Στην εκπομπή του Γρηγόρη Σερέτη, στον Focus FM 103,6 και στον ΜΑΧΗ FM 99,8 – τα μόνα πατριωτικά ραδιόφωνα – πραγματοποιήθηκε μια αποκαλυπτική και ιδιαίτερα αιχμηρή συζήτηση με τον Χρήστο Βλαχούδη, εκπρόσωπο των ειδικών φρουρών, για την κατάσταση που επικρατεί στην Ελληνική Αστυνομία, την εγκληματικότητα, τις δραπετεύσεις κρατουμένων, τα κυκλώματα ναρκωτικών, τις καταγγελίες για διαφθορά και την προκλητική, κατά τον δημοσιογράφο, κατανομή των αστυνομικών δυνάμεων.
Ο Γρηγόρης Σερέτης δεν περιορίστηκε σε τυπικές ερωτήσεις. Έθεσε ευθέως ζητήματα που συχνά αποφεύγονται στον δημόσιο διάλογο, αμφισβήτησε τις δικαιολογίες της κρατικής μηχανής και επέμεινε να πάρει συγκεκριμένες απαντήσεις. Γιατί δραπετεύουν κρατούμενοι; Γιατί τα ναρκωτικά εξαπλώνονται; Γιατί καταγγελίες πολιτών για σοβαρά εγκλήματα φέρονται να μένουν χωρίς ανταπόκριση; Γιατί αστυνομικοί φυλάσσουν πολιτικά γραφεία και πρόσωπα, την ώρα που ο απλός πολίτης περιμένει ένα περιπολικό; Και, κυρίως, ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για όλα αυτά;
ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΓΩΓΕΣ: ΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΚΕΝΑ
Η συζήτηση ξεκίνησε από τις δραπετεύσεις κρατουμένων, ένα ζήτημα που προκαλεί εύλογη ανησυχία στην κοινωνία.
Ο Χρήστος Βλαχούδης επισήμανε ότι πολλά προβλήματα εντοπίζονται στις μεταγωγές κρατουμένων προς νοσοκομεία, δικαστήρια και άλλες φυλακές. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις σε κατάλληλα διαμορφωμένα οχήματα, ενώ ορισμένα μεταγωγικά οχήματα αντιμετωπίζουν μηχανικά προβλήματα. Πρότεινε την ενίσχυση των ιατρικών υποδομών μέσα στις φυλακές, τη δημιουργία ειδικών χώρων νοσηλείας κρατουμένων και τη συγκρότηση εξειδικευμένων ομάδων μεταγωγών.
Όμως ο Σερέτης προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Έθεσε το ερώτημα εάν ορισμένες αποδράσεις ενδέχεται να διευκολύνονται από ανθρώπους που βρίσκονται μέσα στο σύστημα.
Ο Βλαχούδης δεν επιβεβαίωσε τέτοια περιστατικά. Αναγνώρισε, ωστόσο, ότι οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να διερευνούν κάθε σχετική υπόνοια και επισήμανε το πρόβλημα της παράνομης χρήσης κινητών τηλεφώνων στις φυλακές. Το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: Πόσες ακόμη αποδράσεις χρειάζονται για να αντιμετωπιστούν οι διαπιστωμένες ελλείψεις;
ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ: ΚΥΝΗΓΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΔΙΑΚΙΝΗΤΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ;
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η συζήτηση για τα ναρκωτικά και την παρουσία τους ακόμη και σε χώρους όπου βρίσκονται ανήλικοι. Ο Σερέτης έθεσε το ζήτημα της καταστροφής οικογενειών και της αδυναμίας αποτελεσματικής αντιμετώπισης των μεγάλων κυκλωμάτων διακίνησης.
