Από τα πρώτα κιόλας λεπτά της συζήτησης, γίνεται ξεκάθαρο ότι ο αγώνας των αγροτών δεν είναι ούτε τοπικός, ούτε κλαδικός. Είναι εθνικός. Στον Τρίλοφο, στη μεγάλη συνέλευση 20 μπλόκων και πάνω από 22 αγροτικών συλλόγων, οι εκπρόσωποι αποφάσισαν τη δημιουργία ομάδας εργασίας, την ιεράρχηση των αιτημάτων και το συντονισμό των μελλοντικών κινήσεων. Όχι για να πιέσουν μόνο μια κυβέρνηση, αλλά για να ξαναστήσουν από την αρχή έναν πρωτογενή τομέα που διαλύθηκε επί δεκαετίες.
Ο κ. Χατζηπαραδείσης το περιγράφει ωμά: «Δεν υπάρχει επιστροφή. Αν δεν στηριχθεί ο αγροτικός κόσμος, δεν επιβιώνει η χώρα.»
Τα αιτήματα: Οι κορυφαίες πληγές της ελληνικής γεωργίας
Το πρώτο και θεμελιώδες αίτημα των αγροτών είναι πολιτικό και ηθικό: Κατάργηση του άρθρου 86 και απαλοιφή του 128 για όλους τους δημόσιους λειτουργούς. Με απλά λόγια: τέλος στην ατιμωρησία. Πώς μπορεί κάποιος να αποφασίζει για την τύχη της ελληνικής γεωργίας όταν δεν λογοδοτεί σε κανέναν; Πώς διαμορφώνεται πολιτική χωρίς ευθύνη;
Δεύτερο κομβικό ζήτημα:
Η αντίσταση στην ενσωμάτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, έναν οργανισμό φοροεισπρακτικό, απρόσωπο, τιμωρητικό. Όπως λέει ο ίδιος: «Φαντάζεστε να πάει η διαχείριση των αγροτικών κονδυλίων σε μια υπηρεσία άβατο; Να μη μπορεί να πλησιάσει κανείς;»
Τρίτο αίτημα: προαιρετική ασφάλιση στον ΕΛΓΑ.
Σήμερα οι αγρότες πληρώνουν αδιακρίτως, χωρίς να αποζημιώνονται πραγματικά. Παραδείγματα όπως οι κτηνοτρόφοι που πληρώνουν αλλά δεν καλύπτονται για απώλειες ζώων, είναι καθημερινότητα. Η ασφάλιση μετατράπηκε σε έμμεσο φόρο.
Ακολουθεί το ζήτημα της ενέργειας, που στραγγαλίζει την παραγωγή:
Οι αγρότες ζητούν σταθερή τιμή κιλοβατώρας στα 7 λεπτά για 10 χρόνια. Όχι πολυτέλειες: σταθερότητα. Για να υπάρξει παραγωγή. Για να μπορεί μια χώρα να έχει τροφή.
Εξίσου κρίσιμο το θέμα του εμβολιασμού των αιγοπροβάτων, όπου, όπως καταγγέλλεται, επιτρέπεται σε «όποιον θέλει» να παρεμβαίνει στη διαδικασία. Αν αυτό ισχύει, τότε μιλάμε για κατάλυση κάθε έννοιας επιστημονικής λειτουργίας και δημόσιας ασφάλειας της παραγωγής.
Οι αγρότες ζητούν επίσης σύνδεση της παραγωγής με τις επιδοτήσεις, ώστε να τελειώσει το αίσχος με τους «χαρτο-κτηνοτρόφους» και τα εικονικά χωράφια.
Και βέβαια, πλήρη διαφάνεια στις εισαγωγές. Είναι ντροπή, τονίζει ο κ.Χατζηπαραδείσης, να δηλώνεται «προέλευση Ελλάδα» σε προϊόντα τόνων από Τουρκία, Αίγυπτο ή Ολλανδία. Η αγορά έχει αφεθεί ανεξέλεγκτη και ο Έλληνας παραγωγός πεθαίνει.
Η εισαγγελική παραγγελία: Κλίμα τρομοκρατίας
Εντός της συνέντευξης, φτάνει η είδηση “βόμβα”:
Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δίνει εντολή για αυτόφωρα στα μπλόκα.
Ο Σερέτης ρωτά: «Είστε προετοιμασμένοι για συλλήψεις;»
Και ο Χατζηπαραδείσης απαντά χωρίς δισταγμό:
«Εννοείται. Γι’ αυτό είμαστε έξω.»
Βαφτίζουν τους αγρότες «εγκληματική οργάνωση», ενώ αυτοί παλεύουν για την επισιτιστική ασφάλεια της χώρας. Η ειρωνεία του Κώστα Χατζηπαραδείση πονά: «Εμείς που παράγουμε τροφή, είμαστε εγκληματική οργάνωση. Όχι όσοι διαχειρίστηκαν λάθος ευρωπαϊκά κονδύλια.»
