Ο πλειστηριασμός ενός ακινήτου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το πρόβλημα του δανειολήπτη τελειώνει. Πολλοί πολίτες πιστεύουν ότι μόλις κατακυρωθεί το σπίτι τους, όλα έχουν λυθεί και μπορούν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους. Στην πραγματικότητα όμως, συχνά δέχονται ειδοποιήσεις ότι το δάνειο δεν έχει εξοφληθεί πλήρως και ότι μια νέα εταιρεία ή fund απαιτεί ακόμα χρήματα. Η πρακτική αυτή μπορεί να είναι όχι μόνο άδικη αλλά και παράνομη, προκαλώντας σοβαρές συνέπειες στους πολίτες, όπως ψυχολογικό σοκ ή ακόμα και σοβαρά προβλήματα υγείας.
Στην πράξη, το προϊόν του πλειστηριασμού δεν χρησιμοποιείται για την πλήρη εξόφληση του κύριου στεγαστικού δανείου, αλλά καταλογίζεται σε μικροχρεώσεις, τόκους ή άλλα έξοδα. Το υπόλοιπο του δανείου χαρακτηρίζεται «μη καλυφθέν» και πωλείται σε νέο fund, το οποίο συνεχίζει τις απαιτήσεις με επιστολές και τηλεφωνικές πιέσεις. Παράλληλα, ενεργοποιούνται και κρατικές εγγυήσεις, με αποτέλεσμα το Δημόσιο να επιβαρύνεται επιπλέον. Με αυτόν τον τρόπο, το σπίτι χάνεται, αλλά το χρέος παραμένει «ζωντανό», δημιουργώντας κέρδη για τις εταιρείες διαχείρισης και πιθανά βάρη για το κράτος.
Οι πρακτικές αυτές μπορεί να είναι παράνομες σε αρκετά επίπεδα. Συχνά γίνεται κατάχρηση του προϊόντος πλειστηριασμού, καθώς το τίμημα δεν χρησιμοποιείται για την εξόφληση του κύριου δανείου. Υπάρχει πιθανότητα να καταλογίζονται ψευδείς ή υπερβολικές χρεώσεις, ενώ παραβιάζονται βασικά δικαιώματα των δανειοληπτών, όπως η ενημέρωση και η δυνατότητα προσφυγής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η χρήση κρατικών εγγυήσεων για αδιαφανείς απαιτήσεις μπορεί να επιβαρύνει οικονομικά το Δημόσιο.
Το γεγονός ότι το σύστημα αφήνει αυτές τις πρακτικές να συνεχίζονται οφείλεται σε πολλούς λόγους. Οι διαδικασίες είναι πολύπλοκες, τα συμβόλαια δυσνόητα και οι κοινοποιήσεις καθυστερούν ή φτάνουν ελλιπείς στους δανειολήπτες. Πολλοί δεν έχουν δικηγόρο ή τα μέσα για να κινηθούν νομικά. Επιπλέον, το κράτος και οι εποπτικές αρχές αντιμετωπίζουν μεγάλο όγκο υποθέσεων, ενώ νομοθετικά κενά και η ύπαρξη πολυπλόκαμων funds δυσχεραίνουν τον έλεγχο. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα που αφήνει τα funds και τους διαχειριστές να επαναλαμβάνουν πρακτικές που συχνά παραβιάζουν την ηθική και το νομικό πλαίσιο.
Υπάρχουν όμως τρόποι αντίδρασης για τους πολίτες. Η πρώτη κίνηση είναι να διατηρούν όλα τα σχετικά έγγραφα: πράξη πλειστηριασμού, αποδείξεις είσπραξης τιμήματος, επιστολές από fund ή servicer. Στη συνέχεια, μπορούν να ζητήσουν νομικό έλεγχο από εξειδικευμένο δικηγόρο για την κατανομή των εσόδων του πλειστηριασμού. Παράλληλα, μπορούν να κάνουν καταγγελίες στην Τράπεζα της Ελλάδος, στον Συνήγορο του Καταναλωτή ή και στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές σε περίπτωση απάτης. Η δημοσιοποίηση της υπόθεσης μέσω μέσων ενημέρωσης ή ΜΚΟ αποτελεί επίσης σημαντικό εργαλείο πίεσης για τον έλεγχο.
Δεν πρόκειται απλώς για κακή τύχη. Είναι ένα σύστημα σχεδιασμένο ώστε να εκμεταλλεύεται τη μη ενημέρωση των πολιτών, τις νομικές ασάφειες και την ανεπαρκή εποπτεία. Όσο οι πολίτες δεν γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και το κράτος δεν απαιτεί πλήρη διαφάνεια από όσους διαχειρίζονται κόκκινα δάνεια, οι ιστορίες ανθρώπων που χάνουν σπίτι, υγεία και αξιοπρέπεια θα συνεχίζουν να επαναλαμβάνονται.
ΠΗΓΗ: https://voicenews.gr/sou-pairnoun-to-spiti-kai-synechizoun-na-se-kynigane-chrisimes-odigies/