Ο Βλαχούδης περιέγραψε μια προβληματική λογική αξιολόγησης του αστυνομικού έργου. Όπως εξήγησε, ένας διοικητής μπορεί να εμφανίζει μεγάλο αριθμό συλλήψεων, ακόμη και όταν αυτές αφορούν μικροποσότητες ναρκωτικών. Έτσι δημιουργείται, κατά την εκτίμησή του, κίνητρο για την παρουσίαση εντυπωσιακών αριθμών αντί για την ουσιαστική εξάρθρωση εγκληματικών οργανώσεων. Δηλαδή, μπορεί να μετράμε συλλήψεις αντί να μετράμε πόσα εγκληματικά κυκλώματα εξαρθρώθηκαν! Ο ίδιος αναγνώρισε ως θετική εξέλιξη την ενοποίηση υπηρεσιών για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, υπογράμμισε όμως ότι οι καθυστερήσεις της Δικαιοσύνης αποτελούν σοβαρό εμπόδιο. Και εδώ ανακύπτει το κρίσιμο ερώτημα: Ποια αξία έχει μια σύλληψη όταν η δικαστική διαδικασία καθυστερεί επί χρόνια;
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΓΙΑ ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΙΑ: ΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ;
Ακόμη σοβαρότερη διάσταση απέκτησε η συζήτηση όταν ο Γρηγόρης Σερέτης αναφέρθηκε σε καταγγελίες που, όπως είπε, φτάνουν στην εκπομπή του για παράνομους οίκους ανοχής, κακοποίηση γυναικών και ενδεχόμενη εκμετάλλευση ανηλίκων. Ο δημοσιογράφος υποστήριξε ότι υπάρχουν πολίτες που έχουν αναφέρει ακόμη και συγκεκριμένες διευθύνσεις χωρίς, σύμφωνα με τις καταγγελίες τους, να διαπιστώνουν αποτελεσματική παρέμβαση. Πρόκειται για ισχυρισμούς που απαιτούν άμεση και ανεξάρτητη διερεύνηση, όχι για αποδεδειγμένα περιστατικά.
Ο Βλαχούδης επικαλέστηκε τη σοβαρή υποστελέχωση των αστυνομικών υπηρεσιών, ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη και γενικότερα εκτός Αττικής. Παράλληλα, συνέστησε στους πολίτες να καλούν το 100 όταν υπάρχει άμεσος κίνδυνος, ώστε το περιστατικό να καταγράφεται και να κινητοποιούνται οι αρμόδιες υπηρεσίες. Αλλά το ουσιαστικό ζήτημα δεν εξαφανίζεται.
Όταν μια γυναίκα καταγγέλλει ότι κινδυνεύει, η Πολιτεία δεν δικαιούται να κρύβεται πίσω από τη γραφειοκρατία. Η προστασία της ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί να εξαρτάται από την τύχη, την υπηρεσιακή διαθεσιμότητα ή το ποιος γνωρίζει ποιον.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ – ΠΟΙΟΣ ΦΥΛΑΕΙ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ;
Ένα από τα πιο εκρηκτικά σημεία της συνέντευξης αφορούσε τη διάθεση αστυνομικών για τη φύλαξη προσώπων και εγκαταστάσεων. Ο Σερέτης κατήγγειλε την αντίφαση να απασχολούνται αστυνομικές δυνάμεις στη φύλαξη πολιτικών, δημοσιογράφων και άλλων προσώπων, ενώ οι πολίτες αντιμετωπίζουν ελλείψεις στην αστυνόμευση.
Ο Βλαχούδης συμφώνησε με τον πυρήνα της κριτικής. Μάλιστα, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε, για τη φύλαξη των γραφείων της Νέας Δημοκρατίας στην οδό Μιχαήλ Καλού στη Θεσσαλονίκη απασχολούνται πέντε αστυνομικοί ανά βάρδια, δηλαδή δεκαπέντε αστυνομικές βάρδιες μέσα στο εικοσιτετράωρο. Πρόκειται για αναφορά του συνδικαλιστικού εκπροσώπου, η οποία χρειάζεται επίσημη επιβεβαίωση ως προς την πραγματική κατανομή προσωπικού. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι υπάρχουν ημέρες κατά τις οποίες η Άμεση Δράση στη Θεσσαλονίκη διαθέτει εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό περιπολικών. Είναι δυνατόν να περισσεύουν αστυνομικοί για στατικές φυλάξεις και να λείπουν από τις γειτονιές;
Η προστασία προσώπων που αντιμετωπίζουν πραγματικές απειλές είναι ασφαλώς υποχρέωση της Πολιτείας. Όμως τα κριτήρια πρέπει να είναι αντικειμενικά, ελεγχόμενα και όχι προϊόν πολιτικών γνωριμιών.
ΔΙΑΦΘΟΡΑ, ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ
Η συνέντευξη άγγιξε και το ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα της διαφθοράς μέσα στην Αστυνομία.
Ο Σερέτης αναφέρθηκε σε καταγγελίες και υποψίες για σχέσεις αστυνομικών με παράνομες δραστηριότητες, καθώς και σε περιπτώσεις ευνοϊκής μεταχείρισης συναδέλφων ή προσώπων με πολιτικές διασυνδέσεις. Ο Βλαχούδης αναγνώρισε ότι έχουν υπάρξει αστυνομικοί που ενεπλάκησαν σε παράνομες ενέργειες, χωρίς όμως να υιοθετήσει γενικευμένες καταγγελίες για οργανωμένη αστυνομική προστασία εγκληματικών κυκλωμάτων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά του σε περιπτώσεις παρεμβάσεων για την επιστροφή πινακίδων ή διπλωμάτων, με στόχο, όπως υποστήριξε, την εξυπηρέτηση γνωριμιών.
