Η ονομασία της ημέρας, όπως και ολόκληρης της εβδομάδας που έχει προηγηθεί, οφείλεται στη διατροφική πρακτική της κατανάλωσης αυγών και γαλακτοκομικών και αποφυγής από τους πιστούς της κατανάλωσης κρέατος, ώστε κατά τρόπο οικείο στην ανθρώπινη φύση να πραγματοποιείται ομαλά η μετάβαση στην περίοδο της νηστείας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στην ανάμνηση της εξορίας των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο, εξαιτίας της παρακοής τους στην εντολή του Θεού να μη γευτούν τον καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού. Ο λόγος της υπενθύμισης του τραγικού αυτού γεγονότος είναι προφανής, αφού οι πιστοί Χριστιανοί, κατά τη συγκεκριμένη ημέρα, βρίσκονται στη φάση της ελεύθερης και με αγάπη έκφρασης της υπακοής τους στην εντολή της νηστείας. Οι συνέπειες της ακράτειας και ανυπακοής των Πρωτοπλάστων είναι ακριβώς αυτό που επιδιώκουν να αποφύγουν οι πιστοί, με ταπείνωση κι αγάπη. Μέσα από την πνευματική πορεία, και μέσω της νηστείας και των άλλων πνευματικών αγώνων, στοχεύουν οι πιστοί στην επάνοδο στη μακαρία ζωή της αγάπης και της γαλήνης μέσα στη χάρη του Θεού.
Να σημειωθεί ότι απόψε, και κάθε απόγευμα Κυριακής της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τελείται Κατανυκτικός Εσπερινός. Ο αποψινός λέγεται «Εσπερινός της συγχώρεσης», γιατί οι πιστοί ζητούν συγχώρεση από τους αδελφούς, για να ξεκινήσουν, δια της ασκήσεως, το στάδιο των αρετών και της πορείας προς το Πάσχα.
Και είναι πολύ χαρακτηριστικό αυτό που έχει γραφεί: «το συγ-χωρώ σημαίνει πως χωρώ μαζί με τον Θεο, μαζί με τούς συνανθρώπους μου». Με τη συγ-χώρεση δεν παίρνουμε μια απλή άφεση αμαρτιών – που είναι μια νομική αντίληψη της σωτηρίας. Αλλά με τη συγ-χώρηση με το Θεο ο ωκεανός της θείας αγαθότητος εξαφανίζει τις ανθρώπινες αμαρτίες. Και έτσι στην πλήρη της πραγματικότητα η συγχώρηση γίνεται κοινωνία Χριστού και της Βασιλείας Αυτού.
Κατά την διάρκεια της πορείας μας ας αλληλοστηριζόμαστε στην αδυναμία μας, ας αλληλοσυγχωρούμαστε ξεχνώντας όλες τις διαφορές, ας αλληλοπροστατευόμαστε ώστε όλοι να φτάσουμε τον προορισμό μας. Αυτό που πρέπει ουσιαστικά να ζήσωμε είναι ότι ο Θεός μας καλεί σε μια μοναδική ενότητα με τη συγγνώμη που θα προσφέρουμε ο ένας στον άλλον. Και αυτό γιατί οι χριστιανοί δεν είμαστε κάστα, αλλά ζύμη.
