Έντονες αντιδράσεις προκαλεί η υποδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα, καθώς ο πρωθυπουργός έγινε δεκτός από τον Ερντογάν υπό τους ήχους οθωμανικού στρατιωτικού εμβατηρίου, την ώρα που βρισκόταν στην Τουρκία για τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Συγκεκριμένα κατά την άφιξή του ακούστηκε το «Ceddin Deden», ένα από τα γνωστότερα εμβατήρια της οθωμανικής στρατιωτικής μουσικής Mehter.
Είναι γνωστό ως εμβατήριο των Μεχτέρ, των περίφημων στρατιωτικών μουσικών σωμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι μπάντες αυτές είχαν στρατιωτικό ρόλο και χρησιμοποιούνταν για να συνοδεύουν τις πορείες και τις εκστρατείες του οθωμανικού στρατού. Οι στίχοι του εξυμνούν το τουρκικό έθνος, τη στρατιωτική του ιστορία και τον πατριωτισμό, ενώ περιλαμβάνουν αναφορές στην ανδρεία των προγόνων, στη δόξα των τουρκικών στρατευμάτων και στην αποφασιστικότητα απέναντι στους εχθρούς.
Lol, Greek PM Mitsotakis is welcomed by the Ottoman band playing a war song. pic.twitter.com/GAzKTAwhog
— Ragıp Soylu (@ragipsoylu) July 7, 2026
Μεταφρασμένοι στα ελληνικά οι στίχοι του εμβατηρίου:
Ο πρόγονός σου, ο παππούς σου, ο γενάρχης της γενιάς σου,
Ο πρόγονός σου, ο παππούς σου, ο γενάρχης της γενιάς σου.
Το πιο ηρωικό τουρκικό έθνος.
Οι στρατοί σου, πάρα πολλές φορές,
Χάρισαν δόξα στον κόσμο.
Οι στρατοί σου, πάρα πολλές φορές,
Χάρισαν δόξα στον κόσμο.
Τουρκικό έθνος, τουρκικό έθνος,
Τουρκικό έθνος, τουρκικό έθνος.
Αγάπα με πάθος την εθνική σου ταυτότητα.
Σύντριψε τον εχθρό της πατρίδας.
Ας υποστεί εκείνος την καταραμένη ταπείνωση.
Σύντριψε τον εχθρό της πατρίδας.
Ας υποστεί εκείνος την καταραμένη ταπείνωση.
Η χρήση του συγκεκριμένου οθωμανικού εμβατηρίου κατά την υποδοχή του Έλληνα πρωθυπουργού προκάλεσε αντιδράσεις και άνοιξε συζήτηση για τα μηνύματα που εκπέμπει η Τουρκία, ιδιαίτερα σε μια τεταμένη περίοδο όπου οι συμβολισμοί αποκτούν αυξημένη σημασία.
Στον χώρο της διπλωματίας, άλλωστε, οι συμβολισμοί συχνά έχουν βαρύτητα αντίστοιχη με τις ίδιες τις πολιτικές αποφάσεις, ειδικά όταν εμφανίζονται στο πλαίσιο μιας Συνόδου Κορυφής που μπορεί να επηρεάσει τις ισορροπίες και την αρχιτεκτονική ασφάλειας μιας ολόκληρης περιοχής.
Ωστόσο, η διπλωματία δεν ταυτίζεται με την υποχωρητικότητα.
Το ερώτημα που τίθεται λοιπόν είναι γιατί η ελληνική πλευρά επέλεξε να μην αντιδράσει δημόσια. Ένας πρωθυπουργός, άλλωστε, δεν εκπροσωπεί τον εαυτό του ούτε τη δική του επικοινωνιακή εικόνα, αλλά την Ελληνική Δημοκρατία, την ιστορική μνήμη της χώρας και την αξιοπρέπεια ενός λαού που συνδέει την εθνική του πορεία με αγώνες και θυσίες για την ανεξαρτησία του.
Η συμβολική αυτή κίνηση δεν πέρασε απαρατήρητη ούτε από τον Τουρκικό Τύπο και τα social media όπου γίνονται αναφορές με υποτιμητικά σχόλια.