Στην εκπομπή του Γρηγόρη Σερέτη «Κόντρα στο Σύστημα» στον Focus FM 103,6 και ΜΑΧΗ FM 99,8 – τα μόνα πατριωτικά ραδιόφωνα – ο δημοσιογράφος Νίκος Αρβανίτης άνοιξε έναν φάκελο που αφορά τη Θράκη και περιλαμβάνει εξαιρετικά σοβαρές καταγγελίες: χρήματα άγνωστης, κατά τα λεγόμενά του, προέλευσης σε μειονοτικό σχολείο της Κομοτηνής, δραστηριότητα του τουρκικού προξενικού μηχανισμού, θρησκευτική επιρροή, εκπαιδευτικές δομές και εκδηλώσεις που, όπως υποστηρίζει χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια τουρκικής εθνικής ταυτότητας σε Έλληνες μουσουλμάνους πολίτες.
Το κρίσιμο εδώ δεν είναι να υιοθετηθεί άκριτα οποιαδήποτε καταγγελία.Το κρίσιμο είναι να απαντηθεί. Γιατί όταν μια δημόσια καταγγελία αφορά χρήματα μέσα σε σχολείο, εκπαιδευτικούς που φέρονται να τέθηκαν σε αργία και πιθανές χρηματοδοτικές ροές από το εξωτερικό, η σιωπή δεν μπορεί να αποτελεί απάντηση.
ΤΑ 50.000 ΕΥΡΩ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ
Η πιο εντυπωσιακή αναφορά του Νίκου Αρβανίτη αφορά, σύμφωνα με όσα είπε στην εκπομπή, τον εντοπισμό ποσού 50.000 ευρώ σε χώρο του Μειονοτικού Γυμνασίου – Λυκείου Κομοτηνής. Ο ίδιος υποστήριξε ότι δύο Έλληνες μουσουλμάνοι εκπαιδευτικοί τέθηκαν σε αργία και ότι σε συρτάρι εντοπίστηκε πακέτο με 50.000 ευρώ.
Από εκεί και πέρα όμως αρχίζουν τα ερωτήματα. Σε ποιον ανήκαν τα χρήματα; Ποια ήταν η προέλευσή τους; Για ποιον λόγο βρίσκονταν μέσα σε σχολικό χώρο; Υπάρχουν παραστατικά; Υπήρξε έρευνα; Έχει ενημερωθεί εισαγγελική αρχή; Για ποιον ακριβώς λόγο, εφόσον επιβεβαιώνεται η πληροφορία, τέθηκαν σε αργία οι συγκεκριμένοι εκπαιδευτικοί;
Ο κ. Αρβανίτης συνέδεσε δημοσιογραφικά το περιστατικό με πιθανές ροές «μαύρου χρήματος» που, όπως υποστήριξε, σχετίζονται με φιλοπροξενικούς μηχανισμούς. Ο ίδιος, ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι αναμένει επίσημες απαντήσεις από τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και ότι δεν είχε ακόμη πλήρη στοιχεία για τον τελικό προορισμό ή την ακριβή προέλευση των χρημάτων.
Ακριβώς γι’ αυτό η υπόθεση δεν σηκώνει ούτε κραυγές χωρίς στοιχεία ούτε κουκούλωμα. Σηκώνει επίσημες απαντήσεις. Η ελληνική Πολιτεία οφείλει να πει καθαρά εάν το περιστατικό συνέβη όπως περιγράφηκε και, εφόσον συνέβη, τι ακριβώς έχει διαπιστώσει η έρευνα.
ΠΟΙΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΠΟΙΟΝ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ;
Η συζήτηση δεν σταμάτησε στα 50.000 ευρώ. Ο Νίκος Αρβανίτης περιέγραψε ένα ευρύτερο πλέγμα τουρκικής επιρροής στη Θράκη, με κεντρικούς άξονες το τουρκικό προξενείο, θρησκευτικές δομές και τη Diyanet, την τουρκική κρατική υπηρεσία θρησκευτικών υποθέσεων.
Υποστήριξε ότι διατίθενται σημαντικά ποσά για θρησκευτική, κοινωνική και επικοινωνιακή δραστηριότητα και ότι χρήματα, βιβλία και άλλου είδους υλικό φτάνουν στην περιοχή.
