Η συζήτηση ξεκίνησε από την τρέχουσα επικαιρότητα, τα αγροτικά μπλόκα και την κοινωνική ένταση, όμως ο Κωνσταντίνος Πλεύρης έσπευσε να μετατοπίσει το κέντρο βάρους. Κατά την άποψή του, τα καθημερινά γεγονότα, όσο θορυβώδη κι αν είναι, λειτουργούν συχνά ως αντιπερισπασμός. «Η Ελλάδα αποσπάται από τα ουσιώδη ζητήματα», υπογράμμισε, επιμένοντας ότι το πραγματικό, υπαρξιακό πρόβλημα του έθνους είναι το δημογραφικό.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, οι γεννήσεις στη χώρα υπολείπονται δραματικά των θανάτων, με αποτέλεσμα τη συνεχή συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού. «Μιλάμε για εξαφάνιση των Ελλήνων ως πληθυσμιακή και ιστορική οντότητα», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η αριθμητική “αναπλήρωση” μέσω μεταναστών δεν μπορεί να θεωρηθεί λύση, καθώς, όπως είπε, άλλο πράγμα είναι ο πληθυσμός και άλλο το έθνος. Για τον ίδιο, η συζήτηση αυτή αποσιωπάται σκόπιμα από το πολιτικό σύστημα, το οποίο επιλέγει να μην αγγίζει το ζήτημα.
Αμέσως μετά, ο λόγος του στράφηκε στον πολιτισμό και στην παιδεία. Ο κ. Πλεύρης υποστήριξε ότι συντελείται συστηματικός «αφελληνισμός», όχι μόνο σε επίπεδο πληθυσμού, αλλά και σε επίπεδο ιστορικής μνήμης. Κατηγόρησε ευθέως την κρατική πολιτική για εγκατάλειψη της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς, μιλώντας για υποβάθμιση της ελληνικής ιστορίας, της τέχνης και της φιλοσοφίας. Όπως ανέφερε, η Ελλάδα αδυνατεί, ή αρνείται, να τιμήσει τους ίδιους της τους πνευματικούς προγόνους, την ώρα που το εξωτερικό αναγνωρίζει και μελετά συστηματικά τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους ξένους πανεπιστημιακούς και ερευνητές που ασχολούνται με την ελληνική γραμματεία, χαρακτηρίζοντάς τους «άτυπους πρεσβευτές του Ελληνισμού», οι οποίοι, όπως είπε, δεν έχουν ποτέ τιμηθεί από την ελληνική πολιτεία. Αντιθέτως, η δημόσια συζήτηση, κατά τον ίδιο, καταναλώνεται σε κουτσομπολιά, lifestyle και απονευρωμένα τηλεοπτικά αφηγήματα, μακριά από τα ουσιώδη.
Ο Κωνσταντίνος Πλεύρης επεκτάθηκε και στο ζήτημα της τέχνης και της αρχιτεκτονικής, καταγγέλλοντας την αισθητική αποκοπή από τον κλασικό ελληνικό ρυθμό. Υποστήριξε ότι ακόμη και θεσμοί που φέρουν τον τίτλο «εθνικοί» λειτουργούν, στην πράξη, αποκομμένοι από την ελληνική αισθητική και πνευματική συνέχεια. Για τον ίδιο, αυτό δεν είναι τυχαίο, αλλά μέρος μιας συνολικότερης αποδόμησης της ιστορικής ταυτότητας.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάχθηκε και η κριτική του για την εγκατάλειψη των ελληνικών τοπωνυμίων και την επιμονή σε ξενικές ή παραφθαρμένες ονομασίες. Ο κ. Πλεύρης τόνισε ότι η γλώσσα αποτελεί βασικό πυλώνα πολιτισμού και ότι η αλλοίωσή της ισοδυναμεί με αλλοίωση της συλλογικής μνήμης. «Όταν κόβεις τη γλώσσα και τα σύμβολα, κόβεις τη συνέχεια», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η αναφορά του στη σχέση αρχαίας ελληνικής σκέψης και χριστιανισμού. Ο καλεσμένος υποστήριξε ότι πολλά στοιχεία της χριστιανικής παράδοσης έχουν ρίζες στην προγενέστερη ελληνική κοσμοαντίληψη, τονίζοντας πως η παρουσίαση των αρχαίων Ελλήνων ως «ειδωλολατρών» αποτελεί, κατά την άποψή του, ιστορική απλοποίηση ή και σκόπιμη παραποίηση. Για τον ίδιο, οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι έθεσαν τα θεμέλια της λογικής, της επιστήμης και της μεταφυσικής, τα οποία αργότερα αξιοποιήθηκαν και σε θρησκευτικό επίπεδο.
Η συζήτηση δεν θα μπορούσε να μην αγγίξει και το πολιτικό σύστημα. Ο κ. Πλεύρης άσκησε δριμεία κριτική στους σύγχρονους πολιτικούς, κατηγορώντας τους ότι αποφεύγουν συστηματικά να μιλήσουν για το έθνος, την ιστορία και την πολιτιστική συνέχεια. Κατά την άποψή του, ο κοινοβουλευτισμός, όπως λειτουργεί σήμερα, έχει αποκοπεί από την έννοια της εθνικής ευθύνης και περιορίζεται στη διαχείριση εντυπώσεων.
Ιδιαίτερα αιχμηρός υπήρξε και στο ζήτημα της εγκληματικότητας και των ναρκωτικών, τα οποία χαρακτήρισε υπαρξιακή απειλή για τη νεολαία και την κοινωνική συνοχή. Τόνισε ότι χωρίς σκληρή αντιμετώπιση και ξεκάθαρη πολιτική βούληση, η διάλυση του κοινωνικού ιστού θα εντείνεται, πλήττοντας πρώτα και κύρια τους νέους.
Κλείνοντας, ο Κωνσταντίνος Πλεύρης επανέλαβε ότι ο Ελληνισμός, παρά τις πιέσεις, παραμένει παγκόσμια πολιτιστική δύναμη, αναγνωρισμένη διεθνώς αλλά υποτιμημένη εντός συνόρων. «Ο Ελληνισμός κυριαρχεί παντού εκτός από την Ελλάδα», ανέφερε, καλώντας σε πνευματική αφύπνιση και επανασύνδεση με τις ρίζες. Το μήνυμα της συνέντευξης ήταν σαφές: χωρίς ιστορική μνήμη, πολιτιστική αυτογνωσία και δημογραφική ανάκαμψη, το μέλλον του έθνους τίθεται υπό αμφισβήτηση, και αυτό, όπως υποστήριξε, είναι η αλήθεια που πολλοί δεν θέλουν να ειπωθεί.
