Πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της συζήτησης αναφέρει : «Θα κινηθούμε λοιπόν Ανατολικά, καμία περίοδος της Ελληνικής ιστορίας δεν αποτελεί ταμπού, για έναν ιστορικό οι διάφορες περίοδοι της Ελληνικής ιστορίας και τα διάφορα γεγονότα είναι πάντα ένα θέμα για εξέταση και ανάλυση. Μιλάμε για ένα γεγονός που σημάδεψε την Ελληνική πολιτική πραγματικότητα και εσωτερικά και εξωτερικά. Η χούντα είναι λέξη λατινοαμερικάνικη και σημαίνει στρατιωτική ομάδα, ομάδα που καταλαμβάνει την εξουσία. Εδώ έχουμε μια ομάδα αξιωματικών, υπαξιωματικών και στρατιωτών την κατάληψη της εξουσίας και του συνταγματικού πολιτεύματος και την δημιουργία ενως δικτατορικού καθεστώτος, που κρατάει την εξουσία με διάφορες παραλλαγές μέχρι τον Ιούλιο του 1974. Μέσα στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο δημιουργήθηκε στα στρατεύματα στα φιλοβασιλικά ένα κίνημα το οποίο ονομάστηκε ΙΔΕΑ (Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών). Ήταν μια οργάνωση η οποία είχε ανώτατους στρατιωτικούς και μέσους και όδευε προς το να αυτονομηθεί. Η ομάδα του στρατού άνηκε στον συντηρητικό χώρο, βέβαια δεν ήταν όλοι το ίδιο, ήταν διαφορετική η προέλευση των αξιωματικών που έκαναν το πραξικόπημα. Υπήρχε μια ομάδα ανώτατων αξιωματικών που ήταν γύρω από τα ανάκτορα και μια μεγάλη ομάδα αξιωματικών, λοχαγών, ταγματαρχών οι οποίοι δεν προχωρούσαν και η ζωή τους ήταν αρκετά σκληρή αλλά και τα οικονομικά τους πολύ δύσκολα. Όταν ξέσπασε το κίνημα της δικτατορίας το οποίο ετοιμάζονταν από ομάδες συνταγματαρχών, ο Παπαδόπουλος ο οποίος ήταν μια προσωπικότητα που προέκυψε από την σχολή Ευελπίδων, είχε εμπλακεί στον πόλεμο της κατοχής. Έλαβε μέρος και στον εμφύλιο με τον εθνικό στρατό, οι συνεργάτες του τον ονομάζανε «Νάσερ». Η πολιτική ζωή στην Ελλάδα από τα μέσα της δεκαετίας του 60 ανακατεύεται πάρα πολύ, ο Γεώργιος Παπανδρέου το 64 το Φλεβάρη, έχει καταφέρει νίκη με το 53% και μετά λόγου του κυπριακού και των διαφορών με τον βασιλιά αρχίζουν κάποιες δίκες, όπου ο Παπανδρέου θέλει να διώξει τους συντηρητικούς αξιωματικούς από τον στρατό». Τονίζει ο Ιωάννης Αντωνόπουλος.



