Στην εκπομπή του Γρηγόρη Σερέτη «Κόντρα στο Σύστημα» στον Focus FM 103,6 και ΜΑΧΗ FM 99,8 – τα μόνα πατριωτικά ραδιόφωνα – βρέθηκε σήμερα καλεσμένος ο Κωνσταντίνος Κάλλης, καθηγητής, και μίλησε για τις γεωπολιτικές εξελίξεις, τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τα σενάρια που προκαλούν σοκ για πιθανές απαιτήσεις ξένων δυνάμεων σε βάρος της Ελλάδας.
Η εικόνα που επιχειρείται να παρουσιαστεί από τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης είναι αυτή μιας δήθεν αποκλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, η πραγματικότητα φαίνεται να κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Όσα ειπώθηκαν στην εκπομπή σκιαγραφούν ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό, όπου η ένταση όχι μόνο δεν υποχωρεί, αλλά κλιμακώνεται με τρόπο που μπορεί να οδηγήσει σε γενικευμένη σύγκρουση.
Η εμπλοκή περισσότερων κρατών δείχνει να είναι θέμα χρόνου. Οι ισορροπίες είναι εύθραυστες, οι συμμαχίες μεταβάλλονται και οι γεωπολιτικές επιδιώξεις συγκρούονται σε ένα εκρηκτικό περιβάλλον. Και μέσα σε όλα αυτά, η Ελλάδα δεν βρίσκεται εκτός κάδρου. Αντίθετα, φαίνεται να βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ σε μια πιθανή εμπλοκή.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν είναι αν θα υπάρξει κλιμάκωση, αλλά ποιοι θα εμπλακούν και με ποιον τρόπο. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, δεν αποκλείεται να υπάρξει στρατιωτική ενίσχυση σε κρίσιμες περιοχές, όπως η Κύπρος ή ακόμη και ελληνικά νησιά. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο εγείρει σοβαρά ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και στρατηγικής επιλογής.
Ποιος αποφασίζει για τέτοιες κινήσεις; Με ποια εντολή; Και κυρίως, ποιο είναι το τίμημα; Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, είναι οι αναφορές σε σενάρια που ξεπερνούν κάθε λογική. Σενάρια που κάνουν λόγο για πιθανές απαιτήσεις ή σκέψεις που σχετίζονται με ελληνικά νησιά. Αναφορές που, αν και δεν επιβεβαιώνονται επίσημα, κυκλοφορούν και προκαλούν έντονο προβληματισμό.
Δεν πρόκειται για μια απλή πολιτική συζήτηση. Πρόκειται για ένα θέμα που αγγίζει την ίδια την έννοια της εθνικής κυριαρχίας. Και όταν τίθεται έστω και ως υπόνοια, δεν μπορεί να περνά απαρατήρητο.
Την ίδια στιγμή, παρατηρείται μια σταδιακή διείσδυση ξένων συμφερόντων σε κρίσιμους τομείς της χώρας. Από την οικονομία μέχρι την τεχνολογία και από τις επενδύσεις μέχρι τη στρατηγική συνεργασία, η παρουσία αυτή ενισχύεται με τρόπο που δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαίος.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας χώρας που δέχεται πιέσεις σε πολλαπλά επίπεδα. Μιας χώρας που καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε συμμαχίες, συμφέροντα και εθνικές γραμμές. Και το ερώτημα είναι αν υπάρχει η πολιτική βούληση και η ικανότητα να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αντί να λειτουργεί ως παράγοντας σταθερότητας, δείχνει ανήμπορη να προστατεύσει τα συμφέροντα των κρατών – μελών. Η ενεργειακή πολιτική έχει δημιουργήσει εξαρτήσεις, η αγροτική παραγωγή πιέζεται και η οικονομία βρίσκεται σε διαρκή αστάθεια. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται δεν φαίνεται να εξυπηρετούν τους λαούς, αλλά άλλες προτεραιότητες.
Σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα εμφανίζεται ευάλωτη. Η έλλειψη αυτάρκειας, η εξάρτηση από εισαγωγές και η αποδυνάμωση του πρωτογενούς τομέα δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα. Και αν η διεθνής κρίση βαθύνει, οι συνέπειες θα είναι άμεσες και σκληρές για την κοινωνία.
Την ίδια ώρα, το πολιτικό σύστημα δείχνει να μην ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της συγκυρίας. Η απουσία ουσιαστικής αντιπολίτευσης και η έλλειψη ξεκάθαρου δημόσιου λόγου δημιουργούν ένα κενό που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Τα μεγάλα ζητήματα περνούν χωρίς σοβαρή συζήτηση, χωρίς λογοδοσία και χωρίς απαντήσεις.
Και εδώ τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα: πρόκειται για αδυναμία ή για επιλογή; Η κοινωνία, από την πλευρά της, δείχνει διχασμένη. Από τη μία, υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν απαντήσεις, που προβληματίζονται και που προσπαθούν να κατανοήσουν τι συμβαίνει. Από την άλλη, υπάρχει μια γενικευμένη αδράνεια, μια αίσθηση αποδοχής ή ακόμη και αδιαφορίας.
Η Ιστορία έχει δείξει ότι σε περιόδους κρίσης, η ενότητα αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα. Χωρίς συνοχή, χωρίς κοινό στόχο και χωρίς συνειδητοποίηση του κινδύνου, καμία κοινωνία δεν μπορεί να αντέξει.
Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Οι εξελίξεις τρέχουν, οι πιέσεις αυξάνονται και τα περιθώρια στενεύουν. Το αν θα μπορέσει να διατηρήσει την κυριαρχία της και να προστατεύσει τα συμφέροντά της, εξαρτάται από τις επιλογές που θα γίνουν τώρα.
Γιατί όταν αρχίζουν να ακούγονται σενάρια που αγγίζουν την ίδια την εδαφική ακεραιότητα, τότε δεν μιλάμε απλώς για πολιτική. Μιλάμε για την ουσία της εθνικής ύπαρξης. Και εκεί, τα λάθη δεν συγχωρούνται…
