχωρήσεις, διαφθορά και καταστολή. Η Ελλάδα του 2025 δεν είναι η Δημοκρατία που ονειρευτήκαμε το 1974. Είναι μια χώρα που σέρνεται, με τον λαό της να πληρώνει το τίμημα των λαθών και των εγκλημάτων των κυβερνώντων.
Η Δημοκρατία μας είναι σε μόνιμο γύψο, και ο γύψος αυτός δεν κρύβει μόνο τις πληγές, αλλά και την αλήθεια: ότι η Ελλάδα μας προδίδεται καθημερινά, από αυτούς που ορκίστηκαν να την υπηρετήσουν. Αν θέλουμε να γιορτάσουμε αληθινά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, πρέπει να ξυπνήσουμε, να αντισταθούμε και να διεκδικήσουμε την πατρίδα που μας αξίζει.
πηγή :voice news
