Η επιλογή αυτή δεν συνιστά τεχνική ή διοικητική προσαρμογή, αλλά μια συνειδητή πολιτική απόφαση που ανατρέπει τον αυτόνομο, επιστημονικά και θεσμικά κατοχυρωμένο ρόλο της Μαίας και υποβαθμίζει τη δημόσια μαιευτική φροντίδα.
Σύμφωνα με το προτεινόμενο πλαίσιο, ο φυσιολογικός τοκετός παύει να αποτελεί αντικείμενο αυτόνομης μαιευτικής φροντίδας και τίθεται υποχρεωτικά υπό ιατρική εποπτεία, ακόμη και σε περιβάλλοντα όπου μέχρι σήμερα οι Μαίες ασκούσαν πλήρως τις προβλεπόμενες από τον νόμο αρμοδιότητές τους. Με τον τρόπο αυτό, οι Μαίες μετατρέπονται από αυτόνομους επαγγελματίες υγείας σε προσωπικό περιορισμένων ρόλων, με ασαφή όρια ευθύνης και χωρίς επιστημονική αυτοτέλεια.
Η πολιτική αυτή επιλογή προωθείται χωρίς ουσιαστικό διάλογο με τις Μαίες και τους επιστημονικούς τους φορείς, αγνοώντας τόσο την καθημερινή πραγματικότητα των δημόσιων μαιευτηρίων όσο και το ισχύον εθνικό και ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο. Υπενθυμίζεται ότι το μαιευτικό επάγγελμα κατοχυρώνεται από την ελληνική νομοθεσία και την Οδηγία 2005/36/ΕΚ ως διακριτό, αυτόνομο και ρυθμιζόμενο επάγγελμα υγείας, με σαφώς ορισμένο αντικείμενο τη φροντίδα της φυσιολογικής κύησης, του τοκετού, της λοχείας και του νεογνού.
Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι, ενώ το νέο καθηκοντολόγιο αφαιρεί την αυτονομία των Μαιών, την ίδια στιγμή οι ίδιες καλούνται να καλύψουν διαχρονικές ελλείψεις του συστήματος υγείας. Στα δημόσια μαιευτήρια, οι Μαίες διενεργούν φυσιολογικούς τοκετούς σε ανασφάλιστες, μετανάστριες και κοινωνικά ευάλωτες γυναίκες χωρίς θεράποντα ιατρό, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη της μαιευτικής φροντίδας και διασφαλίζοντας την ισότιμη πρόσβαση όλων των γυναικών σε ασφαλείς και ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.
Η επιβολή καθολικής ιατρικής εποπτείας στον φυσιολογικό τοκετό δεν ενισχύει την ασφάλεια, αλλά δημιουργεί επικίνδυνη σύγχυση αρμοδιοτήτων, μετακυλίει ευθύνες χωρίς σαφές πλαίσιο και απειλεί τη λειτουργικότητα των μαιευτικών δομών, ιδίως σε συνθήκες υποστελέχωσης. Παράλληλα, αποδομεί έναν ρόλο που συμβάλλει καθοριστικά στη μείωση των καισαρικών τομών, στη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας και στην αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας.
Η θεσμική υποβάθμιση της Μαίας δεν είναι ουδέτερη διοικητική πράξη. Είναι πολιτική επιλογή με άμεσες συνέπειες στη δημόσια υγεία, στα δικαιώματα των γυναικών και στην ασφάλεια μητέρων και νεογνών. Απαιτείται η άμεση απόσυρση του προτεινόμενου καθηκοντολογίου και η έναρξη ουσιαστικού διαλόγου με τις Μαίες και τους επιστημονικούς τους φορείς, πριν από οποιαδήποτε ρύθμιση που παραβιάζει κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα και έρχεται σε αντίθεση με το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο.
Η ιστορία της Δημόσιας Υγείας δεν θα κρίνει τις προθέσεις, αλλά τα αποτελέσματα και για αυτά, η πολιτική ευθύνη θα είναι συγκεκριμένη.
Πηγή:Voicenews.gr
