Πλιάτσικο στις τσέπες των Ελλήνων πολιτών βρίσκεται σε εξέλιξη. Την ώρα που η χώρα ετοιμάζεται για την κορύφωση της θερινής εξόδου, ένα καλοστημένο σκηνικό οικονομικού τρόμου έχει στηθεί στα πρατήρια καυσίμων, μετατρέποντας τη μετακίνηση σε είδος πολυτελείας για τους λίγους και εκλεκτούς. Το αφήγημα της διεθνούς κρίσης έχει μετατραπεί στο τέλειο άλλοθι για να αδειάσουν τα πορτοφόλια της μεσαίας και λαϊκής τάξης, σε μια χώρα που ήδη στενάζει από την ακρίβεια.
Η αμόλυβδη των 95 οκτανίων σκαρφάλωσε στα 1,979 ευρώ ανά λίτρο μέσα σε χρόνο μηδέν. Την ίδια στιγμή, το πετρέλαιο κίνησης, η ραχοκοκαλιά της παραγωγικής οικονομίας, υπέστη κυριολεκτικά ηλεκτροσόκ. Εκτινάχθηκε στα 1,854 ευρώ, με τις αναφορές της αγοράς να δείχνουν ότι το φράγμα των 1,88 ευρώ καταρρέει ήδη.
Τι σημαίνει αυτό για τον μέσο οικογενειάρχη; Ένα απλό γέμισμα ρεζερβουάρ των 50 λίτρων ισοδυναμεί πλέον με οικονομική εκτέλεση. Μιλάμε για 99 ολόκληρα ευρώ για ένα βενζινοκίνητο όχημα και 94 ευρώ για ένα πετρελαιοκίνητο. Η Ελλάδα φιγουράρει θλιβερά στην πέμπτη θέση της ευρωπαϊκής ακρίβειας στα καύσιμα. Ξεπερνάμε τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 1,851 ευρώ, τερματίζοντας πίσω μόνο από οικονομικά μεγαθήρια όπως η Δανία και η Γερμανία, τη στιγμή που οι ελληνικοί μισθοί παραμένουν σε βαλκανικά επίπεδα.
Το Γεωπολιτικό Θέατρο
Η ρίζα του κακού που μας σερβίρεται συστηματικά είναι η απόλυτη παράνοια που επικρατεί στις διεθνείς αγορές. Πράγματι, το πετρέλαιο τύπου Brent εκτοξεύτηκε στα 88,10 δολάρια το βαρέλι, καταγράφοντας ασύλληπτη αύξηση άνω του 20% σε μόλις δεκαπέντε ημέρες, ενώ το αμερικανικό αργό έκλεισε στα 82,49 δολάρια. Ο λόγος δεν είναι άλλος από την κατάρρευση κάθε ελπίδας αποκλιμάκωσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.
Οι επενδυτές οσμίζονται αίμα. Τα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται το 20% της παγκόσμιας τροφοδοσίας πετρελαίου, έχουν μετατραπεί σε πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί, με τον κίνδυνο ανοιχτού σαμποτάζ σε ενεργειακές εγκαταστάσεις να προκαλεί πανικό. Παράλληλα, το ντίζελ δέχεται το δικό του ανηλεές σφυροκόπημα. Οι συνεχείς ουκρανικές επιθέσεις με drones στα ρωσικά διυλιστήρια έχουν στραγγαλίσει τις ρωσικές εξαγωγές, οδηγώντας τη διεθνή προσφορά σε κατάρρευση. Οι αναλυτές ήδη προειδοποιούν για το αδιανόητο ενδεχόμενο το ντίζελ να ισοφαρίσει ή και να ξεπεράσει τη βενζίνη. Όμως, αυτά τα διεθνή παιχνίδια εξουσίας είναι μόνο η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή κρύβεται εντός των τειχών.
Η Φαρσοκωμωδία των Επιδοτήσεων
Εδώ αποκαλύπτεται ο απόλυτος εμπαιγμός του καταναλωτή. Από τα μέσα Ιουλίου τέθηκε σε εφαρμογή η πολυδιαφημισμένη συμφωνία του Υπουργείου με τα εγχώρια διυλιστήρια, μια υποτιθέμενη ένεση 40 εκατομμυρίων ευρώ για να συγκρατηθούν οι τιμές. Το αφήγημα υποσχόταν εκπτώσεις 10 λεπτών στην αμόλυβδη και 5 λεπτών στο ντίζελ. Η πραγματικότητα όμως διέλυσε το σανό.
Η παρέμβαση αποδείχθηκε μια σκέτη ασπιρίνη μπροστά στον διεθνή τυφώνα. Τα επίσημα στοιχεία έδειξαν ότι την πρώτη κιόλας ημέρα, η μείωση που έφτασε πραγματικά στην αντλία ήταν μόλις 8,68 λεπτά για τη βενζίνη και το απολύτως προσβλητικό ποσό του 1,61 λεπτού για το ντίζελ. Η πολυδιαφημισμένη κρατική επιδότηση εξαερώθηκε, απορροφημένη πλήρως από το διεθνές ράλι.
Και μέσα σε όλο αυτό το επικοινωνιακό σόου, η αληθινή πληγή παραμένει στο απυρόβλητο. Κανείς δεν τολμά να αγγίξει τον σιωπηλό συνέταιρο της ακρίβειας που λέγεται Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης, ο οποίος σε συνδυασμό με τον ΦΠΑ, γιγαντώνει κάθε διεθνή ανατίμηση πριν καν αυτή φτάσει στο ρεζερβουάρ μας. Αυτό είναι το πραγματικό σκάνδαλο που δεν συζητιέται.
Ο Εφιάλτης της Επόμενης Ημέρας
Το μέλλον προδιαγράφεται ζοφερό και απόλυτα τιμωρητικό για όποιον τολμήσει να γυρίσει το κλειδί στη μίζα του αυτοκινήτου του. Με τις πολεμικές ιαχές στον Περσικό Κόλπο να μην κοπάζουν, η ελληνική αγορά έχει παραδοθεί άνευ όρων. Το ψυχολογικό φράγμα των 2 ευρώ δεν είναι πλέον ούτε απειλή ούτε φόβος. Είναι η σκληρή, νέα κανονικότητα που εδραιώνεται, στραγγαλίζοντας τον сіκογενειακό προϋπολογισμό. Στα νησιά και την επαρχία, το κόστος μετακίνησης έχει ήδη ξεφύγει από κάθε λογική, κάνοντας τις καλοκαιρινές διακοπές να μοιάζουν με πολυτέλεια για ολιγάρχες. Οι Έλληνες καλούνται για άλλη μια φορά να πληρώσουν τον λογαριασμό των διεθνών κερδοσκόπων και της εγχώριας φορολογικής απληστίας, παρακολουθώντας τον μισθό τους να καίγεται κυριολεκτικά στον δρόμο.