Σε μια περίοδο όπου το Αιγαίο βράζει και οι τουρκικές διεκδικήσεις εντείνονται μεθοδικά, το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας υπέγραψε, κάτω από τη μύτη της κοινής γνώμης, σύμβαση για την αγορά δύο λεωφορείων που παράγονται στην Τουρκία. Και δεν πρόκειται για απλά αστικά οχήματα, αλλά για μέσα μεταφοράς που θα εξυπηρετούν το Λιμενικό Σώμα, το ίδιο το σώμα που βρίσκεται καθημερινά απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο.
Η σύμβαση, σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Βασίλη Γαλούπη για τους Data Journalists, υπογράφηκε στις 28 Μαρτίου 2025 μεταξύ του υπουργείου και της εταιρείας «Ergotrak», θυγατρικής του Ομίλου Σφακιανάκη. Αντικείμενο: η προμήθεια δύο λεωφορείων τύπου Navigo T, που κατασκευάζονται από την τουρκική βιομηχανία Otokar, εταιρεία του ομίλου Koç Holding, ενός από τους ισχυρότερους επιχειρηματικούς πυλώνες της γείτονος, με ιστορικούς δεσμούς με το τουρκικό κράτος και τις ένοπλες δυνάμεις.
Το συνολικό κόστος ανέρχεται στις 373.984 €, καλυπτόμενο από ευρωπαϊκό δάνειο μέσω της ΕΤΕπ, με χρόνο παράδοσης εντός ενός έτους και εγγυητική προκαταβολή άνω των 22.000 €. Και όλα αυτά εν μέσω διπλωματικής έντασης και αυξανόμενων θερμών επεισοδίων στο Αιγαίο.
Μια προμήθεια με σημαία ξένη και σημασία εθνική
Πέρα από τους τεχνικούς όρους, η ουσία βρίσκεται αλλού: στην πολιτική και γεωστρατηγική σημασία μιας τέτοιας επιλογής. Η Otokar δεν είναι μια απλή εταιρεία κατασκευής λεωφορείων. Είναι η ιστορικότερη αυτοκινητοβιομηχανία της Τουρκίας και βασικός προμηθευτής στρατιωτικών οχημάτων, μεταξύ άλλων, στο τουρκικό κράτος. Από το 1974 ανήκει στον Koç Holding, έναν οικονομικό κολοσσό που καλύπτει περίπου το 8% του τουρκικού ΑΕΠ και 9% των εξαγωγών της χώρας. Πρόκειται για όμιλο με πολυετή ανάμειξη στην τουρκική αμυντική βιομηχανία, ο οποίος χαίρει διαχρονικής στήριξης από την τουρκική πολιτική ηγεσία, και από τον ίδιο τον Ερντογάν.
Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι η Ergotrak, που υπέγραψε το συμβόλαιο ως ελληνικός μεσάζων, είναι αποκλειστικός αντιπρόσωπος της Otokar στην Ελλάδα και, μέχρι το 2023, συνεργαζόταν με άλλη τουρκική εταιρεία, την TEMSA. Η στροφή προς την Otokar συνοδεύτηκε από έντονη δραστηριοποίηση στην εγχώρια αγορά, με αποκορύφωμα την παρουσίαση του ηλεκτρικού μοντέλου e-CENTRO C στην ελληνική Transport Show.
Η επιλογή να δοθούν ευαίσθητοι τομείς εξοπλισμού σε τουρκικές επιχειρήσεις φανερώνει μια ελαφρότητα ή μια πολιτική σκοπιμότητα που δεν εξηγείται εύκολα. Πολύ περισσότερο όταν αφορά το Λιμενικό Σώμα, τον κατ’ εξοχήν φορέα πρώτης γραμμής στην εθνική άμυνα, με καθημερινή παρουσία στο Ανατολικό Αιγαίο, στον Έβρο, στις μεταναστευτικές ροές και στην αποτροπή υβριδικών απειλών. Το να εξαρτάται, έστω και μερικώς, από οχήματα που κατασκευάζονται σε εργοστάσια της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας, αποτελεί στρατηγικό παράδοξο.
Η σύμβαση φέρει την υπογραφή του υπουργού Γιάννη Κεφαλογιάννη, και χρηματοδοτήθηκε μέσω δημόσιου δανεισμού. Πρόκειται δηλαδή για μια απόφαση που όχι μόνο έχει πολιτικό βάρος, αλλά προκύπτει με χρήματα των φορολογουμένων και με όρους ευρωπαϊκής εξάρτησης.
Οι διασυνδέσεις δεν είναι «σύμπτωση»
Ο Όμιλος Koç έχει ήδη ενεργή παρουσία στην Ελλάδα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη συμμετοχή της θυγατρικής του Setur στην εξαγορά της μαρίνας Μυτιλήνης, μέσω κοινοπραξίας με τη Folli Follie. Παράλληλα, είχε αποκτήσει το 80% της Avis Hellas, ενώ το 2018 καταγράφηκε επίσκεψη του Ραχμί Κοτς στον Κυριάκο Μητσοτάκη, σε μια περίοδο που υπήρχε έντονο τουρκικό ενδιαφέρον για «επενδύσεις» σε ελληνικές υποδομές.
Δεν πρόκειται για απλές εμπορικές κινήσεις, αλλά για στρατηγικές διεισδύσεις, που εδραιώνουν την τουρκική επιρροή σε τομείς κρίσιμους για την ασφάλεια, τη μετακίνηση και τον έλεγχο εδαφικών και θαλάσσιων σημείων.
Εθνική ασφάλεια ή λογιστικό συμψηφισμός;
Το ερώτημα είναι απλό: μπορεί ένα κράτος να εμπιστεύεται τις μεταφορές των δυνάμεων ασφαλείας του σε οχήματα τουρκικής προέλευσης, την ώρα που η ίδια η Τουρκία αμφισβητεί εμπράκτως την κυριαρχία μας σε νησιά, θάλασσες και εναέριο χώρο;
Σε κάθε σοβαρό κράτος, η επιλογή προμηθευτή για τα σώματα ασφαλείας περνάει μέσα από πολιτικά φίλτρα και εθνικά κριτήρια. Η Ελλάδα φαίνεται να τα παρακάμπτει, ακόμη και όταν πρόκειται για εργαλεία κρίσιμα για την καθημερινή επιχειρησιακή λειτουργία του Λιμενικού. Και το πράττει με τρόπο που δεν προκαλεί μόνο ηθικό και πολιτικό σοκ, αλλά ενισχύει την εικόνα μιας κυβέρνησης πρόθυμης να αναθέτει εθνικές υποθέσεις σε συμφέροντα εκτός συνόρων.
Πηγή: Voicenews
