Γράφει ο Γρηγόρης Σερέτης
Από τα μικρόφωνα του Focus FM 103,6 στη Θεσσαλονίκη και του ΜΑΧΗ FM 99,8 στην Αττική, μέσα από την εκπομπή «Κόντρα στο Σύστημα», ο Γρηγόρης Σερέτης συνεχίζει να λέει αλήθειες που ενοχλούν, να αναδεικνύει όσα κάποιοι θα προτιμούσαν να παραμείνουν θαμμένα και να υπενθυμίζει στους Έλληνες πως ένας λαός που ξεχνά την ιστορία του είναι καταδικασμένος να χάσει και το μέλλον του.
Η 26η Οκτωβρίου δεν είναι μια συνηθισμένη ημερομηνία. Δεν είναι απλώς μια θρησκευτική γιορτή, ούτε μια ακόμη επέτειος που θα περάσει με παρελάσεις, στεφάνια και πανηγυρικούς λόγους. Είναι η ημέρα που η πίστη συναντά την ιστορία. Η ημέρα που η θυσία συναντά την ελευθερία. Η ημέρα που η Θεσσαλονίκη θυμίζει σε ολόκληρο τον Ελληνισμό ότι οι πατρίδες δεν χαρίζονται. Κερδίζονται! Και πληρώνονται με αίμα!
Ο Άγιος Δημήτριος δεν προσκύνησε την εξουσία!
Περίπου δεκαεπτά αιώνες πριν, ένας νέος άνθρωπος βρέθηκε αντιμέτωπος με το πιο σκληρό δίλημμα της ζωής του. Να αρνηθεί την πίστη του και να διατηρήσει τα αξιώματα, τα προνόμια και την κοινωνική του θέση ή να υπερασπιστεί τη συνείδησή του γνωρίζοντας ότι το τίμημα θα μπορούσε να είναι ο θάνατος. Ο Δημήτριος, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, καταγόταν από επιφανή οικογένεια και είχε αποκτήσει σημαντική θέση στον ρωμαϊκό στρατό. Είχε μπροστά του μια ζωή γεμάτη δυνατότητες. Όμως δεν εξαγοράστηκε! Δεν φοβήθηκε! Δεν γονάτισε μπροστά στην αυτοκρατορική εξουσία! Όταν οι διωγμοί των χριστιανών εντάθηκαν, συνέχισε να διδάσκει την πίστη του. Συνελήφθη, φυλακίστηκε και τελικά μαρτύρησε, σύμφωνα με την παράδοση, το 306 μ.Χ., χτυπημένος από τις λόγχες των στρατιωτών. Και εδώ βρίσκεται το συγκλονιστικό μήνυμα. Μπορείς να φυλακίσεις έναν άνθρωπο. Μπορείς να του στερήσεις την ελευθερία. Μπορείς ακόμη και να του αφαιρέσεις τη ζωή. Δεν μπορείς όμως να σκοτώσεις τις ιδέες και την πίστη του! Αυτό είναι που φοβάται κάθε αυταρχική εξουσία. Τον άνθρωπο που δεν αγοράζεται, δεν εκβιάζεται και δεν υποτάσσεται.
Ο Νέστορας και ο Λυαίος: Όταν η ψυχή νίκησε τη δύναμη
Η ιστορία του Αγίου Δημητρίου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με εκείνη του νεαρού Νέστορα. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική διήγηση, ο Νέστορας αποφάσισε να αντιμετωπίσει τον πανίσχυρο Λυαίο, έναν παλαιστή που προκαλούσε τρόμο στους αντιπάλους του. Πριν από την αναμέτρηση επισκέφθηκε τον φυλακισμένο Δημήτριο και ζήτησε την ευλογία του.
«Ο Θεός Δημητρίου, βοήθει μοι!»
Με αυτή την επίκληση, όπως αναφέρει η παράδοση, ο νεαρός Νέστορας κατάφερε να νικήσει τον φοβερό αντίπαλό του. Η νίκη του προκάλεσε την οργή της εξουσίας και οδήγησε στο μαρτύριό του. Τι μας διδάσκει αυτή η ιστορία ; Ότι η πραγματική δύναμη δεν μετριέται μόνο με όπλα, αξιώματα και χρήματα. Μετριέται με ψυχή! Με θάρρος! Με την απόφαση να σταθείς όρθιος απέναντι σε εκείνον που θεωρεί τον εαυτό του ανίκητο!
