Ένα νέο ουράνιο σώμα, πέρα από την τροχιά του Πλούτωνα, εντόπισαν αστρονόμοι, ανοίγοντας τον δρόμο για την πιθανή αναγνώριση ενός ακόμη νάνου πλανήτη στο Ηλιακό Σύστημα.
Το αντικείμενο, που έχει λάβει την προσωρινή ονομασία ED138, εκτιμάται ότι έχει διάμετρο από 600 έως 1.500 χιλιόμετρα, ωστόσο απαιτούνται πρόσθετες παρατηρήσεις για να επιβεβαιωθεί το πραγματικό του μέγεθος και να διαπιστωθεί εάν πληροί τις προϋποθέσεις για να ενταχθεί στην κατηγορία των νάνων πλανητών.
Η ανακάλυψη ανακοινώθηκε σε συνέντευξη Τύπου από τον Μάθιου Χόλμαν, ανώτερο αστροφυσικό στο Κέντρο Αστροφυσικής Harvard & Smithsonian, και τον Μάριο Γιούριτς, καθηγητή Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, ο οποίος ηγείται της ομάδας του Αστεροσκοπείου Rubin που μελετά το Ηλιακό Σύστημα.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ανακάλυψης, το αντικείμενο αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική προσθήκη στον μέχρι σήμερα γνωστό πληθυσμό των μακρινών σωμάτων του Ηλιακού Συστήματος. «Εάν επιβεβαιωθεί ως νάνος πλανήτης, το ED138 θα ενταχθεί σε μια πολύ μικρή οικογένεια κόσμων», δήλωσε ο Χόλμαν. «Το Rubin θα φωτογραφίζει ξανά και ξανά ολόκληρο τον νότιο ουρανό για δέκα χρόνια, επομένως πλέον μπορούμε να εντοπίσουμε και άλλα αντικείμενα που κρύβονται σε περιοχές τις οποίες παρέλειπαν οι προηγούμενες έρευνες».
Ο Γιούριτς υπογράμμισε πόσο σπάνιες έχουν γίνει τέτοιες ανακαλύψεις έπειτα από δεκαετίες ολοένα πιο λεπτομερών αστρονομικών παρατηρήσεων. «Η ανακάλυψη ενός αντικειμένου τόσο μεγάλου, με διάμετρο περίπου 1.000 χιλιομέτρων, είναι κάτι που συμβαίνει ίσως μία φορά σε κάθε γενιά», ανέφερε. «Είναι το μεγαλύτερο μεταποσειδώνιο αντικείμενο που έχει ανακαλυφθεί εδώ και περίπου 20 χρόνια και το Rubin το εντόπισε ενώ ακόμη βρισκόταν στη φάση της θέσης του σε λειτουργία».
Γιατί παρέμενε κρυμμένος για τόσα χρόνια
Ένας από τους λόγους για τους οποίους ο ED138 δεν είχε εντοπιστεί νωρίτερα είναι η θέση του στον ουρανό. Βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο, γεγονός που δυσκολεύει την παρατήρησή του από τηλεσκόπια του βόρειου ημισφαιρίου.
Παράλληλα, η τροχιά του φαίνεται από τη Γη να περνά μέσα από την περιοχή του ουρανού όπου βρίσκεται ο Γαλαξίας μας. Εκεί, η πυκνότητα των άστρων καθιστά ιδιαίτερα δύσκολο τον εντοπισμό κινούμενων αντικειμένων που βρίσκονται στο φόντο τους.
Όπως εξήγησε ο Holman, το αντικείμενο κινείται φαινομενικά κατά μήκος του Γαλαξία εδώ και περίπου 20 χρόνια, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να ξεχωρίσει από τα πολυάριθμα άστρα της περιοχής.
Η δυνατότητα του αστεροσκοπείου Rubin να παρατηρεί μεγάλες περιοχές του ουρανού με μεγάλη συχνότητα αναμένεται να βοηθήσει στον εντοπισμό και άλλων παρόμοιων σωμάτων. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ενδέχεται να υπάρχουν ακόμη αρκετά αντικείμενα αντίστοιχου μεγέθους που δεν έχουν ανακαλυφθεί.
Η ανακάλυψη θεωρείται σημαντική για την επιστημονική κοινότητα, καθώς αφορά ένα σχετικά μεγάλο μεταποσειδώνιο αντικείμενο που παραμένει εξαιρετικά αμυδρό από την οπτική της Γης.
