Η ισοπαλία που απέσπασε ο ΠΑΟΚ στη Λάρισα απέναντι στην ΑΕΛ – με βάση την εξέλιξη του αγώνα μάλλον θετική – δεν παύει να θεωρείται ένα αποτέλεσμα που αφήνει προβληματισμό.
Το βασικό ζήτημα που αναδείχθηκε ήταν η δυσκολία στην ανάπτυξη από τον άξονα. Όταν απουσιάζουν δύο τόσο κομβικοί παίκτες, η ομάδα χάνει τη σύνδεση άμυνας-επίθεσης και γίνεται πιο προβλέψιμη στο παιχνίδι της. Ο λόγος για τους Σουαλιό Μεϊτέ και Γιάννης Κωνσταντέλιας, των οποίων η παρουσία αλλάζει άμεσα τον ρυθμό και την ποιότητα στην κυκλοφορία της μπάλας.
Με έναν από τους δύο διαθέσιμο, ο ΠΑΟΚ βρίσκει λύσεις και ισορροπία στο κέντρο. Όταν όμως λείπουν και οι δύο, δημιουργείται εμφανές έλλειμμα δημιουργίας και κάθετης πάσας, με αποτέλεσμα η ομάδα να δυσκολεύεται να απειλήσει οργανωμένα. Παράλληλα, ο Δημήτρης Πέλκας δεν μπορεί να καλύψει πλήρως τον ρόλο του καθαρού «δεκαριού», ώστε να αναπληρωθεί το δημιουργικό κενό.
Έτσι, ο ΠΑΟΚ αναγκάστηκε να παίξει περισσότερο άμεσα και λιγότερο συνδυαστικά, κάτι που επηρέασε τη συνολική επιθετική του λειτουργία και εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί δεν κατάφερε να πάρει το αποτέλεσμα που επιδίωκε.