Πρόκειται για ισχυρισμούς που, ακριβώς επειδή αφορούν πιθανή ξένη κρατική επιρροή εντός της ελληνικής επικράτειας, δεν επιτρέπεται να παραμένουν στη σφαίρα του «λέγεται».
Υπάρχουν χρηματοδοτικές ροές; Ποιο είναι το ύψος τους; Ποιοι είναι οι αποδέκτες; Ελέγχονται φορολογικά; Ελέγχονται ως προς τη νομιμότητά τους; Υπάρχουν ελληνικές υπηρεσίες που παρακολουθούν το φαινόμενο; Και εάν υπάρχουν, ποια είναι τα συμπεράσματά τους; Αυτές είναι ερωτήσεις που μπορούν και πρέπει να απαντηθούν θεσμικά.
Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΚΟΠΤΕΡΟ
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και σε εκδήλωση της 30ής Αυγούστου στο Κοπτερό του Δήμου Ιάσμου. Ο καλεσμένος υποστήριξε ότι είχε δοθεί άδεια για εκδήλωση θρησκευτικού ή πολιτιστικού χαρακτήρα σε μειονοτικό σχολείο, αλλά τελικά η ημέρα συνδέθηκε με τον εορτασμό της τουρκικής «Ημέρας Νίκης» και των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Εάν αυτό συνέβη με τον τρόπο που περιγράφεται, υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο διοικητικό ερώτημα: Για ποια εκδήλωση δόθηκε η άδεια και τι εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τελικά; Δεν χρειάζονται συνθήματα για να απαντηθεί.
Υπάρχει αίτηση. Υπάρχει άδεια. Υπάρχουν αρμόδιοι φορείς. Υπάρχουν, πιθανότατα, φωτογραφίες, αναρτήσεις και άλλο υλικό από την εκδήλωση. Ας δημοσιοποιηθούν λοιπόν τα στοιχεία. Εάν όλα έγιναν νόμιμα, να το γνωρίζουν οι πολίτες. Εάν παραβιάστηκαν οι όροι της άδειας, να εξηγηθεί ποιος έχει την ευθύνη και τι προβλέπεται από τη νομοθεσία. Αυτό σημαίνει λειτουργία κράτους.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Στη συνέντευξη τέθηκε με ιδιαίτερη ένταση και το ζήτημα της εκπαίδευσης. Ο Νίκος Αρβανίτης αναφέρθηκε σε κέντρα δημιουργικής απασχόλησης και άλλες δομές στις οποίες, όπως ισχυρίστηκε, καλλιεργείται συστηματικά η τουρκική γλώσσα και προβάλλονται τουρκικές εθνικές επέτειοι, έθιμα και εκδηλώσεις.
Το θέμα εδώ χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης αποτελείται από Έλληνες πολίτες και η θρησκευτική ελευθερία και τα δικαιώματά τους είναι κατοχυρωμένα. Άλλο όμως η προστασία της θρησκευτικής και πολιτιστικής ελευθερίας και άλλο το ερώτημα εάν ένας ξένος κρατικός μηχανισμός επιχειρεί να ασκήσει πολιτική επιρροή.
Το ένα δεν πρέπει να συγχέεται με το άλλο. Και ακριβώς για να μη γίνεται αυτή η σύγχυση χρειάζεται διαφάνεια. Τι διδάσκεται στις συγκεκριμένες δομές; Ποιος εγκρίνει τα προγράμματα; Ποιος τα ελέγχει; Ποιος τις χρηματοδοτεί; Ποια είναι η σχέση τους, εάν υπάρχει, με φορείς του εξωτερικού; Η ισονομία δεν σημαίνει απουσία ελέγχου. Σημαίνει ότι ο ίδιος νόμος εφαρμόζεται σε όλους.
ΠΟΜΑΚΟΙ, ΡΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΓΕΝΕΙΣ
Ο Αρβανίτης στάθηκε επίσης στην εσωτερική πολυμορφία της μουσουλμανικής μειονότητας, κάνοντας λόγο για Πομάκους, Ρομά και τουρκογενείς.
