Αφιέρωμα στον Γρηγόρη Σερέτη, την ψυχή του Focus fm 103,6 και πρωταγωνιστή της εκπομπής “Κόντρα στο Σύστημα” είχε η εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα».
Το πρωτοσέλιδο της «Ελεύθερη Ώρας» δεν είναι τυχαίο καθώς ο Γρηγόρης δεν είναι μόνο δημοσιογράφος ή ψυχολόγος αλλά ένας ακούραστος μαχητής , μια φωνή που δε λυγίζει ποτέ και δε διστάζει να αποκαλύπτει αλήθειες που άλλοι φοβούνται να αγγίξουν.
Καθημερινά μέσα από το μικρόφωνο του Focus fm 103,6 μάχεται ενάντια στην παραπληροφόρηση, στις ανθελληνικές δυνάμεις και τις κρυφές ατζέντες που απειλούν την εθνική μας ταυτότητα, ενώ παράλληλα μάχεται με όπλο την Ορθοδοξία απέναντι σε τεχνολογίες που απειλούν την ανθρώπινη ελευθερία.
Στην παλιά λαϊκή γλώσσα «σερέτης» σημαίνει μάγκας, ζόρικος. «Αν είσαι φίνος μάγκας πού’ν’τα μπεγλέρια σου/αν είσαι και σερέτης πού’ν’τα μαχαίρια σου», λέει το ρεμπέτικο που έχει τραγουδήσει και ο Γιώργος Νταλάρας. Και στην περίπτωση του Γρηγόρη Σερέτη, η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Τα μαχαίρια του είναι εδώ, και είναι στην υπηρεσία του λαού και του έθνους.
Με συνέπεια, μέσα στα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να γίνει ο φόβος και ο τρόμος των φαύλων κυβερνητών και των ανά την Ελλάδα συστημικών λαμόγιων της εξουσίας.
Ξεκίνησε από τη γενέτειρα του τη Θεσσαλονίκη και έχει καταφέρει να είναι πρώτος στη ζώνη του αναδεικνύοντας τον FOCUS σε δεύτερο σε δεύτερο ενημερωτικό σταθμό στην Βόρειο Ελλάδα , ενώ πλέον εκπέμπει και στην Αθήνα μέσα από τον ΜΑΧΗ99.8 αλλά και στην Πάτρα από το ράδιο Γάμα94.
Δεν είναι τυχαίο, ούτε συγκυριακό. Ο μάγκας αυτός των FM, Γρηγόρης Σερέτης, έχει χτίσει αυτό που σήμερα τόσους και τόσο ενοχλεί και τρομάζει.
Από το 2013, η φωνή του ξεχωρίζει στα ερτζιανά. Μια φωνή αληθινή, καθαρή, που δεν υπέκυψε ποτέ σε πιέσεις, σε συστήματα, σε συμφέροντα. Ο Γρηγόρης Σερέτης, ο άνθρωπος πίσω από τον Focus FM 103,6, δεν είναι απλώς ένας ραδιοφωνικός παραγωγός: Εναι μια ολόκληρη στάση ζωής. Από τότε που δημιούργησε τον σταθμό του, τον κράτησε όρθιο με επιμονή, αλήθεια και αγάπη για τον άνθρωπο και την πατρίδα.
Με σπουδές στην ψυχολογία, μεταπτυχιακό και διδακτορικό με αντικείμενο την ψυχολογία των ανθρώπων πριν και μετά τον κορωνοϊό, ο Γρηγόρης Σερέτης δεν έμεινε ποτέ στην επιφάνεια. Αναζήτησε την ουσία. Μελέτησε πώς αλλάζει ο άνθρωπος όταν δοκιμάζεται, πώς μεταβάλλεται η ψυχή του όταν χάνει την ελευθερία του, πώς ο φόβος γίνεται εργαλείο χειραγώγησης. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι έγινε μια φωνή που μιλά για όλους εκείνους που θέλουν να πουν «ως εδώ».
