Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΑΔ) ζητά επίσημα εξηγήσεις από την Ελληνική κυβέρνηση για την παρουσία των ορθόδοξων εικόνων στις δικαστικές αίθουσες, ανοίγοντας εκ νέου το κεφάλαιο της θρησκευτικής ουδετερότητας έναντι της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Η υπόθεση ξεκίνησε να λαμβάνει διαστάσεις το 2020, όταν η Ένωση Αθέων Ελλάδας κατέθεσε προσφυγή στο ΕΔΑΔ, ύστερα από μια σειρά απορριπτικών αποφάσεων από τα εθνικά δικαστήρια το 2018 και το 2019. Οι αιτούντες υποστηρίζουν ότι η έκθεση χριστιανικών συμβόλων κατά τη διάρκεια των δικών υπονομεύει την αντικειμενικότητα και την αμεροληψία της δικαιοσύνης. Παραβιάζει το δικαίωμα των πολιτών στη δικαία δίκη. Προσβάλλει την ελευθερία της σκέψης και της θρησκευτικής συνείδησης.
Η ελληνική κυβέρνηση καλείται πλέον να υποβάλει το σχετικό μνημόνιο με τις θέσεις της έως τις 19 Φεβρουαρίου 2026, πριν το Δικαστήριο προχωρήσει στην τελική του ετυμηγορία.
Το νομικό προηγούμενο της Ιταλίας και η υπόθεση Lautsi
Είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι το 2009, το ΕΔΑΔ είχε αρχικά διατάξει την Ιταλία να αφαιρέσει τους σταυρούς από τα σχολεία. Ωστόσο, η σθεναρή κινητοποίηση 21 ευρωπαϊκών κρατών οδήγησε σε μια ιστορική ανατροπή το 2011. Η τελική απόφαση στην υπόθεση Lautsi κατά Ιταλίας δικαίωσε τη γειτονική χώρα, αναγνωρίζοντας ότι ο σταυρός αποτελεί ένα «παθητικό θρησκευτικό σύμβολο» το οποίο δεν συνιστά πράξη προσηλυτισμού.
Η Ορθόδοξη πίστη ως αναπόσπαστο κομμάτι της συνταγματικής ταυτότητας
Σε αντίθεση με άλλα κράτη, η Ελλάδα αναγνωρίζει στο Σύνταγμά της την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία ως την επικρατούσα θρησκεία. Η παρουσία των εικόνων στα δημόσια κτήρια δεν αποτελεί μια τυχαία επιλογή, αλλά μια έμπρακτη αποτύπωση της εθνικής, ιστορικής και πολιτιστικής ταυτότητας του κράτους. Η απόπειρα αφαίρεσης του ορθόδοξου στοιχείου από τη δικαιοσύνη και την κοινωνία εγείρει σοβαρά ερωτήματα. Όπως επισημαίνει ο νομικός εμπειρογνώμονας Nicolas Bauer, τα κράτη έχουν το «περιθώριο εκτίμησης» να προβάλλουν την θρησκεία που συνδέεται ιστορικά με τον λαό τους. Η θρησκευτική συνταγματική ταυτότητα αφορά την ίδια την ύπαρξη του κράτους μας και όχι απαραίτητα μια ενέργεια εξαναγκασμού των πολιτών.
Η επικείμενη απόφαση του ΕΔΑΔ θα κρίνει αν τα θρησκευτικά σύμβολα θα συνεχίσουν να κοσμούν τους δημόσιους χώρους ως φορείς ιστορικής μνήμης ή αν θα θυσιαστούν στον βωμό μιας παρεξηγημένης ουδετερότητας. Η αφαίρεση των εικόνων δεν θα ενίσχυε τις ατομικές ελευθερίες, αλλά θα αποτελούσε μια πολιτιστική απώλεια, σε μια εποχή που η Ευρώπη βιώνει έντονη άνοδο αντιχριστιανικών τάσεων. Η προάσπιση της παρουσίας των εικόνων στα δικαστήρια αποτελεί, εν τέλει, προάσπιση της ίδιας της ιστορικής συνέχειας της Ελλάδας!
Πηγή: Voicenews.gr