Αυτό είναι το σημείο όπου η έννοια της ισονομίας δοκιμάζεται στην πράξη. Γιατί εάν ο απλός εργαζόμενος υφίσταται τις συνέπειες μιας παράβασης, ενώ ο επώνυμος μπορεί να αναζητήσει μια πολιτική παρέμβαση, τότε η εμπιστοσύνη στους θεσμούς τραυματίζεται βαθιά.
Ο νόμος δεν μπορεί να είναι αυστηρός για τον αδύναμο και ελαστικός για τον ισχυρό.
ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΑΠΟΣΠΑΣΕΙΣ – ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ;
Η ένταση κορυφώθηκε όταν η συζήτηση στράφηκε στις δαπάνες αποσπάσεων αστυνομικών σε νησιά και άλλες περιοχές. Ο Βλαχούδης περιέγραψε ημερήσια όρια κάλυψης διαμονής και εξόδων, τα οποία, σύμφωνα με όσα ανέφερε, μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικά μηνιαία ποσά. Διευκρίνισε, πάντως, ότι οι δαπάνες διαμονής δεν αποτελούν πρόσθετο μισθό και απαιτούν παραστατικά.
Ο Σερέτης επέμεινε στο συνολικό δημοσιονομικό κόστος και έθεσε ένα ουσιαστικό ερώτημα: Γιατί το κράτος δεν δημιουργεί ή δεν μισθώνει οργανωμένα κατοικίες για τους αποσπασμένους υπαλλήλους, αντί να καταβάλλει μεγάλα ποσά για προσωρινή διαμονή; Ο Βλαχούδης απάντησε ότι ανάλογες λύσεις έχουν ζητηθεί και από την πλευρά των αστυνομικών.
Η συζήτηση ανέδειξε επίσης τη διαφορετική αντιμετώπιση των στεγαστικών αναγκών αστυνομικών, εκπαιδευτικών και άλλων δημόσιων λειτουργών. Το ζητούμενο δεν είναι να στερηθεί κανείς την αξιοπρεπή διαμονή, αλλά να σταματήσει το κράτος να πληρώνει ακριβά την απουσία σχεδιασμού.
Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΤΩΝ ΛΙΓΩΝ
Από τη συζήτηση Σερέτη – Βλαχούδη αναδείχθηκε ένα κοινό νήμα: η ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι διαχρονικές δυσλειτουργίες της κρατικής μηχανής. Οι αστυνομικοί του δρόμου χρειάζονται προσωπικό, εξοπλισμό, εκπαίδευση και ουσιαστική υπηρεσιακή στήριξη. Οι πολίτες χρειάζονται άμεση ανταπόκριση, προστασία από το οργανωμένο έγκλημα και εμπιστοσύνη ότι οι καταγγελίες τους εξετάζονται. Και η πολιτική ηγεσία οφείλει να λογοδοτεί για τις προτεραιότητες, τις δαπάνες και τα αποτελέσματα.
Δεν αρκούν οι ανακοινώσεις, οι αριθμοί συλλήψεων και οι επικοινωνιακές επιτυχίες. Χρειάζεται πραγματική ασφάλεια στις γειτονιές, στα σχολεία, στους δρόμους και στα σπίτια.
Η συνέντευξη δεν απέδειξε κάθε καταγγελία που διατυπώθηκε. Ανέδειξε, όμως, συγκεκριμένα ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις από τους αρμόδιους. Και αυτό είναι το σημαντικότερο. Γιατί μια Πολιτεία που ζητά από τον πολίτη να εμπιστεύεται την Αστυνομία οφείλει πρώτα να αποδεικνύει ότι η Αστυνομία βρίσκεται στην υπηρεσία του πολίτη. Όχι των γνωριμιών. Όχι των προνομίων. Όχι της επικοινωνιακής βιτρίνας. Του πολίτη.
Όπως έλεγε ο Ισοκράτης: «Το της πόλεως όλης ήθος, ομοιούται τοις άρχουσιν».
Και όταν οι κυβερνώντες επιλέγουν να μετρούν την επιτυχία με αριθμούς και εντυπώσεις αντί με την ασφάλεια της κοινωνίας, τότε η πραγματική κρίση δεν βρίσκεται μόνο στους δρόμους. Βρίσκεται στην ίδια την αντίληψη της εξουσίας για το ποιον οφείλει να υπηρετεί.