Πιστός στην αλήθεια και στην Ορθοδοξία, επισκέπτεται συχνά τη Μονή Εσφιγμένου. Εκεί, μακριά από τα φώτα, βρίσκει την ηρεμία, τη σιωπή και την πνευματική δύναμη που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να σταθεί όρθιος μέσα σε έναν κόσμο που καταρρέει ηθικά. Οι συζητήσεις του με τους μοναχούς δεν είναι θεωρητικές, είναι βαθιές, βιωματικές, γεμάτες ουσία. Από αυτούς τους ανθρώπους αντλεί έμπνευση και πίστη.
Έχει υπηρετήσει στις Ειδικές Δυνάμεις, γνωρίζει τι θα πει πειθαρχία, αφοσίωση και αγώνας. Ο στρατός τον δίδαξε να σέβεται, να προστατεύει, να παλεύει χωρίς φόβο. Ίσως γι’ αυτό και στο ραδιόφωνο παραμένει μαχητής. Δεν ανήκει σε αυλές, δεν υπηρετεί κόμματα ή πρόσωπα.
Δεν ανήκει σε κανένα κόμμα και δεν τον απασχολεί καμία κομματική ταυτότητα. Είναι πάνω από τα κόμματα και τα χρώματα, γιατί πιστεύει ότι η αλήθεια δεν έχει παράταξη. Σχολιάζει όλους τους πολιτικούς με το ίδιο θάρρος, χωρίς φόβο και χωρίς εξαρτήσεις. Όταν κάτι πέσει στην αντίληψή του, το λέει καθαρά – όπως είναι. Γιατί για τον Γρηγόρη Σερέτη, η δημοσιογραφία δεν είναι δουλειά· είναι καθήκον απέναντι στον λαό και την πατρίδα.
Όπως ο ίδιος έχει πει πολλές φορές: «Δεν θέλω να ανήκω πουθενά, θέλω να μπορώ να λέω την άποψή μου χωρίς να με φιμώνουν».
Ο Σερέτης αγαπά τη φύση. Ζει απλά, μακριά από τα φώτα, και τα ταξίδια του είναι πάντα συνδεδεμένα με την ιστορία του τόπου. Πηγαίνει σε μέρη όπου οι πέτρες έχουν μνήμη, όπου οι άνθρωποι κουβαλούν ιστορίες γενεών. Κι έπειτα, μέσα από το μικρόφωνο, μεταφέρει αυτή τη γνώση στους ακροατές του.
Οι φίλοι του είναι οι ίδιοι από τα παιδικά του χρόνια. Δεν άλλαξε ποτέ τους ανθρώπους του, ούτε τους πούλησε για φιλοδοξία. Αντιθέτως, τους κράτησε δίπλα του, τους πάντρεψε, τους έκανε κουμπάρους μεταξύ τους. Γιατί για τον Γρηγόρη Σερέτη, η φιλία δεν είναι συναλλαγή, είναι ιερός δεσμός. Είναι η συνέχεια μιας ζωής που βασίζεται στην εμπιστοσύνη, στην τιμή και στο λόγο του ανθρώπου.
Όπως και στις εκπομπές του, έτσι και στη ζωή του, στέκεται κόντρα στο σύστημα. Δεν δέχεται τον ψεύτικο κόσμο των πληρωμένων δημοσιογράφων, των καλοπληρωμένων «προπαγανδιστών» που πνίγουν την αλήθεια για να εξυπηρετήσουν τα αφεντικά τους. Θέλει έναν κόσμο όπου ο πολίτης θα ακούγεται, όπου η αλήθεια θα λέγεται χωρίς φόβο και όπου η δικαιοσύνη δεν θα είναι επιλεκτική.