26 Οκτωβρίου 1912: Η Θεσσαλονίκη ελεύθερη!
Περνούν οι αιώνες. Οι αυτοκρατορίες αλλάζουν, οι κατακτητές διαδέχονται ο ένας τον άλλον, όμως η Θεσσαλονίκη εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους στρατηγικούς στόχους των Βαλκανίων. Φτάνουμε στο 1912. Ο ελληνικός στρατός προελαύνει στη Μακεδονία κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Η νίκη στο Σαραντάπορο ανοίγει τον δρόμο. Ακολουθεί η σκληρή μάχη των Γιαννιτσών. Οι Έλληνες στρατιώτες προχωρούν μέσα από αντίξοες συνθήκες, πολεμώντας για έναν σκοπό που ξεπερνά την προσωπική τους επιβίωση. Την απελευθέρωση της Μακεδονίας! Και τότε έρχεται μια από τις κρισιμότερες αποφάσεις της νεότερης ελληνικής ιστορίας.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος επιμένει ότι ο στρατός πρέπει να κινηθεί άμεσα προς τη Θεσσαλονίκη, ενώ ο διάδοχος Κωνσταντίνος εξετάζει διαφορετικές στρατιωτικές προτεραιότητες. Ο χρόνος πιέζει. Οι βουλγαρικές δυνάμεις πλησιάζουν επίσης την πόλη. Μια καθυστέρηση θα μπορούσε να αλλάξει την ιστορία της Μακεδονίας! Τελικά επικρατεί η επιλογή της άμεσης προέλασης.
Στις 26 Οκτωβρίου 1912 υπογράφεται το πρωτόκολλο παράδοσης της Θεσσαλονίκης από τον Οθωμανό διοικητή Χασάν Ταξίν Πασά. Από την ελληνική πλευρά συμμετέχουν ο Βίκτωρ Δούσμανης και ο Ιωάννης Μεταξάς. Η Θεσσαλονίκη περνά στον ελληνικό έλεγχο. Την ημέρα της γιορτής του πολιούχου της! Για τους πιστούς, η σύμπτωση αυτή αποκτά ιδιαίτερο πνευματικό συμβολισμό. Για την ιστορία, αποτελεί μια καθοριστική στιγμή της ελληνικής εθνικής ολοκλήρωσης. Μια πόλη που κάποιοι θυμούνται μόνο στις παρελάσεις! Και ερχόμαστε στο σήμερα.
Στη Θεσσαλονίκη του 2026. Στην πόλη που γέννησε πολιτισμό, φιλοξένησε λαούς, ανέπτυξε εμπόριο, άντεξε πολέμους, καταστροφές και κατοχές. Στην πόλη του Λευκού Πύργου, της Αριστοτέλους, της Άνω Πόλης, του Θερμαϊκού. Στην πόλη του Αγίου Δημητρίου. Μια πόλη που θα μπορούσε να αποτελεί παγκόσμιο εμπορικό, τουριστικό και πολιτιστικό κέντρο. Κι όμως! Πόσες ευκαιρίες χάθηκαν; Πόσα σχέδια έμειναν στα χαρτιά; Πόσες υποσχέσεις ακούστηκαν από πολιτικούς που εμφανίζονται στη Θεσσαλονίκη κάθε Σεπτέμβριο, μοιράζουν χαμόγελα και εξαφανίζονται μέχρι την επόμενη Διεθνή Έκθεση;
Η Θεσσαλονίκη δεν χρειάζεται άλλους σωτήρες της φωτογραφίας! Χρειάζεται έργα, υποδομές, επενδύσεις και πραγματικό σεβασμό!
