Πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της συζήτησης αναφέρει : « Με βοήθησαν δύο φοιτητές να βγω από το βαγόνι ήμουν εγκλωβισμένοι δεν θα μπορούσα να βγω μόνη μου, η φωτιά ξέσπασε λίγα λεπτά μετά την σύγκρουση, υπήρχε έντονη αποπνικτική μυρωδιά από χημικό, ένα από τα παιδιά μου έδωσε το κινητό του για να έχω φακό, δεν έβρισκα το δικό μου και στην συνέχεια θα πήγαιναν για να βοηθήσουν τους υπόλοιπος, έμεινα εκεί, σε εκείνο το σημείο για να βοηθήσω έτσι ώστε να υπάρχει φως και να μπορέσουν να βγάλουν κι αλλά άτομα. Μέσα στο βαγόνι ήταν πάρα πολύ δύσκολο να επιβιώσεις η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική, με είχε βοηθήσει το ότι ήμουν κοντά στο παράθυρο, έβγαζα το κεφάλι να πάρω ανάσα και έμπαινα ξανά μέσα για να βοηθήσω μέχρι την στιγμή που δεν άντεξα και έπρεπε να εγκαταλείψω. Μέσα σ’ αυτό το βαγόνι έμειναν άνθρωποι που πέθαναν αβοήθητοι, υπήρχε μια εγκλωβισμένοι κοπέλα δίπλα από εμένα και ζητούσε συνεχώς βοήθεια, οι φοιτητές δεν μπορούσαν να την βγάλουν γιατί είχαν σφηνώσει τα πόδια της. Όταν ήμασταν στην αρχή εγκλωβισμένες μαζί και περνάμε ανάσα από το παράθυρο την είχα επιβεβαιώσει ότι αφού είμαστε καλά θα έρθουν και θα μας βγάλουνε, μετέπειτα έμαθα πως την απεγκλώβισαν. Μέσα στα άτομα που την έβγαλα ήταν κι ένα παιδί από το εμπορικό ναυτικό το οποίο έλεγχε τον σφυγμό της γιατί από τις αναθυμιάσεις είχε χάσει τις αισθήσεις της και την ακούμπησε σε ένα παράθυρο και ταυτόχρονα ζητούσαμε βοήθεια για να την μετακινήσουν και δεν έκαναν τίποτα και αυτό το κορίτσι αργότερα μάθαμε ότι αναγνωρίστηκε από βιολογικό υλικό και βρέθηκε δυο μέρες μετά. Αυτή η κοπέλα ήταν ορατή από παντού έτσι ώστε να την δουν και να την διασώσουν, την άφησαν και πέθανε δεν πήγε καμία βοήθεια για να την πάνε στο νοσοκομείο. Αυτό με την κοινή λογική δείχνει ότι μπήκανε στο τρίτο βαγόνι δύο μέρες μετά γι’ αυτό την είδανε τότε και όχι εκείνη τη στιγμή, δεν μπήκανε το ίδιο βράδυ του δυστυχήματος, αλλιώς θα την είχαν βρει. Και μετά μας έλεγαν ότι πέθανε ακαριαία ενώ η κοπέλα ζούσε, μιλούσαμε μαζί της και την είχαμε μεταφέρει και όταν μετά απαίτησα να μάθω τι έδειξε η ιατροδικαστική έρευνα, έμαθα ότι πέθανε από εσωτερική αιμορραγία».
Επιπέον συνεχίζει λέγοντας πως : «Μας είπαν ότι τα παιδιά σκοτώθηκαν από την σύγκρουση και μετά απανθρακώθηκαν, ενώ εμείς βλέπαμε το βαγόνι να παίρνει φωτιά, τα παιδιά από μέσα να φωνάζουν και να κουνάνε τα χέρια τους ζητώντας βοήθεια και μετά σιγά-σιγά έσβησαν οι φωνές τους και σίγουρα δεν ήταν πέντε άτομα εκεί μέσα όπως λένε ορισμένοι. Δεν μπορεί κανείς να μου κλείσει το στόμα, το είδα το άκουσα, ήμουν σε σημείο που ήταν ορατό το βαγόνι που καιγόταν, τα παιδιά επέζησαν από την σύγκρουση και κάηκαν, όπως σ’ αυτό που ανέφερα πριν με την Ιφιγένεια που την άφησαν να πεθάνει χωρίς καμιά βοήθεια. Υπήρχε δρόμος για να κατέβουν και να δώσουν βοήθεια και δεν ήρθε κανείς, όλοι οι διασώστες έμεναν επάνω, όλους τους σοβαρά τραυματίες οι φοιτητές τους βγάλανε έξω, ήταν από πάνω και κοιτούσαν και το μόνο που έκαναν είναι να πετάνε σκοινιά για να ανέβουν από μόνοι τους οι επιζώντες, δίνανε εργαλεία στα παιδιά για να κόψουνε σύρματα και να απεγκλωβίσουν από μόνα τους τον κόσμο». Δηλώνει η κυρία Βασιλική.