Υποστήριξε ότι ο προξενικός μηχανισμός επιχειρεί να παρουσιάζει τη μειονότητα ως ένα ενιαίο τουρκικό σύνολο και ότι ιδιαίτερα στους Πομάκους ασκείται πίεση προς αυτή την κατεύθυνση.
Και εδώ απαιτείται μία καθαρή αρχή: Κάθε Έλληνας πολίτης έχει δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό του και κανένας μηχανισμός – κρατικός, κομματικός, θρησκευτικός ή ξένος – δεν πρέπει να τον εξαναγκάζει να δηλώνει κάτι που δεν αισθάνεται ότι είναι.
Η Θράκη δεν χρειάζεται ανθρώπους που θα μιλούν για τους κατοίκους της. Χρειάζεται ένα κράτος που θα διασφαλίζει ότι οι ίδιοι οι κάτοικοί της μπορούν να μιλούν ελεύθερα.
Η ΣΑΡΙΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
Στη συζήτηση τέθηκε και το καθεστώς της Σαρίας. Ο Αρβανίτης επισήμανε ότι τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι μουσουλμάνοι πολίτες προσφεύγουν στα ελληνικά πολιτικά δικαστήρια για οικογενειακές και περιουσιακές διαφορές και ότι η προσφυγή στον μουφτή έχει καταστεί προαιρετική.
Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί αγγίζει τον πυρήνα της ισονομίας: ο πολίτης πρέπει να έχει πραγματική και ελεύθερη επιλογή και πλήρη πρόσβαση στους θεσμούς της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Η ΘΡΑΚΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΙΣΗ
Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο μήνυμα που προκύπτει από ολόκληρη τη συζήτηση. Για τη Θράκη δεν αρκεί να θυμόμαστε ότι υπάρχει όταν προκύπτει ένα επεισόδιο με την Τουρκία.
Χρειάζεται σταθερή κρατική παρουσία. Χρειάζεται παιδεία. Χρειάζεται οικονομική ανάπτυξη. Χρειάζονται δουλειές ώστε τα χωριά να μη νεκρώνουν. Χρειάζεται στήριξη των νέων ανθρώπων για να παραμείνουν στον τόπο τους.
Χρειάζεται έλεγχος κάθε χρηματοδότησης από το εξωτερικό, ανεξαρτήτως προέλευσης. Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται διαφάνεια. Γιατί η ισχυρή Δημοκρατία δεν φοβάται τις ερωτήσεις. Τις απαντά.
Γι’ αυτό και μετά τη συνέντευξη Σερέτη – Αρβανίτη τα ερωτήματα παραμένουν πάνω στο τραπέζι: Βρέθηκαν πράγματι 50.000 ευρώ μέσα στο Μειονοτικό Γυμνάσιο – Λύκειο Κομοτηνής; Σε ποιον ανήκαν; Από πού προήλθαν; Γιατί φέρονται να τέθηκαν σε αργία δύο εκπαιδευτικοί;
Έχει ενημερωθεί η Εισαγγελία; Τι ακριβώς συνέβη στην εκδήλωση του Κοπτερού; Υπάρχουν χρηματοδοτικές ροές από τουρκικούς κρατικούς ή συνδεδεμένους φορείς προς πρόσωπα και δομές στη Θράκη και, εάν ναι, πώς ελέγχονται;
Απαντήσεις. Όχι ψίθυροι. Όχι φήμες. Όχι κομματικές υπεκφυγές. Όχι άλλος ένας φάκελος που θα χαθεί σε κάποιο συρτάρι. Διότι όταν υπάρχουν δημόσιες καταγγελίες τέτοιας βαρύτητας, το χειρότερο που μπορεί να κάνει μια Πολιτεία είναι να αφήσει την κοινωνία να επιλέγει ανάμεσα στη φημολογία και στη σιωπή.
Η Θράκη χρειάζεται γεγονότα, στοιχεία και θεσμικές απαντήσεις. Και αυτά πρέπει να δοθούν τώρα. «Τα σύνορα ενός κράτους δεν φυλάσσονται μόνο με στρατό. Φυλάσσονται με πολίτες που γνωρίζουν, θεσμούς που λειτουργούν και μια Πολιτεία που δεν φοβάται να ερευνά.»