Η ελπίδα του είναι πως η δική του γενιά θα καταφέρει να αλλάξει τα πράγματα. Όχι με συνθήματα, αλλά με πράξεις, με καθαρή σκέψη, με ειλικρίνεια. Να σταματήσει η υποκρισία, να τελειώσει η διαφορά μεταξύ «επώνυμων» και «ανώνυμων», «ισχυρών» και «απλών». Να πάψουν τα ΜΜΕ να λειτουργούν ως πλυντήρια ψευτιάς και οι πολιτικοί να πληρώνονται για να εξυπηρετούν αλλότρια συμφέροντα.
Κατά την περίοδο του κορωνοϊού, έκανε αυτό που που τόλμησαν και πολλοί άλλοι: Δεν εμβολιάστηκε συνειδητά, αντιστάθηκε στον εκβιασμό, υπερασπίστηκε το δικαίωμα της ελευθερίας. Δεν το έκανε για να προκαλέσει, αλλά γιατί πιστεύει βαθιά ότι η ελευθερία επιλογής είναι θεμέλιο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Όπως και τότε, έτσι και τώρα, παραμένει αληθινός, ακόμη κι αν αυτό έχει το κόστος του.
Μέσα από την εκπομπή του «Κόντρα στο Σύστημα», έγινε η φωνή μιας Ελλάδας που δεν αντέχει άλλο την υποκρισία. Οι καλεσμένοι του είναι άνθρωποι που έχουν να πουν κάτι ουσιαστικό, όχι καλοπληρωμένα φερέφωνα. Θίγει θέματα που άλλοι αποφεύγουν, αναδεικνύει φωνές τις οποίες το κατεστημένο θέλει να φιμώσει. Δεν φοβάται να μιλήσει, να συγκρουστεί, να ρισκάρει. Γιατί ξέρει ότι μόνο έτσι θα αλλάξουν τα πράγματα.
Και αποκαλύπτει. Όπως πρέπει να κάνουν οι δημοσιογράφοι, αλλά δυστυχώς οι πιο πολλοί έχουν ξεχάσει. Από την πραγματικότητα της εθνικής υποχώρησης στα ανοιχτά της Κάσου μέσα από τους ασυρμάτους των ψαράδων, μέχρι την καταγγελλόμενη ως παράνομη ίδρυση του κόμματος Λατινοπούλου, φέρνει πάντα στο φως ντοκουμέντα και αποδείξεις.
Είναι ένας άνθρωπος που πιστεύει στην Ελλάδα. Πιστεύει στη δύναμη του λαού της, στην πνευματική της κληρονομιά, στη σημασία της Ορθοδοξίας, στην αξία της απλότητας. Πιστεύει πως η ελπίδα δεν χάθηκε, απλώς χρειάζεται να ξαναβρούμε τη φωνή μας.
Δεν είναι τυχαίο που οι ακροατές του τον νιώθουν δικό τους άνθρωπο. Όχι έναν παρουσιαστή πίσω από ένα μικρόφωνο, αλλά έναν φίλο που λέει αυτά που σκέφτονται κι εκείνοι, που τους δίνει κουράγιο όταν όλα γύρω φαίνονται μαύρα.
Είναι αυτό το παιδί της πλατείας, ο νεαρός της κερκίδας, το παλικάρι των ενόπλων δυνάμεων, ο άντρας που έμαθε να στέκεται όρθιος, να μην εξαρτάται, να μην φοβάται, να μην ξεπουλάει την ιδεολογία του για κανέναν! Κόντρα στην φιλαργυρία, την φιλοδοξία και την φιληδονία!
Η ζωή του είναι παράδειγμα συνέπειας, ήθους και ελευθερίας. Ένας άνθρωπος που έμαθε να στέκεται όρθιος, να μην εξαρτάται, να μην φοβάται, να μην ανήκει σε κανέναν.
Κι αν τον ρωτήσεις τι θέλει να αφήσει πίσω του, η απάντηση είναι απλή:
«Να ξέρουν πως υπήρξε κάποιος που δεν λύγισε, κάποιος που ήταν εκεί στην πρώτη γραμμή μέχρι το τέλος, μέχρι την πραγματική απελευθέρωση».