Η αλήθεια για τον πρωτογενή τομέα: η Ελλάδα μετατρέπεται σε εξαρτημένη χώρα.
Η περιγραφή του είναι ανατριχιαστική:
- 40% της καλλιεργήσιμης γης του Λαγκαδά έμεινε ακαλλιέργητο.
- 9 στις 10 μπριζόλες που τρώμε είναι εισαγωγής.
- Ακόμα και το σουβλάκι αποτελείται από τουρκική ντομάτα, ουκρανικό αλεύρι, αιγυπτιακές πατάτες και ολλανδικό κρέας.
Τι παράγει η Ελλάδα; Τίποτα.
Τι θα γίνει του χρόνου; Ακόμα λιγότερα.
Η χώρα έχει πάψει να είναι αυτάρκης. Και αυτό δεν είναι απλώς οικονομικό ζήτημα, είναι εθνικό ζήτημα ασφάλειας. Όπως λέει:
«Δεν αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι ότι η γεωργία είναι η τελευταία ευκαιρία επιβίωσης της χώρας.»
Το μπλόκο του Δερβενίου: οι «Θερμοπύλες» της Βόρειας Ελλάδας
Το Δερβένι είναι ο δρόμος που ενώνει τη Μακεδονία, τη Θράκη, τις Σέρρες. Αν κλείσει, παραλύει το 1/3 της ελληνικής ενδοχώρας. Και όμως, όπως εξηγεί, το μπλόκο λειτουργεί με τάξη, συνεννόηση με την αστυνομία, χωρίς επεισόδια. Κλείνει μία με δύο ώρες, όσο χρειάζεται για να σταλεί το μήνυμα.
Κι όμως, αυτό το μπλόκο θεωρείται «στόχος» από την κυβέρνηση, γιατί έχει δύναμη. Γιατί δεν ελέγχεται.
Ο κίνδυνος της διάσπασης και η απάντηση
Ακούστηκαν φήμες ότι κάποιοι «δεξιοί συνδικαλιστές» θέλουν να αποσπαστούν από την πανελλαδική δομή και να δημιουργήσουν ξεχωριστή επιτροπή.
Η απάντηση του Χατζηπαραδείση ήταν καθαρή:
«Αν γίνει διαχωρισμός, δεν συμμετέχουμε. Δεν θα αφήσουμε κανέναν να εκμεταλλευτεί πολιτικά τον αγώνα.»
Ο αγώνας είναι αχρωμάτιστος. Τον κάνουν πολίτες, όχι κομματικά στελέχη. Κι αν χρειαστεί να απομονωθούν πρόσωπα που τόσα χρόνια έκαναν παιχνίδια πίσω από κλειστές πόρτες, αυτό θα γίνει.
Οι αγωγές κατά του δημοσίου: Η επόμενη μεγάλη μάχη
Η συνέντευξη αποκαλύπτει ότι ετοιμάζονται ομαδικές αγωγές κατά του Δημοσίου για διαχειριστικά εγκλήματα της τελευταίας δεκαετίας. Οι απώλειες εισοδήματος, οι λάθος χειρισμοί του monitoring, τα εικονικά χωράφια, η ανακατεύθυνση ευρωπαϊκών πόρων: όλα θα μπουν στο τραπέζι.
Το μπλόκο του Δερβενίου θα συμμετάσχει στο κάλεσμα της Νίκαιας, περιμένει μόνο την ημερομηνία.
Η κυβέρνηση και η πτώση της: Μπορεί ο αγροτικός αγώνας να γίνει θρυαλλίδα;
Το ερώτημα που ακούγεται σε όλη τη χώρα: Μπορεί αυτός ο αγώνας να ρίξει την κυβέρνηση; Ο κ. Χατζηπαραδείσης απαντά συγκρατημένα αλλά αποφασιστικά:
«Εμείς είμαστε η θρυαλλίδα για την αλλαγή που πρέπει να έρθει. Γιατί δεν θα επιβιώσει η χώρα.»
Και η εικόνα είναι αποστομωτική:
Στο μπλόκο φτάνουν delivery riders, εμπορικοί σύλλογοι, ταξί. Ολόκληρη η κοινωνία. Γιατί αντιλαμβάνονται ότι αν χαθεί ο αγρότης, χάνεται και το έθνος.
Και όσο η κυβέρνηση προσπαθεί να τους εκφοβίσει, τόσο οι πολίτες καταλαβαίνουν ότι οι αγρότες δεν ζητούν τίποτα παραπάνω από το δικαίωμα να ζήσουν και να παράξουν.
Ο λόγος τους είναι καθαρός:
«Δεν ζητάμε παραπάνω επιδοτήσεις. Ζητάμε αυτά που δικαιούμαστε.»
Και ο αγώνας συνεχίζεται.