Δεν μπορεί η Μακεδονία να αντιμετωπίζεται ως εκλογικό ακροατήριο που το θυμούνται όταν πλησιάζει η κάλπη. Δεν μπορεί μια πόλη με τέτοια γεωστρατηγική θέση να παραμένει δέσμια μιας διαχρονικά συγκεντρωτικής πολιτικής αντίληψης. Η Θεσσαλονίκη δεν ζητά ελεημοσύνη. Απαιτεί όσα δικαιούται! Η ιστορία δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο!
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό. Η απομάκρυνση των νεότερων γενεών από την ιστορική μνήμη. Πόσοι νέοι γνωρίζουν πραγματικά τι συνέβη στα Γιαννιτσά; Πόσοι γνωρίζουν τη σημασία της 26ης Οκτωβρίου; Πόσοι μπορούν να εξηγήσουν γιατί η Θεσσαλονίκη αποτέλεσε αντικείμενο τόσο έντονου ανταγωνισμού το 1912; Δεν αρκεί να κρατάμε μια ελληνική σημαία στις επετείους. Πρέπει να γνωρίζουμε τι συμβολίζει! Δεν αρκεί να χειροκροτούμε τους στρατιώτες στις παρελάσεις. Πρέπει να καταλαβαίνουμε γιατί υπάρχουν οι Ένοπλες Δυνάμεις και πόσο σημαντική είναι η ετοιμότητά τους. Δεν αρκεί να μιλάμε για πατριωτισμό. Πρέπει να τον αποδεικνύουμε με πράξεις, με ευθύνη, με αλληλεγγύη και με σεβασμό στην ιστορική αλήθεια! Ο πατριωτισμός δεν είναι ούτε εμπορικό προϊόν ούτε προεκλογικό σύνθημα. Είναι καθημερινή υποχρέωση απέναντι στην πατρίδα και στις επόμενες γενιές.
Μόνο οι ελεύθερες ψυχές κρατούν ελεύθερες πατρίδες!
Αυτό ήταν και το συγκλονιστικό μήνυμα που ακούστηκε μέσα από τις φωνές των Ελλήνων πιλότων στις εθνικές επετείους. Ένα μήνυμα που συμπυκνώνει την ουσία της ιστορίας μας. Γιατί η ελευθερία δεν είναι δεδομένη. Η εθνική ανεξαρτησία δεν διατηρείται με ευχολόγια. Και η αξιοπρέπεια ενός λαού δεν προστατεύεται από εκείνους που υπολογίζουν τα πάντα με βάση το πολιτικό τους συμφέρον. Χρειάζεται παιδεία, εθνική αυτογνωσία, ισχυρή άμυνα και κοινωνική συνοχή. Χρειάζονται πολίτες που σκέφτονται, αμφισβητούν, ελέγχουν την εξουσία και δεν επιτρέπουν σε κανέναν να μετατρέψει την πατρίδα σε προσωπικό του φέουδο.
Ο Άγιος Δημήτριος μάς θυμίζει τη δύναμη της συνείδησης. Οι αγωνιστές του 1912 μάς θυμίζουν το τίμημα της ελευθερίας. Και η σημερινή Θεσσαλονίκη μάς υπενθυμίζει ότι ο αγώνας για μια καλύτερη Ελλάδα δεν έχει τελειώσει. Από τα μικρόφωνα του Focus FM 103,6 και του ΜΑΧΗ FM 99,8, θα συνεχίσουμε να μιλάμε για όλα αυτά που αξίζει να θυμόμαστε. Για την ιστορία που δεν πρέπει να παραχαράσσεται. Για την πίστη που δεν πρέπει να εργαλειοποιείται. Για την πατρίδα που δεν πρέπει να εγκαταλείπεται. Και για μια Θεσσαλονίκη που αξίζει πολύ περισσότερα από υποσχέσεις!
Χρόνια πολλά στη Θεσσαλονίκη! Χρόνια πολλά στους Δημήτρηδες και στις Δήμητρες!
Τιμή σε εκείνους που θυσιάστηκαν. Σεβασμός σε εκείνους που αγωνίστηκαν. Και ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση:
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ! Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΔΕΝ ΣΚΥΒΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!
Γιατί οι ελεύθερες ψυχές δεν προσκυνούν. Αγωνίζονται!
