Της Γαλάτως Αλεξανδράκη, ευρωβουλευτής ECR
Η εμμονή αυτή έχει να κάνει με την φιλελευθεροποίηση των ταχυδρομικών υπηρεσιών, που μεταμφιέζεται σε πρόοδο, ενώ στην πραγματικότητα εγκαταλείπει τους πιο ευάλωτους.
Η Οδηγία 97/67/ΕΚ της ΕΕ, που ολοκληρώθηκε το 2013, υποσχέθηκε ανταγωνισμό και αποδοτικότητα. Αντί αυτού, παρήγαγε ένα κύμα κλεισιμάτων, απολύσεων και ψηφιακών υποσχέσεων που δεν αφορούν όλους. Στην Ελλάδα, η πτώση των επιστολών κατά 90% χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για την εξαφάνιση του φυσικού δικτύου και τον αποκλεισμό όσων δεν μπορούν να ακολουθήσουν την ψηφιακή «πρόοδο».
Πρώτα θύματα: Οι ηλικιωμένοι!
Σε μια χώρα όπου το 22% του πληθυσμού είναι άνω των 65 ετών και μόλις το 45% των υπερηλίκων χρησιμοποιεί ίντερνετ, το κλείσιμο των ΕΛΤΑ δεν είναι εξοικονόμηση – είναι κοινωνικός αποκλεισμός. Μια σύνταξη, ένας λογαριασμός, ένα δέμα φαρμάκων και γενικώς υπηρεσίες που για έναν 80χρονο σε κάποιο χωριό της Ηπείρου ήταν απλές, πλέον μετατρέπονται σε Γολγοθά! Τα «ψηφιακά ΕΛΤΑ» και τα parcel lockers είναι αόρατα για όποιον δεν έχει smartphone ή δεν ξέρει να σκανάρει QR code.
Δεύτερο θύμα: Η ύπαιθρος.
Σε απομακρυσμένες περιοχές, το ταχυδρομείο δεν ήταν υπηρεσία – ήταν σύνδεση. Στην Ιταλία, η Poste Italiane μείωσε το δίκτυο κατά 20% και αντικατέστησε καταστήματα με «συνεργάτες» σε σούπερ μάρκετ. Στη Γερμανία, η Deutsche Post έκλεισε τα πάντα και τα έδωσε σε βενζινάδικα. Το αποτέλεσμα; Χωριά χωρίς πρόσβαση, ηλικιωμένοι που περιμένουν ώρες για ένα δέμα και η υποσχόμενη εξυπηρέτηση υπάρχει μόνο στα χαρτιά.
Η φιλελευθεροποίηση δεν είναι πρόοδος όταν αφήνει πίσω το 1/3 του πληθυσμού. Είναι ιδεοληψία που μετράει ανθρώπους σε κλικ και κέρδη. Η ψηφιακή μετάβαση δεν μπορεί να είναι άλλοθι για την εγκατάλειψη. Τα ΕΛΤΑ δεν χρειάζονται λουκέτο – χρειάζονται επανίδρυση ως κοινωνική υποδομή, όχι ως ζημιογόνος επιχείρηση. Αλλιώς, η «πρόοδος» θα είναι απλώς ένας ευφημισμός για την απομόνωση.
Article paid by ECR group
