Γεννημένος στον Πειραιά, έδειξε από μικρός το ταλέντο και την καλλιτεχνική του φύση. Ξεκίνησε επαγγελματικά στην εταιρεία Κεραμικός, δημιουργώντας πορσελάνες, πριν ακολουθήσει σπουδές γλυπτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1950-1953) με καθηγητή τον Μιχάλη Τόμπρο. Με υποτροφία συνέχισε στην Accademia di Belle Arti στη Φλωρεντία (1960-1963), ενώ ολοκλήρωσε σπουδές και στη χαρακτική και τη χαλκοχύτευση.
Τα τραγικά βιώματα της ζωής του έγιναν πηγή έμπνευσης στο έργο του: ο θάνατος του αδελφού του σε πτώση μαχητικού αεροσκάφους, οι μνήμες της Κατοχής – με κορυφαίο το σοκ από την εκτέλεση και δημόσια κρέμαση φίλου του στην Τρίπολη –, αλλά και το επάγγελμα του πατέρα του στους σιδηροδρόμους. Έργα όπως ο «Ίκαρος» και το «Βαγόνι Σαρκοφάγος» κουβαλούν αυτές τις δυνατές αναφορές.
Η καλλιτεχνική του διαδρομή περιλαμβάνει συμμετοχές και βραβεύσεις σε σημαντικές διεθνείς εκθέσεις: Biennale της Αλεξάνδρειας (1968) όπου απέσπασε το χρυσό μετάλλιο, εκθέσεις στη Μόσχα, στην Ιταλία, στη Γιουγκοσλαβία, στη Βραζιλία, στις ΗΠΑ, στο Λονδίνο και στο Παρίσι. Έλαβε επίσης το Α΄ βραβείο στον διαγωνισμό για το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στο Μοσχάτο και το Α΄ βραβείο «Νέων Γλυπτών» από την Ελληνοαμερικανική Ένωση.
Στον ελληνικό χώρο, έργα του κοσμούν δεκάδες πόλεις και τόπους μνήμης:
– το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και το Μνημείο Εθνικής Αντίστασης στη Θεσσαλονίκη,
– το Μνημείο των Κρεμασμένων στην Τρίπολη,
– το Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων στην Τανάγρα,
– δημιουργίες στο Καρπενήσι, στην Παλλήνη, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, στο Ηράκλειο και στην Κεφαλονιά.
Τα έργα του βρίσκονται σε μεγάλα Μουσεία και συλλογές σε Αμερική, Κύπρο, Αφρική, Ισραήλ, Ιαπωνία και Ευρώπη.
Πέρα από τη γλυπτική, δραστηριοποιήθηκε στην εικονογράφηση βιβλίων, τη δημιουργία μεταλλίων, τη συντήρηση έργων τέχνης και τη διδασκαλία. Έδωσε διαλέξεις σε πανεπιστήμια στις ΗΠΑ και ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο συμμετέχοντας σε συνέδρια και συμπόσια.
Από το 1955 υπήρξε ενεργό μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, συμβάλλοντας με τη γνώση και την εμπειρία του σε πολλές επιτροπές κρίσης μνημείων.
Μια μεγάλη μορφή των ελληνικών τεχνών αφήνει πίσω της ένα μνημειώδες έργο και μια σπουδαία κληρονομιά.
Πηγή: voicenews.gr
